Signalen

‘Al het goede komt van boven!’

Deze gedachte kwam bij mij op en ik vroeg mij af wat dit mij op dit moment te zeggen kon hebben? Ik was namelijk ‘s nachts in de badkamer flauwgevallen en lelijk op mijn gezicht terechtgekomen. Ik had schaafwonden vanaf mijn haargrens tot op mijn kin, het velletje was ervan af. Ik had ‘s morgens een afspraak bij de fysiotherapeut en ben er, ondanks mijn beschadigingen, tóch maar heen gegaan. Onderweg reed ik een prachtige regenboog tegemoet. De symbolische betekenis van een regenboog is: ‘Het zien van een regenboog kan betekenen dat je op de juiste weg zit en dat de engelen je aanmoedigen om verder te gaan.’

Ik geloof in de signalen van boven maar het is lastig om te ontdekken wat je nu precies moet doen. Hoe ziet mijn levensproject eruit? Waar kan ik mijn aandacht in 2021 op richten? Ik zou heel graag verder kunnen schrijven aan mijn boek ‘Aisha, leven vanuit eenheid’. Ik geloof er ook in dat alles een reden heeft, dus mijn volgende vraag was: ‘Waarom ben ik flauwgevallen?’ Hiervoor zoek ik altijd in het boek ‘Sleutel tot zelfbevrijding’, hierin lees ik het volgende: ‘Dit kan een begin zijn van een bewustere nieuwe weg. Kom heel dicht in contact met je diepste IK, met je ware natuur en vind er de stevigheid, zekerheid, de veiligheid in. Sterk aanwezig zijn in het hier-en-nu en luisteren naar de signalen die je onbewust zelf hebt opgeroepen.’

Conclusie: Ik heb het dus zelf opgeroepen, ben ik even blij dat het bij schaafwonden is gebleven. De aanwijzingen zijn mij duidelijk, ik ga verder met waar ik mee bezig ben,

Ik wens iedereen een mooi, vreugdevol en gezond 2021!

Gave

Na het schrijven van mijn vorige artikel ‘verwondering’, begonnen er belletjes bij mij te rinkelen. Ik had het over ‘magische kracht’ maar voor mij is dit hetzelfde als ‘innerlijke kracht’ en sommigen noemen het een ‘gave’.

Wat nu als je weet dat je een gave bezit en deze gaat benutten?

Dit is hetzelfde als dat je werk doet waar je goed in bent. Het voelt dan niet als werk, je vervult als het ware je roeping. Je voelt je gelukkig, je lijkt veel minder tijd nodig te hebben, dus houd je tijd over om je met andere dingen bezig te houden. Alles gaat gemakkelijk en het lijkt wel op je pad terecht te komen. Ook hierover kan je jezelf wel eens verwonderen.

Maar je kunt natuurlijk een verkeerde (beroeps)keuze hebben gemaakt, waarvoor je iedere dag weer de moed moet verzamelen om ermee om te gaan. Dit vraagt veel energie en kan je op den duur prikkelbaar maken en uiteindelijk ziek. Je moet sterk en moedig zijn om te erkennen en herkennen dat je niet doet wat je hart werkelijk wil. Het is dan belangrijk om steun en begrip te krijgen van je directe omgeving om te gaan doen wat je heel graag doet.

Momenteel staat de hele samenleving op zijn kop en krijgen mensen de kans om andere keuzes te maken. Ze worden eventueel begeleid en kunnen voor omscholing kiezen. Zou dit dan een ommekeer kunnen zijn, dat mensen meer het gevoel krijgen dat ze gewaardeerd worden om wat ze doen en niet op wat ze proberen te zijn? Helaas worden we nog te vaak beoordeeld op wat we hebben en hebben bereikt, status.

Ik weet niet of dit ooit zal veranderen maar ik hoop van wel, dat we steeds meer gelukkige mensen gaan ontmoeten die tijd hebben voor elkaar.

Verwondering

Ik verdiep mij in de oude-wijsheid religie en probeer de oorsprong te ontdekken van de verschillende denkwijze over God.

Volgens mij is de naam God ooit in het leven geroepen doordat er een ‘magische’ ongekende kracht in de natuur aanwezig is. Deze kracht zorgt voor verwondering, wanneer je hiervan bewust bent dan vraag je jezelf steeds af – wanneer je iets bijzonders ziet – wat wil het mij vertellen? Ik ben mij bewust van deze kracht, ik verwonder mij over heel veel dingen: planten, dieren en mensen. Door de dag heen vallen mij dingen op en ze raken mij zo nu en dan. Ik vraag mezelf dan af waarom of waarvoor? 

Ik zag een reiger langs de slootkant staan en probeerde mij in de reiger te verplaatsen. Hij stond stil voor zich uit te staren maar hield mij ook nauwlettend in de gaten. Ik mocht steeds dichterbij komen en kon hem ook fotograferen. Ik was ontzettend blij en besloot op zoek te gaan naar de symbolische boodschap van de reiger. 

Deze zegt mij dat ik het wat langzamer aan mag doen. Dat ik de focus mag leggen op wat ik écht wil. Geduld te hebben, vertrouwen op mijn intuïtie en het hart mag volgen. Een reiger laat zich niet afleiden van zijn missie: hij zorgt voor voldoende voedsel voor hem alleen, of als hij jongen heeft ook voor zijn familie. Een reiger staat altijd alleen aan de kant van het water of paradeert alleen door het weiland. Het is een individu op zich.

Na dit te hebben gelezen dacht ik: ‘Zijn we eigenlijk niet allemaal een individu met een eigen missie? Hoe belangrijk is het om je hart te volgen en geduld op te brengen? Zaadjes die plantjes moeten worden, zijn dat niet binnen één dag. Wij mensen zijn natuur.

Innerlijke schoonheid

Ik wil zo graag dat de innerlijke schoonheid van alles en iedereen zichtbaar wordt.

Deze roos werd gisteren geplukt van een struik die nog volop in knop zit. Ik nam er twee mee naar huis en fotografeerde deze. De roos sprak mij aan: ik zag de schoonheid, zuiverheid en glans maar een wazige kern. De focus was dus duidelijk ergens anders op gericht.

Helaas gebeurt dit vaak, we zien wat we kunnen zien en hebben al snel een oordeel. We doen vaak geen moeite om het innerlijk van iemand te leren kennen. De persoonlijkheid blijft vaak onzichtbaar, hoewel dat misschien wel heel waardevol is.

Het spreekwoord ‘Uiterlijke schijn bedriegt’ zegt het eigenlijk al. Al wat glinstert is geen goud maar onder een laag modder kan goud verborgen liggen, misschien wel een waardevolle schat. Wat zouden we kunnen doen om elkaar beter te leren kennen? Tijd en aandacht geven aan elkaar? Dit is in ieder geval mijn wens en boodschap voor het komende jaar.

Gezondheidsplan

‘Oud maar niet dood, zolang er plannen zijn is er leven’, dit hoorde ik Hendrik Groen zeggen.

Zo zie ik het ook, ik ben gelukkig nog niet oud maar heb wel altijd plannen in mijn leven. Om deze plannen te realiseren ben je altijd bezig. We schijnen dit nodig te hebben, een zogenaamd stappenplan. In het verleden heb ik door mijn werk geleerd om projectmatig te werken. Misschien dat ik daarom nog steeds naar resultaat verlang. Ik geef niet snel op, pas af en toe mijn plan aan maar laat het niet zo makkelijk los.

Ik heb bijvoorbeeld voor de wintermaanden een gezondheidsplan. De stappen zijn als volgt:

  1. Bepaal je doel; schrijf op positieve wijze op wat je met je gezondheidsplan wilt bereiken? Ik wil mijn gewicht rond de 70 kg houden.
  2. Maak het doel concreet, wat is er anders als je je doel hebt behaald? Wat kun je dan? Ik heb plezier in wandelen. Wat doe je dan wat je nu niet doet? Ik maak een dagelijkse wandeling. Wat kun je voor je omgeving beteken? Misschien kan ik anderen motiveren.
  3. Bepaal je drijfveren. Ik wil een gezond gewicht bereiken en mijn lichaam fit houden.
  4. Schrijf op waar je goed in bent. Ik ben mij al bewust van gezonde voeding en het tuinieren motiveert mij om verse groente en fruit te gebruiken bij het bereiden van mijn eten.
  5. Bedenk wat minder goed voelt. Ik hou van lezen en ben snel geneigd om de hele dag in mijn stoel te zitten lezen. Hier wil ik verandering in aanbrengen.
  6. Bedenk wat je nodig hebt voor de best haalbare gezondheid. Ik moet overtuigd raken van mijn plan en resultaat zien en voelen. Dit zal ik ervaren door zonder moeite mijn wandelschoenen aan te trekken en erop uit te gaan. Ik begin met de wandeling naar mijn volkstuin en tuinhuis en misschien worden de wandelingen langzaamaan groter.                                              

Ik ben inmiddels al enkele dagen bezig en het wandelen gaat mij goed af. Ik vind het leuk en wat ik belangrijk vind is dat ik in mijn eentje wandel. Ik moet mij zelf aanmoedigen en ben niet afhankelijk van een ander. Het komt op mijn eigen discipline aan, ik heb mijn camera bij mij en sta stil waar ik stil wil staan om weer mooie foto’s te schieten. Het is echt een aanrader!

Een wonderlijke spiegel

Ik lees het volgende: ‘Een wonderlijke spiegel die onbarmhartig de waarheid toont.’

Dit betekent ‘zonder medelijden’.

Dit is echter de enige manier om daadwerkelijk tot de kern te komen. Wetende dat iedereen wel eens voor de verleiding is gezwicht maar hier schaamte of schuldgevoelens voor in de plaats heeft gezet. Deze gevoelens niet heeft willen of kunnen delen. Deze last al jaren met zich heeft gedragen en er uiteindelijk onder gebukt gaat.

Het licht maakt de verbinding

Hoe fijn is het dan dat je iemand treft die als een wonderlijke spiegel fungeert? Die begrip toont voor de misstappen die zijn gezet. Er is geen leven zonder misstappen, de weg gaat zelden in één keer goed. Het leven is onze leerschool en het is prettig als iemand je hierdoor heen loodst. Die je zonder medelijden confronteert met je ervaringen, keuzes en beslissingen die zijn genomen. Natuurlijk valt dit niet mee want wie staat er nu te popelen om oude koeien uit de sloot te halen?

Laatst ontving ik een schilderijtje met de tekst: ‘Niet perfect is ook goed!’

Dit gaat voor alles op. Je weet dat je je best doet en je hoopt dat dit juist is. Dat je krijgt wat je verwacht zoals bijvoorbeeld ‘een goed resultaat’. Maar tegenslagen liggen altijd op de loer. Hier hebben we niet altijd invloed op omdat we nu eenmaal te maken hebben met het geheel. Het enige wat we kunnen doen is geduldig zijn, sterk en buigzaam.

Verleiding

Ik word mij bewust dat verleiding toch wel de grootste veroorzaker is om je zuivere ziel, te verliezen.

Zodra je voor de verleiding bent gevallen heb je iets op je lever. Begint de oneerlijkheid met een klein leugentje om bestwil en aan de andere kant hunker je naar meer. Of dit nu een sigaret, alcohol, drugs, geld, gamen, Netflix, eten, snoepen of liefde is. Je blijft ernaar verlangen en je wilt in je behoeften voorzien, want het geeft je een prettiger gevoel. 

Maar wat kan de verleiding nú stoppen?

Dit begint op het moment dat je inziet dat het een probleem voor je is geworden. Dat je erkent dat je een vorm van verslaving aan het ontwikkelen bent. Dat je merkt dat het je in de greep heeft. Als je de verleiding de baas wilt worden dan is het verstandig om met jezelf de afspraak te maken dat je dit gaat veranderen en zet je hier dan helemaal voor in. Je gaat het gevecht met de verleiding aan. Zie het ook letterlijk zo. Wie komt er als winnaar uit de strijd? Dit gevecht kan enige tijd duren maar hoe belangrijk is het voor jou om weer vrij te zijn van de verslaving? Dat je weer de controle over jezelf hebt? 

Kortom er zijn geen katers meer, geen schuldgevoelens en je hebt niet meer het gevoel dat je leven door een verslaving wordt beheerst. Je zelfwaardering zal stijgen.

Liegen

Net als vele anderen heeft Netflix mij momenteel in zijn greep. Ik dacht eens een dramaserie te gaan kijken maar niet wetende dat deze bestond uit 164 afleveringen, toch wil ik het verhaal van het begin tot het eind zien. Wat zich er allemaal in afspeelt is ongekend. Gelukkig heb ik geleerd te relativeren en weet ik dat het een film is, maar toch besef ik dat dit in het echte leven ook kan gebeuren.

In één van de afleveringen hoorde ik iemand zeggen: ‘Ik wou dat ik nooit had leren liegen!’ Dit zette mij tot nadenken. Wat nu als we inderdaad niet konden liegen? Hoe zouden we ons dan tegenover elkaar verhouden? Als iedereen eerlijk zou zijn, hoe zou de wereld er dan uitzien?

Ik lees: Woorden bereiken het hart, als zij uit het hart komen.’ 

Uit onderzoek blijkt dat de voornaamste reden waarom mensen liegen is om vriendelijker of bekwamer over te komen dan ze werkelijk zijn. Ze doen het dus om aardig gevonden en bewonderd te worden door anderen. Ook blijkt dat mensen diep van binnen hun leven en hun manier van zijn als oninteressant zien, waardoor ze denken dat het de erkenning van anderen niet waard is. 

Maar hoe oprechter iemand is wanneer hij over zichzelf en zijn manier van zijn praat, hoe meer hij de sympathie van anderen zal winnen. Mensen zullen de echtheid voelen en ervaren. Een leugenaar moet altijd alert zijn om niet in verwarring te raken terwijl iemand die eerlijk is deze zware last niet hoeft te dragen. Er is nog veel meer geschreven over liegen kijk bijvoorbeeld op de volgende link 

Mijn vraag is dan ook: ‘Waarom kunnen we gewoon niet accepteren wie we zijn, wat we vinden en wat we doen? Waarom durven we niet onszelf te zijn? Wat kan ons gebeuren? Het enige voordeel dat ik kan bedenken is rust, je hoeft je niet meer anders voor te doen. Je bent gewoon degene die je wilt zijn.

Wees jezelf recht uit het hart!

Cancel culture

Afgelopen zondag keek ik naar het filosofisch kwintet op televisie, het thema ging over cancel culture. Dit is een fenomeen waar bekende mensen, die zich sociaal verregaand ongewenst zouden hebben gedragen of geuit, worden geboycot. Dit gebeurt meestal na een storm van kritiek op social media.

Dit is ook weer zo’n onderwerp waar we met elkaar last van hebben. Onze vrijheid van meningsuiting is in het geding. We voelen en zijn misschien wel niet meer zo vrij als dat we willen zijn. Wie en wat is hier nu de oorzaak van? Zijn wij Nederlanders dan echt het ‘liefste kindje in de klas’ dat wij hier geen halt in kunnen roepen. Kleine groepen lijken wel meer macht te nemen als dat onze democratische rechtsstaat zou willen. 

Ik ben het ermee eens dat we andere mensen niet om hun meningen of ideeën mogen afrekenen of afschrijven. We mogen ze niet monddood maken, het is belangrijk dat ze gehoord worden en dat daar iets mee wordt gedaan. Maar het gedrag dat ze laten zien, kan dit niet anders? Er komt zoveel geweld bij kijken, het is bedreigend en soms beangstigend.

Ik heb ook moeten leren accepteren wat anderen van mij vinden en denken. Ik heb mij ook vaak niet gehoord gevoeld. Ik was ook soms té snel met mijn mening, té impulsief met het uitspreken van mijn gedachten. Dit leidde soms tot vervelende situaties waar je de consequenties en gevolgen van moet ondervinden. Ik geloof dat ik vast niet de enige ben, volgens mij krijgt iedereen hiermee te maken. Is dan tóch de social media, wat bedoeld is als een verbindende factor, hier de oorzaak van? Roept het op tot samenscholing en zet het aan tot acties, demonstratie en geweld?

Is het een schreeuw om aandacht, voelen ze zich machteloos en laten ze zich daarom met elkaar zien en horen? De wereld zit in een veranderingsfase, alles gaat en moet anders. Dit vraagt om geduld, een lange adem, vertrouwen op wijze beslissingen. We zijn afhankelijk van onze politieke besluitvorming, de wetten gelden voor ons allemaal. Ik hoop dat we verstandig met elkaar blijven omgaan om de rust en vrede met elkaar te kunnen handhaven.

Kracht van de rede

Ik heb weer eens een boek gelezen ‘De kracht van de rede’ geschreven door Oriana Fallaci. Ik citeer een stuk tekst van haar die naar mijn beleving ook in onze tijdgeest past:

We zouden moeten nadenken, ons zelf moeten afvragen wat we zien, horen en lezen. Om onze hersens te gebruiken als het gaat om inspiratie, geweten en moraal. Om ons te realiseren dat er iets niet klopt in wat we zien, horen en lezen, dat er misleiding of oplichterij achter schuil gaat. Maar nee. Dat gebeurt niet omdat de hersens een spier zijn. Dus moeten ze, net als alle andere spieren, in beweging blijven. Als je ze niet in beweging houdt, raken ze lui en afgestompt. Dan worden ze net zo stijf als benen, wanneer je deze maanden en maanden te weinig gebruikt. Als onze hersens stijf worden, worden ze minder intelligent en stompen helemaal af. En als ze afstompen, verliezen ze het vermogen om na te denken en te oordelen. Dan leveren ze zich over aan de gedachten van iemand anders. Ze vertrouwen op die pasklare oplossingen, op die al genomen beslissingen en op die al uitgewerkte en mooi verpakte ideeën, die meteen gebruikt kunnen worden. 

Haar onderwerp gaat over andere zaken maar ik wil duidelijk maken dat er zoveel nep nieuws rondgaat. Dat we ons zo laten belazeren en misleiden door berichten over onder andere bankzaken en weet ik veel wat voor zaken nog meer.  Puur oplichterij waar zelfs de meest intelligente personen intrappen. Hoe kunnen we dit tij toch keren? Wat is ervoor nodig om de oplichters te laten stoppen met hun activiteiten? Ik zie regelmatig het programma ‘Opgelicht’ van Avrotros. Ik blijf mij echter verbazen dat die personen gewoon bij herhaling, steeds weer opnieuw bedrijven starten of huizen kopen zonder de financiële verplichtingen na te komen en niet achter de tralies belanden. Ik zou toch zeggen, er wordt genoeg bewijs aangeleverd. Nee de gedupeerden moeten zelf maar zien hoe zij hun geld zien terug te krijgen. Ik zie het als de omgekeerde wereld en begrijp er helemaal niets van.

Door al dit gedoe leven mensen steeds meer in wantrouwen. Ik durf ‘s avonds ook niet meer zomaar mijn deur open te doen als ik niemand verwacht. Ook onbekende telefoonnummers durf ik niet gemakkelijk aan te nemen, bang om ergens in te tuinen. Om heel eerlijk te zijn wil ik zo niet leven maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik hoop op betere tijden.