Zweverig

Als spiritualiteit is: Orde scheppen in chaos of rust vinden in onrust, dan vind ik wel dat mijn verhalen spiritueel zijn. Maar ik hoor zo nu en dan het woord ‘zweverig’. Dit is nu net niet de bedoeling van mijn verhalen, ik probeer juist te schrijven door natuur(lijk) inzicht. Ik sta namelijk zelf heel dicht bij de natuur en heel dicht bij mezelf.

Maar ik vond nog deze collage – die ik jaren geleden heb gemaakt – en ik moet constateren dat mijn voeten toen de grond niet raakte.

Ik ervaar ‘zweverig’ als niet met beide benen op de grond staan. Ik vind zelf dat dit niet bij mij past en het is ook niet mijn intentie om met mijn verhalen lezers zweverig te maken. Ik wil dat mensen bewust worden van hun gedachten, woorden en daden en dat ze gaan doen waar ze goed in zijn waardoor ze tevreden door het leven gaan. Hier geloof ik namelijk in, ik zou zeggen: ‘Doe waar je goed in bent dan voelt het namelijk niet als werk en het maakt je gelukkig!’

Ook hoor ik mensen zeggen dat spiritualiteit met religie of geloof te maken heeft en daar kan ik deels in meegaan. Misschien moet je ergens in geloven om kracht en houvast te vinden om iets tot stand te kunnen brengen. Maar niemand kan jou iets verplichten, je hebt zelf een vrije wil en mag je eigen keuzes maken. Ik probeer mensen alleen maar aan het denken te zetten over de vraagstukken die mij hebben bezig gehouden.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *