Innerlijke schoonheid

Ik wil zo graag dat de innerlijke schoonheid van alles en iedereen zichtbaar wordt.

Deze roos werd gisteren geplukt van een struik die nog volop in knop zit. Ik nam er twee mee naar huis en fotografeerde deze. De roos sprak mij aan: ik zag de schoonheid, zuiverheid en glans maar een wazige kern. De focus was dus duidelijk ergens anders op gericht.

Helaas gebeurt dit vaak, we zien wat we kunnen zien en hebben al snel een oordeel. We doen vaak geen moeite om het innerlijk van iemand te leren kennen. De persoonlijkheid blijft vaak onzichtbaar, hoewel dat misschien wel heel waardevol is.

Het spreekwoord ‘Uiterlijke schijn bedriegt’ zegt het eigenlijk al. Al wat glinstert is geen goud maar onder een laag modder kan goud verborgen liggen, misschien wel een waardevolle schat. Wat zouden we kunnen doen om elkaar beter te leren kennen? Tijd en aandacht geven aan elkaar? Dit is in ieder geval mijn wens en boodschap voor het komende jaar.

Gezondheidsplan

‘Oud maar niet dood, zolang er plannen zijn is er leven’, dit hoorde ik Hendrik Groen zeggen.

Zo zie ik het ook, ik ben gelukkig nog niet oud maar heb wel altijd plannen in mijn leven. Om deze plannen te realiseren ben je altijd bezig. We schijnen dit nodig te hebben, een zogenaamd stappenplan. In het verleden heb ik door mijn werk geleerd om projectmatig te werken. Misschien dat ik daarom nog steeds naar resultaat verlang. Ik geef niet snel op, pas af en toe mijn plan aan maar laat het niet zo makkelijk los.

Ik heb bijvoorbeeld voor de wintermaanden een gezondheidsplan. De stappen zijn als volgt:

  1. Bepaal je doel; schrijf op positieve wijze op wat je met je gezondheidsplan wilt bereiken? Ik wil mijn gewicht rond de 70 kg houden.
  2. Maak het doel concreet, wat is er anders als je je doel hebt behaald? Wat kun je dan? Ik heb plezier in wandelen. Wat doe je dan wat je nu niet doet? Ik maak een dagelijkse wandeling. Wat kun je voor je omgeving beteken? Misschien kan ik anderen motiveren.
  3. Bepaal je drijfveren. Ik wil een gezond gewicht bereiken en mijn lichaam fit houden.
  4. Schrijf op waar je goed in bent. Ik ben mij al bewust van gezonde voeding en het tuinieren motiveert mij om verse groente en fruit te gebruiken bij het bereiden van mijn eten.
  5. Bedenk wat minder goed voelt. Ik hou van lezen en ben snel geneigd om de hele dag in mijn stoel te zitten lezen. Hier wil ik verandering in aanbrengen.
  6. Bedenk wat je nodig hebt voor de best haalbare gezondheid. Ik moet overtuigd raken van mijn plan en resultaat zien en voelen. Dit zal ik ervaren door zonder moeite mijn wandelschoenen aan te trekken en erop uit te gaan. Ik begin met de wandeling naar mijn volkstuin en tuinhuis en misschien worden de wandelingen langzaamaan groter.                                              

Ik ben inmiddels al enkele dagen bezig en het wandelen gaat mij goed af. Ik vind het leuk en wat ik belangrijk vind is dat ik in mijn eentje wandel. Ik moet mij zelf aanmoedigen en ben niet afhankelijk van een ander. Het komt op mijn eigen discipline aan, ik heb mijn camera bij mij en sta stil waar ik stil wil staan om weer mooie foto’s te schieten. Het is echt een aanrader!

Een wonderlijke spiegel

Ik lees het volgende: ‘Een wonderlijke spiegel die onbarmhartig de waarheid toont.’

Dit betekent ‘zonder medelijden’.

Dit is echter de enige manier om daadwerkelijk tot de kern te komen. Wetende dat iedereen wel eens voor de verleiding is gezwicht maar hier schaamte of schuldgevoelens voor in de plaats heeft gezet. Deze gevoelens niet heeft willen of kunnen delen. Deze last al jaren met zich heeft gedragen en er uiteindelijk onder gebukt gaat.

Het licht maakt de verbinding

Hoe fijn is het dan dat je iemand treft die als een wonderlijke spiegel fungeert? Die begrip toont voor de misstappen die zijn gezet. Er is geen leven zonder misstappen, de weg gaat zelden in één keer goed. Het leven is onze leerschool en het is prettig als iemand je hierdoor heen loodst. Die je zonder medelijden confronteert met je ervaringen, keuzes en beslissingen die zijn genomen. Natuurlijk valt dit niet mee want wie staat er nu te popelen om oude koeien uit de sloot te halen?

Laatst ontving ik een schilderijtje met de tekst: ‘Niet perfect is ook goed!’

Dit gaat voor alles op. Je weet dat je je best doet en je hoopt dat dit juist is. Dat je krijgt wat je verwacht zoals bijvoorbeeld ‘een goed resultaat’. Maar tegenslagen liggen altijd op de loer. Hier hebben we niet altijd invloed op omdat we nu eenmaal te maken hebben met het geheel. Het enige wat we kunnen doen is geduldig zijn, sterk en buigzaam.

Verleiding

Ik word mij bewust dat verleiding toch wel de grootste veroorzaker is om je zuivere ziel, te verliezen.

Zodra je voor de verleiding bent gevallen heb je iets op je lever. Begint de oneerlijkheid met een klein leugentje om bestwil en aan de andere kant hunker je naar meer. Of dit nu een sigaret, alcohol, drugs, geld, gamen, Netflix, eten, snoepen of liefde is. Je blijft ernaar verlangen en je wilt in je behoeften voorzien, want het geeft je een prettiger gevoel. 

Maar wat kan de verleiding nú stoppen?

Dit begint op het moment dat je inziet dat het een probleem voor je is geworden. Dat je erkent dat je een vorm van verslaving aan het ontwikkelen bent. Dat je merkt dat het je in de greep heeft. Als je de verleiding de baas wilt worden dan is het verstandig om met jezelf de afspraak te maken dat je dit gaat veranderen en zet je hier dan helemaal voor in. Je gaat het gevecht met de verleiding aan. Zie het ook letterlijk zo. Wie komt er als winnaar uit de strijd? Dit gevecht kan enige tijd duren maar hoe belangrijk is het voor jou om weer vrij te zijn van de verslaving? Dat je weer de controle over jezelf hebt? 

Kortom er zijn geen katers meer, geen schuldgevoelens en je hebt niet meer het gevoel dat je leven door een verslaving wordt beheerst. Je zelfwaardering zal stijgen.

Liegen

Net als vele anderen heeft Netflix mij momenteel in zijn greep. Ik dacht eens een dramaserie te gaan kijken maar niet wetende dat deze bestond uit 164 afleveringen, toch wil ik het verhaal van het begin tot het eind zien. Wat zich er allemaal in afspeelt is ongekend. Gelukkig heb ik geleerd te relativeren en weet ik dat het een film is, maar toch besef ik dat dit in het echte leven ook kan gebeuren.

In één van de afleveringen hoorde ik iemand zeggen: ‘Ik wou dat ik nooit had leren liegen!’ Dit zette mij tot nadenken. Wat nu als we inderdaad niet konden liegen? Hoe zouden we ons dan tegenover elkaar verhouden? Als iedereen eerlijk zou zijn, hoe zou de wereld er dan uitzien?

Ik lees: Woorden bereiken het hart, als zij uit het hart komen.’ 

Uit onderzoek blijkt dat de voornaamste reden waarom mensen liegen is om vriendelijker of bekwamer over te komen dan ze werkelijk zijn. Ze doen het dus om aardig gevonden en bewonderd te worden door anderen. Ook blijkt dat mensen diep van binnen hun leven en hun manier van zijn als oninteressant zien, waardoor ze denken dat het de erkenning van anderen niet waard is. 

Maar hoe oprechter iemand is wanneer hij over zichzelf en zijn manier van zijn praat, hoe meer hij de sympathie van anderen zal winnen. Mensen zullen de echtheid voelen en ervaren. Een leugenaar moet altijd alert zijn om niet in verwarring te raken terwijl iemand die eerlijk is deze zware last niet hoeft te dragen. Er is nog veel meer geschreven over liegen kijk bijvoorbeeld op de volgende link 

Mijn vraag is dan ook: ‘Waarom kunnen we gewoon niet accepteren wie we zijn, wat we vinden en wat we doen? Waarom durven we niet onszelf te zijn? Wat kan ons gebeuren? Het enige voordeel dat ik kan bedenken is rust, je hoeft je niet meer anders voor te doen. Je bent gewoon degene die je wilt zijn.

Wees jezelf recht uit het hart!

Cancel culture

Afgelopen zondag keek ik naar het filosofisch kwintet op televisie, het thema ging over cancel culture. Dit is een fenomeen waar bekende mensen, die zich sociaal verregaand ongewenst zouden hebben gedragen of geuit, worden geboycot. Dit gebeurt meestal na een storm van kritiek op social media.

Dit is ook weer zo’n onderwerp waar we met elkaar last van hebben. Onze vrijheid van meningsuiting is in het geding. We voelen en zijn misschien wel niet meer zo vrij als dat we willen zijn. Wie en wat is hier nu de oorzaak van? Zijn wij Nederlanders dan echt het ‘liefste kindje in de klas’ dat wij hier geen halt in kunnen roepen. Kleine groepen lijken wel meer macht te nemen als dat onze democratische rechtsstaat zou willen. 

Ik ben het ermee eens dat we andere mensen niet om hun meningen of ideeën mogen afrekenen of afschrijven. We mogen ze niet monddood maken, het is belangrijk dat ze gehoord worden en dat daar iets mee wordt gedaan. Maar het gedrag dat ze laten zien, kan dit niet anders? Er komt zoveel geweld bij kijken, het is bedreigend en soms beangstigend.

Ik heb ook moeten leren accepteren wat anderen van mij vinden en denken. Ik heb mij ook vaak niet gehoord gevoeld. Ik was ook soms té snel met mijn mening, té impulsief met het uitspreken van mijn gedachten. Dit leidde soms tot vervelende situaties waar je de consequenties en gevolgen van moet ondervinden. Ik geloof dat ik vast niet de enige ben, volgens mij krijgt iedereen hiermee te maken. Is dan tóch de social media, wat bedoeld is als een verbindende factor, hier de oorzaak van? Roept het op tot samenscholing en zet het aan tot acties, demonstratie en geweld?

Is het een schreeuw om aandacht, voelen ze zich machteloos en laten ze zich daarom met elkaar zien en horen? De wereld zit in een veranderingsfase, alles gaat en moet anders. Dit vraagt om geduld, een lange adem, vertrouwen op wijze beslissingen. We zijn afhankelijk van onze politieke besluitvorming, de wetten gelden voor ons allemaal. Ik hoop dat we verstandig met elkaar blijven omgaan om de rust en vrede met elkaar te kunnen handhaven.

Kracht van de rede

Ik heb weer eens een boek gelezen ‘De kracht van de rede’ geschreven door Oriana Fallaci. Ik citeer een stuk tekst van haar die naar mijn beleving ook in onze tijdgeest past:

We zouden moeten nadenken, ons zelf moeten afvragen wat we zien, horen en lezen. Om onze hersens te gebruiken als het gaat om inspiratie, geweten en moraal. Om ons te realiseren dat er iets niet klopt in wat we zien, horen en lezen, dat er misleiding of oplichterij achter schuil gaat. Maar nee. Dat gebeurt niet omdat de hersens een spier zijn. Dus moeten ze, net als alle andere spieren, in beweging blijven. Als je ze niet in beweging houdt, raken ze lui en afgestompt. Dan worden ze net zo stijf als benen, wanneer je deze maanden en maanden te weinig gebruikt. Als onze hersens stijf worden, worden ze minder intelligent en stompen helemaal af. En als ze afstompen, verliezen ze het vermogen om na te denken en te oordelen. Dan leveren ze zich over aan de gedachten van iemand anders. Ze vertrouwen op die pasklare oplossingen, op die al genomen beslissingen en op die al uitgewerkte en mooi verpakte ideeën, die meteen gebruikt kunnen worden. 

Haar onderwerp gaat over andere zaken maar ik wil duidelijk maken dat er zoveel nep nieuws rondgaat. Dat we ons zo laten belazeren en misleiden door berichten over onder andere bankzaken en weet ik veel wat voor zaken nog meer.  Puur oplichterij waar zelfs de meest intelligente personen intrappen. Hoe kunnen we dit tij toch keren? Wat is ervoor nodig om de oplichters te laten stoppen met hun activiteiten? Ik zie regelmatig het programma ‘Opgelicht’ van Avrotros. Ik blijf mij echter verbazen dat die personen gewoon bij herhaling, steeds weer opnieuw bedrijven starten of huizen kopen zonder de financiële verplichtingen na te komen en niet achter de tralies belanden. Ik zou toch zeggen, er wordt genoeg bewijs aangeleverd. Nee de gedupeerden moeten zelf maar zien hoe zij hun geld zien terug te krijgen. Ik zie het als de omgekeerde wereld en begrijp er helemaal niets van.

Door al dit gedoe leven mensen steeds meer in wantrouwen. Ik durf ‘s avonds ook niet meer zomaar mijn deur open te doen als ik niemand verwacht. Ook onbekende telefoonnummers durf ik niet gemakkelijk aan te nemen, bang om ergens in te tuinen. Om heel eerlijk te zijn wil ik zo niet leven maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik hoop op betere tijden.

Regie in eigen handen

Ik vind dat je tegenwoordig wel heel vaak met cijfers en codes wordt geconfronteerd. Misschien komt het doordat ik ouder word en meer moeite heb met het onthouden van cijfers. Maar ik denk eerder dat de technologie hier ook verantwoordelijk voor is. Ik word mij bewust dat ik het wel gemakkelijk vind dat ik met mijn telefoon kan betalen, gewoon een actief scherm naast de betaalterminal houden en het bedrag wordt van je rekening geschreven. Dit kan natuurlijk ook met je bankpas of pinpas, voor de creditcard wordt dit afgeraden binnen de eurozone omdat dit kosten met zich meebrengt. 

Ik weet niet hoe het met jullie zit maar vroeger wist ik familie en vrienden zo even te bellen, ik kende de telefoonnummers uit mijn hoofd. Tegenwoordig kan ik hooguit mijn eigen mobiele telefoonnummer en huistelefoon onthouden. De code van het sleutelkastje wordt al moeilijker omdat ik deze niet veel gebruik. Laatst moest ik mijn pincode gebruiken en ik kwam er gewoon niet op, mijn hersenen lieten het afweten en daar sta je dan! Op dat moment ben je machteloos en afhankelijk van anderen. Je deelt over het algemeen je pincode niet en het word je afgeraden om ze te noteren. De bank is dus de enige die je uit de brand kan helpen maar dan ben je enkele dagen verder. 

Natuurlijk ging ik op zoek, internet weet hier vast raad mee. Inderdaad ik vond aardige tips en misschien zijn ze wel bruikbaar. Tóch vind ik het heel vervelend dat de technologische vooruitgang, menselijke achteruitgang betekent. We woorden steeds afhankelijker van de digitale systemen en apparaten. Ik doe er zelf aan mee, ik kies blijkbaar voor gemak of ontkom ik er niet aan? De veiligheid is ook niet echt gewaarborgd, steeds vaker worden mensen opgelicht en we kunnen hier niets tegen doen. Vertrouwen is een groot goed maar ik vind wel dat dit vaak op de proef wordt gesteld. Ik wil zoveel mogelijk de regie in eigen handen houden.

Vollemaan 1 oktober 2020

Ik laat mij altijd inspireren door Petra Stam, zij brengt mij altijd weer een stapje verder op mijn pad. Zo nu ook met de volgende vragen:

  • Wat heb je bereikt en wat valt er dus te vieren in deze tijd?
  • Wat wil je loslaten, omdat het je niet meer dient?
  • Wat wil je meenemen naar de volgende periode en verder ontwikkelen of meer ruimte geven in jouw leven?

De herfst is een goede tijd voor lange-termijndoelen!

  • Wat kun je doen om veiligheid in jezelf te verwezenlijken?

Hoewel het gaat om je thuis te voelen in jezelf, helpt het om een fijne plek in je huis of tuin te maken om op te laden en je thuis te voelen.

Het kan weer geen toeval zijn maar ik heb inderdaad deze plek gecreëerd. Ik ben nu drie jaar optimaal bezig geweest om mijn moestuin zo in te richten zoals ik hem wilde hebben. En nu kwam er ruimte om mijn tuinhuis op te knappen. Ook dit is gelukt. Beiden kanten van mij, het materiële en spirituele zijn nu op deze plek te vinden. Ik kan mijn creatieve kant hier helemaal kwijt, een plek waar ik mij heerlijk voel. Inmiddels heb ik begrepen dat niet alleen ik het hier prettig vind maar veel vlinders, insecten en andere dieren (zoals de wezel) hebben mijn tuin ontdekt. Ik heb nu een wildcamera geplaatst om datgene vast te leggen wat mijn oog niet kan waarnemen en dit maakt mij enorm nieuwsgierig.

Mijn tuin ligt op het Vlinderperceel en ik heb dit seizoen meerdere vlinders mogen vastleggen. Ik heb nu op mijn huisje een houtgesneden vlinder geplaatst, deze heb ik jaren geleden van een nicht ontvangen die deze voor mij had gemaakt. De tekst die zij erop had geschreven is: ‘Dream without fear, love without limits!’ En dat is wat ik doe.

De Groene Oase – voedselbos Koedijk

Ik kreeg van een medetuinierster het verzoek om mee te gaan naar het voedselbos in Koedijk.  Dit ligt noordelijk van Kanaaldijk 1 Koedijk, aan beide zijden van de N504.

Daar ik de laatste drie jaar bewust bezig ben met voeding leek het mij een leuke ervaring. Het was de week van het Groene Kapitaal. Inge (initiatiefneemster van het voedselbos) en Marjolein (ecoloog) ontvingen de gasten hartelijk. We waren met zeven personen en werden door Marjolein rondgeleid en geïnformeerd over alle planten, bomen en struiken die ze hebben aangeplant en waarom. Ze hebben aan het kanaal diverse populieren laten staan om de westenwind goed tegen te kunnen houden, maar mocht deze erover heen waaien dan hebben ze nog een tweede bomensingel zodat de kwetsbare beplanting enigszins in de luwte kan staan. Ze hebben een notendijk aangelegd, omdat notenbomen niet van natte voeten houden. De walnootboom droeg al twee vruchten. 

Het was de bedoeling dat we in het voedselbos zouden plukken zodat we konden proeven en na de wandeling met elkaar konden eten. We hebben de rijpe zaden van de korte (niet giftige) berenklauw geproefd. Ook hebben we kaarsjeskruid, teunisbloem, melganzevoet en nog enkele andere planten mogen proeven en later in de sla verwerkt. De teunisbloem wordt ook wel de bloem der geliefde genoemd, omdat hij voornamelijk ‘s avonds bloeit. 

Op de terugweg lag er iets onherkenbaars op het pad, dit bleek een lisdodde te zijn, ook wel een stinksigaar genoemd?  Ecologisch tuinieren is niet echt mijn ding, zelf houd ik mijn tuin het liefst netjes. Ik haal weg wat ik niet heb geplant met uitzondering van een leuke bloeiende plant die is komen aanwaaien en mij niet in de weg staat. Toch is het leuk om gepassioneerde mensen over hun werk te horen praten, ik begrijp hun visie en enthousiasme. Één van de enthousiaste vrijwilligers was Gerard, hij zei mij dat ik eigenlijk te laat was om de ware natuur te kunnen waarnemen, ik zou eigenlijk in alle jaargetijden een bezoekje moeten komen brengen. Dit neem ik mij dan ook voor, ik weet het nu te vinden.

Als laatste bracht ik nog een bezoekje bij Gerda, zij mag de ‘kleine’ Oase vormgeven. Ze heeft al een prachtige kikkervijver waar ze enorm blij mee is, voordat ze begint gaat ze eerst even bij de vijver zitten en voor vertrek ook nog even. Ik heb de prachtige poelkikker tweemaal kunnen fotograferen. 

De kennismaking met het voedselbos en de vele vrijwilligers vond ik een leuke ervaring.