Bali offering

Geen dag is hetzelfde, je leert iedere dag wel iets, als je het maar ziet of er naar vraagt en het probeert te begrijpen.

Tijdens mijn vakantie in Bali heb ik prachtige Balinese mensen ontmoet die het leuk vonden om mij iets te vertellen over hun cultuur en religie. Zij waren, zoals het merendeel in Bali, Hindoe. Ze nodigden mij uit om de rituelen van het offeren bij te wonen. Dit begint met een ochtendmeditatie en gebed. Ze danken de Trimurti ofwel de drie Hindoe goden: Brahma de Schepper, Vishnu de Beschermer en Shiva de Vernietiger door het offeren van bloemen zoals: peporosan, ceder, bunga.

Links de Phrase canang sari en rechts mijn zelfgemaakte canang sari

Dit doen ze dagelijks en hiervoor gebruiken zij een eenvoudige canang sari die ze, van bamboe, zelf maken. Een canang sari is bedekt met ceder, een dienblad gemaakt van palmbladen, welke op zijn beurt zijn bedekt met bloemen in een speciale richting. Elke richting symboliseert een Hindoe God (deva).

  • Oost = witte bloemen symbool voor Iswara, de God voor de zon.
  • Zuid  = rode bloemen symbool voor Brahma, je bid voor alles wat wenselijk is.
  • West = gele bloemen symbool voor Mahadeva, dit is de almachtige God.
  • Noord = blauwe bloemen symbool voor Vishnu, je bid voor water en rijst (voeding).

Canang sari wordt iedere dag geofferd aan de Almachtige God in de vorm van dank en vrede voor dat wat gegeven wordt aan de wereld. Het is de meest eenvoudige huishoudelijke offering. De filosofie achter de offering is zelfopoffering, in alles wat tijd en moeite kost je hier toch toe te zetten.

De volgende dag werd ik uitgenodigd om mijn eigen canang sari te maken en een collega maakte voor mij een speciale genaamd phrase canang sari, dit is afgeleid van de Balinese woorden Phrase = uitdrukking, sari = essentie en canang = een klein mandje gemaakt van palmbladen, die gebruikt worden als dienblad. Canang is samengesteld uit ca = prachtig en nang = doel.

Na het maken van de offers zijn we naar de pura Petitenget gegaan om mijn offer en mezelf door de priester te laten zegenen, dit is de magische tempel in Seminyak ook wel ‘toverkist’ genoemd. Alles met elkaar was een prachtige ervaring.


Pura Petitenget ‘ toverkist’

Zielenrust

Bladeren in het boek van je leven, wat een mooi idee. Cycli van levensfasen die doen mij denken aan het boek De Goddelijke Driehoek, deze gaat over numerologie, astrologie en Tarot. Veel levenswijsheid uit het verleden zijn hierin samengebracht. Je moet er wat moeite voor doen maar zo ben ik veel over mezelf te weten gekomen. Ons leven wordt vormgegeven in drie vierkanten: vierkant van de jeugd (0-27), vierkant van de kracht (27-54) en het vierkant van de wijsheid (54-81). Volgens deze methodiek werk je in de bepaalde fase aan datgene wat jouw leven op dat moment nodig heeft.

Ik ben blij dat ik in dit laatste vierkant zit. Ik merk inderdaad dat mijn interesse in veel zaken is veranderd. Dat ik mensen in deze leeftijdscategorie ook interessant vind, helemaal als ze bepaalde ervaringen willen en kunnen delen. Afgelopen zaterdag stak ik mijn zielenkaars aan, het was namelijk Allerzielen. Mijn vader laat altijd via deze kaars zien of hij aanwezig is. Ik had vrijdag het eerste exemplaar van mijn boek ontvangen en ik vroeg mij af of hij misschien trots op mij zou zijn geweest. Zou hij ooit verwacht hebben dat dit in mij zat? Er wordt mij wel eens gevraagd of ik stemmen hoor maar ik ervaar het meer als ingegeven gedachten. Er wordt mij altijd op het juiste moment iets ingefluisterd. Zo kwam ik terecht bij Eva Ouwehand, zij is theoloog en Nederlands onderzoeker. Zij heeft onderzoek gedaan naar bipolaire stoornis met religieuze en spirituele ervaringen. Haar bevindingen heeft ze uitgewerkt in drie groepen en ik moest constateren dat mijn gedrevenheid om te schrijven over mijn zoektocht en mijn bevindingen te willen delen absoluut in groep twee valt. Het blijkt dus dat ik écht niet anders kon de afgelopen jaren. Ondanks de adviezen om mij niet zo met spiritualiteit bezig te houden is mijn ervaring hier aanleiding toe geweest.

Nu weet ik dat ik heb voldaan aan deze drang en ben ik in rustiger vaarwater terecht gekomen. Ik ben de kapitein van mijn eigen schip, vaar mijn eigen koers op een rustig, aangenaam tempo. Het maakt niet uit wanneer of waar ik aankom, ik heb vertrouwen in mijn zielengroep, als ik het zelf niet meer weet dan ontvang ik wel weer een aanwijzing maar ik denk dat ik weet wat mij te doen staat. Blijven genieten van de ware schoonheid van mens en natuur. Dit is waar ik mijn focus op ga richten.

Bamboebos

Na twintig jaar besluiten we om terug te gaan naar Bali dit was namelijk onze eerste vakantie in 1999. In deze twintig jaar heb ik mij spiritueel mogen ontwikkelen en dit ging niet zonder slag of stoot, veel verlies en obstakels op mijn pad die behoorlijk wat aandacht vroegen van mij en mijn omgeving. Maar nu maakt het bamboebos – hier in Nederland gefotografeerd – mij het volgende duidelijk:

Op spiritueel gebied staat deze plant erom bekend oprechte liefde en geluk aan te trekken. Maar bamboe verwacht ook van je dat je veerkrachtig door het leven gaat. Dat je aanvaardt dat tegenslag je soms kan laten doorbuigen. Bamboe kan in zijn eentje maar ook samen met vele andere planten van zijn soort groeien. De plant werkt de eerste zeven jaar aan zijn ‘innerlijke wezen’, dit betekent dat je geduld moet zien op te brengen om te groeien.

Bamboe is krachtig, het maakt hem niet uit of er iets naars of vervelends gebeurt of dat iemand hem afsnijdt. Hij zal gewoon opnieuw groeien. Iedereen heeft het recht de top te bereiken. Wanneer je net als bamboe bent dan betekent dit dat je dichter bij de oude wijsheid van de natuur zelf komt. Het houdt in dat je begrijpt dat zorg dragen voor je ziel tijd en geduld vereist. Dat je uiteindelijk bij je Ware Zelf uitkomt.

Zeven jaar geleden op 4 juni 2012 doopte ik mijn bronzen beeld met de naam Aisha. Zij staat symbool voor mijn Ware Zelf. De afgelopen zeven jaar heb ik inderdaad gewerkt aan mijn ‘innerlijke wezen’ en mij voorbereid om met iets tastbaars zichtbaar te worden. Het blijkt zo te zijn dat ná de periode van geduld en van grondige voorbereiding de groei snel kan gaan.

Ui

Alles heeft mij tegenwoordig iets te vertellen. Op de eerste plaats verwonder ik mij over het proces van alles. Ik heb voor het eerst van mijn leven uien gezaaid en zoals gehoopt ook goed kunnen oogsten. Wanneer je hiermee bezig bent dan wil je er ook meer over weten. Wat kan ik ermee, waar is het goed voor en hoe kan ik er het beste mee omgaan? Raar maar waar ik gebruik veel meer ui als dat ik ooit heb gedaan.


Uien bevatten weinig calorieën. Door veel uien te eten, heb je ook minder kans op hart en vaatziekte. Zij hebben een speciale antioxidant daartegen en bevatten veel vezels dit zorgt weer voor een goede stoelgang.

Tijdens de spirituele zoektocht gelooft het ego dat het – net als bij een ui – lagen van zichzelf moet weg pellen om zo bij zijn ware zelf uit te komen. Als we spiritueel rijp zijn, dan realiseren we ons dat we nooit een ui zijn geweest. Die ui was een droom of zijn we misschien van oorsprong altijd die bloem geweest?

Slaaf – Krijger – Koningin

Ik heb me weer eens geïdentificeerd met de hoofdrol van een verhaal, ze heet Ceres.

Ceres had diepgang, en alles aan haar was oprecht. Er was geen greintje pretentie te vinden bij haar. En het was alsof ze zag wat een ander nodig had, nog voor de persoon het zelf wist – een zesde zintuig misschien?

Het was een mooi verhaal maar helaas Ceres kreeg niet wat haar toekwam. De macht had haar in de tang en ze verloor iedereen die haar lief was.

Wat doet dit verhaal nú met mij?

De kroon op je werk, de inzet die je hebt getoond om je doel te realiseren.

Ik wil geen slaaf zijn, van niemand. Ik wil mij vrij voelen, hier heb ik min of meer ook voor gestreden. Zoals de kabbala het over de levensboom heeft en het bereiken van het koninkrijk, dat wil voor mij zeggen dat je de kroon op je werk hebt ontvangen. Je bent dus de Koningin van je eigen koninkrijk.

Vanaf dat moment weet je wat je waard bent en kan je je inzetten voor algemeen belang. Je hebt talenten gekregen die je nuttig kunt gebruiken, waar je misschien altijd van heb gedroomd. Het leven wat je tot nu toe hebt geleid is de moeite waard geweest. De ontberingen hebben je niet doen besluiten om bij de pakken te gaan neerzitten, je bent doorgegaan en de strijd nimmer opgegeven. Ik heb geloof gehouden in de begeleiding die ik van binnenuit heb gevoeld.

Dit heeft ertoe geleid dat mijn tweede boek dan ook uitgegeven gaat worden Aisha – innerlijke rust door inzicht en bewustwording. Ik mag mij dan ook auteur noemen en heb sinds donderdag een auteursblog misschien vind je het leuk om te lezen waarmee ik momenteel bezig ben Ingridvanrhoon.auteursblog.nl.

Bevrijding

Bevrijding houdt mij al zolang bezig maar dit proces vond voornamelijk in mezelf plaats.

In het weekend van 20 september jongstleden werd ik geconfronteerd met allerlei legervoertuigen die geparkeerd stonden vanwege de  viering van 75 jaar vrijheid wat in Nijmegen en Arnhem plaatsvond. Ik werd mij bewust wat voor een impact oorlog moet hebben gehad, de zware voertuigen die over de weg gaan. De vliegtuigen die in aantallen hebben overgevlogen, wat doet dat met de mensen?

Vergeven is beter dan boos blijven

Ik hoop zo dat we met z’n allen verstandig genoeg zijn om conflicten in de kiem te smoren. Het is zo ontzettend belangrijk dat we open en eerlijk met elkaar kunnen communiceren. Dat we open staan voor de mening van anderen, we hoeven het niet eens te worden maar mogelijk kunnen we wel begrip opbrengen voor de mening van een ander. Alles heeft namelijk een oorsprong, er is ooit een zaadje gezaaid wat is gaan groeien wat iemand gevormd heeft. Misschien is het mogelijk om ruimte te scheppen om over het verschil van inzicht te praten. Soms wordt het ineens helder en kom je tot de conclusie dat er eigenlijk wel heel veel overeenkomsten zijn. Wanneer we ons zelf goed kennen dan weten we dat we soms ook met innerlijke conflicten worstelen. Hier begint het vaak mee, dus laten we streven naar innerlijke rust en tevredenheid dan hoeven we ons geen zorgen meer te maken voor dit soort voertuigen.

Vlindersymboliek

Voordat je mag doen waarvoor je bestemd bent moet je een hele weg afleggen. De vlinder staat hiervoor symbool.

Er komt een moment in je leven dat je jezelf moet terugtrekken. Meestal komt dit voort uit onvrede. Het is of je baan, je relatie, gezin of gezondheid die je doet wankelen. De rups trekt zich ook terug in zijn cocon, voor ons zou het een moment van bezinning kunnen zijn. Onze cocon is dan een veilige omgeving, een plek waar je in alle rust kunt werken aan jezelf. Hoewel dat in deze wereld niet echt meevalt. Er is mij wel eens gezegd: ‘Je bent een moederoverste maar buiten de veilige muren van een klooster. Dit moet niet gemakkelijk voor je zijn.’

Maar veel mensen hebben mij op deze zoektocht geholpen met de inzichten die zij openbaar of in hun boeken met de wereld delen. Het enige wat van mij werd verwacht dat was de signalen begrijpen en op zoek te gaan wat anderen al hadden geschreven. Nu deel ik dit weer via mijn boek en hoop dat anderen zich misschien weer gesteund kunnen voelen. Want er zijn veel mensen die werken aan de totstandkoming van het bewustwordingsproces.

De vlinder staat symbool voor vrijheid, ontwikkeling en transformatie. De meeste vlinders overwinteren niet in Nederland maar trekken naar warmere oorden.

Hoogtevrees

Fietsend door het land van Maas en Waal word ik gegrepen door de natuur. Ik stap meerdere malen van mijn fiets af om iets te fotograferen. Als eerste een enorme paddenstoel en nadat ik weer was opgestapt zag ik kort daarna een boom die mij iets wilde duidelijk maken. De gedachte die bij mij opkwam was: ‘Hoogtevrees’.

Natuurlijk vroeg ik mij af waarom de boom mij deze gedachte bezorgde, volgens mij kwam het door de gebogen kale takken waarmee hij de weg naar beneden ging. Wat zou de reden zijn geweest dat er zo’n verandering heeft plaatsgevonden? De natuur ervaart net als wij situaties die doen besluiten om een andere richting op te gaan.

Ik vraag me af waarom we door het leven heen zoveel waarschuwingen krijgen wanneer je te snel groeit? Zoals de volgende spreekwoorden:

Je hoofd boven het maaiveld uitsteken.’ Men bedoelt hiermee dat mensen worden afgestraft voor of geremd in het ontplooien van talenten omdat ze meer talent hebben dan gemiddeld.Tot grote hoogte stijgen.’ Veel bereiken, uit de hoogte doen, je beter voelen dan een ander en dat ook laten merken.

Ik herinner mij van vroeger ook de jongens en meisjes op school die te snel groeiden die schaamde zich om hun lengte en gingen – misschien onbewust – met hun schouders naar beneden lopen, sommigen liepen later met een rechthouder. Mijn ouders wilden dat we met de borst vooruit liepen, wat je een trotse houding gaf. Maar met al deze waarschuwingen durfde je niet buiten de boot te vallen en paste je jezelf aan.

Tóch vind ik dat we ons van deze ‘valse’ overtuigingen moeten zien te bevrijden en het lef hebben om je nek te gaan uitsteken. Als je weet wat je wilt, dan moet je jezelf geen angst laten aanpraten als blijkt dat je persoonlijke groeiproces voorspoedig gaat. Durf te staan voor wie je bent, doe datgene wat je graag wilt doen en wees je bewust van je innerlijke kracht want deze heb je niet voor niets.

Zweverig

Als spiritualiteit is: Orde scheppen in chaos of rust vinden in onrust, dan vind ik wel dat mijn verhalen spiritueel zijn. Maar ik hoor zo nu en dan het woord ‘zweverig’. Dit is nu net niet de bedoeling van mijn verhalen, ik probeer juist te schrijven door natuur(lijk) inzicht. Ik sta namelijk zelf heel dicht bij de natuur en heel dicht bij mezelf.

Maar ik vond nog deze collage – die ik jaren geleden heb gemaakt – en ik moet constateren dat mijn voeten toen de grond niet raakte.

Ik ervaar ‘zweverig’ als niet met beide benen op de grond staan. Ik vind zelf dat dit niet bij mij past en het is ook niet mijn intentie om met mijn verhalen lezers zweverig te maken. Ik wil dat mensen bewust worden van hun gedachten, woorden en daden en dat ze gaan doen waar ze goed in zijn waardoor ze tevreden door het leven gaan. Hier geloof ik namelijk in, ik zou zeggen: ‘Doe waar je goed in bent dan voelt het namelijk niet als werk en het maakt je gelukkig!’

Ook hoor ik mensen zeggen dat spiritualiteit met religie of geloof te maken heeft en daar kan ik deels in meegaan. Misschien moet je ergens in geloven om kracht en houvast te vinden om iets tot stand te kunnen brengen. Maar niemand kan jou iets verplichten, je hebt zelf een vrije wil en mag je eigen keuzes maken. Ik probeer mensen alleen maar aan het denken te zetten over de vraagstukken die mij hebben bezig gehouden.


Erkenning en waardering

Volgens mij ben ik niet de enige die behoefte heeft aan erkenning en waardering maar ik kom er wel eerlijk voor uit. Tot  voor kort was dit bij mij onbewust maar door zelfonderzoek kwam dit aan het licht. Dit heeft mij de afgelopen twee jaar aan het werk gezet omdat ik iets tot stand wilde brengen waar ik trots op kan zijn. Dit is een nieuwe lezing ‘Innerlijke Kracht’ en een vervolg op mijn boek Aisha. 

Mogelijk zal dit mijn nieuwe boek worden

Vanmorgen werd ik door de uitgever gebeld, ze wilde graag hun beoordeling met mij doornemen. Het werd aan mij voorgelezen en ik voelde eindelijk ‘erkenning en waardering’. Ik vroeg: ‘Dus het manuscript gaat uitgegeven worden?’ Het antwoord was: ‘Dat zijn we zeker van plan, ik stuur u straks het contract toe en dan moet u het maar even goed doorlezen, na een getekend exemplaar gaan we met het team verder.’ Met veel plezier deel ik de beoordeling, daar veel lezers mijn blogberichten al een tijd volgen en weten dat ik met heel veel plezier schrijf en deel.

In dit vervolg op jouw vorige boek schrijf je verder vanuit Aisha, jouw innerlijke gids. Het is bewonderingswaardig hoe je op deze manier op jezelf reflecteert: door voor dit perspectief te kiezen, vind je een nieuwe balans tussen persoonlijk en betrokken, en een bepaalde afstand die jou als schrijfster stimuleert om haast objectief naar jezelf te kijken. Het gevolg is dat je boek haast leest als een roman, waarin zelfontwikkeling centraal staat. De lezer wordt meegenomen in Aisha’s overpeinzingen, wat een filosofische ondertoon meegeeft aan het geheel: er wordt uitgenodigd tot nadenken. Doordat Aisha haar kennis continu aan het vergaren en uitbreiden is doorheen het manuscript, is je boek ook leerzaam te noemen.  Al deze factoren hebben ervoor gezorgd dat je je het genre spiritualiteit geheel eigen maakt met een verfrissende insteek.

Met dit nieuws is er weer een mijlpaal bereikt, ik hoop dat ik het dit jaar nog kan realiseren maar ik houdt jullie op de hoogte.