Schuldig

Ik lieg niet, ik spreek de waarheid!

Het hele volk over je heen, te beginnen met de tweede kamer zeventien fractievoorzitters geven allemaal van repliek. Ik voel het in mijn hele lijf, ik probeer mij in zijn schoenen te verplaatsen en vraag mezelf af. Wat heb ik gezegd, wat heb ik gedaan om als schuldige te worden gezien voor alles wat mis gaat? Wat is het mij nog waard? Wil ik hier nog wel mee doorgaan? Wil ik mij nog inzetten voor het grotere belang? Ik heb misschien fouten gemaakt. Misschien zwijg ik uit bescherming voor anderen. Misschien was het onverstandig en niet slim. Misschien, misschien misschien ……

Misschien kennen we de volgende uitspraak: ‘Wie zonder zonde is werpt de eerste steen!’

Natuurlijk moeten fouten worden hersteld en moeten we helderheid krijgen over dat wat niet goed is gegaan. Maar is dit alles nu terecht? De focus leggen op iets dat op papier is gezet, wat misschien verkeerd is geïnterpreteerd door wie dan ook. Wat is er wél goed gegaan? Wie kan ons weer naar een gezond, evenwichtig en tevreden Nederland leiden? 

Er zijn mooie mensen, met goede ideeën, ze streven allemaal naar macht. Hoe kunnen we nu een coalitie vormen met personen die samen tot een eenheid komen zonder ego maar werken aan het algemeen belang. Niet vingerwijzend naar één persoon en deze aan de schandpaal nagelen. Ik zeg al vaker, hij is eindverantwoordelijk voor alle politieke beslissingen. Toch voelt het voor mij nooit eerlijk om alles te moeten dragen wat in het kabinet niet goed gaat. Met mijn achtergrond als ambtenaar weet ik dat heel veel wordt voorbereid, gezegd en gedaan door de beleidsmedewerkers van het ambtelijk apparaat. Waar is nu de werkelijke fout gemaakt, zal dit boven tafel komen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.