Racisme – discriminatie

Het slavenverleden is weer een hot item.

Voor mij is het geschiedenis, iets dat in het verleden heeft plaatsgevonden en nu niet meer wordt getolereerd. Er zijn nog steeds bevolkingsgroepen die hier last van hebben, die hier aandacht voor vragen. Ze voelen zich door het verleden gediscrimineerd. Ze zien dit graag anders en ik denk dat deze verandering wel al gaande is. Helaas gaat het voor hun nog niet snel genoeg.

Gek genoeg laat de kapucijn bij mij op de moestuin zien dat verbinding mogelijk is

Verandering kost tijd en alles begint met bewustwording, op dit moment worden er zaadjes gezaaid en wanneer deze in vruchtbare bodem terechtkomen zullen ze gaan groeien. Wanneer we teveel aandacht geven aan alles wat in het verleden fout is gegaan dan gaat er iets anders groeien. Dan komen we nog meer tegenover elkaar te staan omdat we het verleden niet kunnen veranderen.

Ik betrek altijd alles op mezelf en ik besef maar al te goed hoe het moet voelen om niet als volwaardig te worden gezien. Maar is dit de schuld van anderen of heeft het met mijn eigen gevoel te maken gehad? Voelde ik mij minderwaardig en kwam ik daardoor niet waar ik wilde komen? Ik had als slachtoffer mijn leven verder kunnen leven en dan alles en iedereen de schuld kunnen geven van mijn tekortkomingen. Neen, ik besloot op zoek te gaan en mijn beperkingen in te zien. Ik vroeg mezelf af wat kan ik wel en hoe ga ik het doen?

Trauma is iets wat je overkomt, wat je vormt, wat je hindert, wat je lang met je meedraagt en vaak veel te lang. Wanneer we gaan wroeten, aandacht geven aan iets dat is geweest, dan kan de wond weer opengaan en komt de pijn weer tevoorschijn maar de oorzaak van deze pijn kan misschien worden weggenomen. Als dit lukt dan kan er genezing plaatsvinden.

De generatie die hier nú het meeste last van heeft laten zich door protesten zien en horen. Ze vernietigen beelden en dit roept geen respect op. Wat helpt is dat we met elkaar gaan inzien dat discriminatie, in welke vorm dan ook, moet veranderen. De gesprekken die worden gevoerd zijn wel veel, iedere talkshow neemt het op in zijn programma. Dagelijks op het nieuws maar het zet mij wel aan het denken. En misschien moeten we ons ook wel een beetje schamen om ons gedachtengoed. Toch komen deze gedachten door onze ervaringen. Cultuurverschillen zijn er nu eenmaal en dat is op het gebied van wonen, werken, eten, religie en gewoontes, normen en waarden.

Voordat dit allemaal geïntegreerd is zijn we volgens mij toch wel een aantal jaren verder. De jongeren die met elkaar zijn opgegroeid en met elkaar op school hebben gezeten, hun eigen mening en gewoontes mogen hebben zullen een andere cultuur gaan vormen. Waar de oudere generatie misschien moeite mee zou kunnen hebben maar ik zou zeggen: ‘Maak er iets moois van.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.