Verwaarlozing

Wanneer weet je of je iets mag veranderen aan jezelf? Dit bonsaiboompje gaf mij het inzicht. Ik had het op een plaats staan waar ik weinig kwam. Ik gaf het absoluut geen aandacht en verzorging. Het liet mij weten dat het zich verwaarloosd voelde. Dit is hét moment! Wanneer alles een beetje boven je hoofd begint te groeien. Als je het gevoel hebt dan je veel te lang op je tenen hebt gelopen. Wanneer het je allemaal té veel blijkt te zijn. Dan wordt het tijd om liefde en aandacht aan jezelf te geven.

Ik zou zeggen: ‘Stop! Om alles en iedereen het naar het zin te maken, denk nu even aan jezelf! Wat heb je nodig? Is er iemand die naar je wilt luisteren? Het enige wat je namelijk kunt doen is jezelf een nieuwe kans geven.’

Het is noodzakelijk dat je vanuit een ander perspectief naar je leven gaat kijken, wat is er voor nodig geweest om tot dit punt te komen? Wat heb je allemaal gedaan of gelaten? In ieder geval lijkt het misschien wel een beetje chaos dus moet er orde worden gecreëerd. Als je hier niet zo handig mee bent vraag dan iemand die je even tot steun kan zijn. Iemand die je handvatten kan geven zodat je vol vertrouwen je nieuwe weg kan inslaan. Denk nu maar even een keer aan jezelf want zodra je jezelf hebt hersteld wordt het leven een stuk aangenamer ook voor je omgeving.

Oogstfeest – prei – snijbiet

Na een jaar van volledige aandacht en inspanning op mijn volks- of moestuin mag ik nu genieten van de voortreffelijke oogst. Het spreekwoord luidt: ‘Wat je zaait zul je oogsten’. Dat gaat in dit geval inderdaad op, het enige dat het niet heeft gedaan is de bloemkool. Maar ik had mij voorgenomen om dit jaar geen vakantie te nemen omdat ik van alle stapjes – die het werken op een moestuin en het verkrijgen van een goede oogst van je vragen – een presentatie wilde maken. Dit vroeg van mij veel tijd en aandacht om ook werkelijk alle bijzondere momenten te kunnen waarnemen en vastleggen. Deze presentatie is tot stand gekomen en heeft de naam gekregen ‘Innerlijke kracht’. Want de natuur heeft mij laten zien hoeveel potentie er in een zaadje zit en als dit voldoende aandacht en verzorging krijgt het ware potentieel zich laat zien.

Maar vandaag vieren we met de tuinders het oogstfeest. Er wordt van mij gevraagd iets te maken van eigen oogst om dit met de anderen te delen. Tja … en wat gaat dit worden? Inmiddels heb ik al veel geoogst en ingevroren maar de tuin heeft nog steeds genoeg te bieden en we zitten al in september, ik heb geen idee hoelang ik nog van eigen tuin kan eten. Ik besluit om de snijbiet te pakken en een paar dikke stengels prei te oogsten. Hier kan ik twee lekkere salades van maken.

De recepten:

Ham-preisalade: Benodigdheden; twee dikke stengels prei, 2 ons achterham, 2 à 3 eetlepels (zaanse) mayonaise.
Halveer de prei in de lengte en snij deze zeer fijn, ook de ham snij je in kleine stukjes. Roer dit alles door elkaar en voeg hieraan toe een scheut maggi, maak het compleet met de mayonaise.

Snijbiet-salade: Benodigdheden; enkele stengels snijbiet, handje rozijnen, zoetzure appel, zoetzure augurk, twee eetlepels Griekse yoghurt en een eetlepel (zaanse) mayonaise.
Was de stengels en ontdoe ze van eventuele draden, snij ze in kleine reepjes hierna kook je de snijbiet in ongeveer 12 minuten. Giet ze af en laat het even uitlekken. Snij de augurk, appels in kleine stukjes en voeg deze samen met de snijbiet. Meng dit alles met de yoghurt en mayonaise en voeg naar smaak nog wat zout, peper en pijnboompitjes toe.

Behoefte

Luister naar de roep van je hart.
Ook al is het in je hoofd soms verward.
Het innerlijke weet wat het wil.
Wordt zo nu en dan stil.
Het verlangen dringt zich aan je op.
Je gaat er dan voor en kent geen stop.

Het blijkt dat er veelal een misverstand is tussen behoefte en verlangen. Het is namelijk zo dat we allemaal geleerd hebben ons te richten op de gevoelens van anderen, we stemmen ons af op hun wensen. Eerst onze ouders, broers en zussen, later de leraar, de coach en nog weer later onze leidinggevende. We worden meester in het afstemmen op de ander maar niet op onszelf.

Maar wanneer je besluit om je gewoontes en patronen te veranderen dan ben je bezig met meester te worden over jezelf. Leiding te nemen en verantwoordelijkheid te nemen over je gedachten, woorden en daden. Dit is wat je wilt uitdragen en waar je met hart en ziel voor wilt gaan.

Het blijkt dat behoefte aangeeft wat we werkelijk nodig hebben om ons goed te kunnen voelen. Je moet het verschil leren kennen tussen behoefte en wens of verlangen. Wanneer ik bijvoorbeeld behoefte heb aan erkenning en waardering dan moet ik hier invulling aangeven en dat heb ik gedaan door een schrijfcursus te volgen, een opleiding te volgen voor doelgericht coachen en mij te verdiepen in PowerPointpresentaties. Hier heb ik jaren mee geoefend en nu heb ik de behoefte om zichtbaar te worden. Voor iedere actie moet je een strategie bepalen en daarom heb ik besloten om mijn blog over te brengen naar een nieuwe hosting en hierdoor is mijn domeinnaam gewijzigd in aishaverhalen.com. Mijn vorige blog De pelgrim op zijn levensweg heb ik in een nieuw jasje gestoken. Natuurlijk zou ik het leuk vinden als je mijn blog wilt volgen, delen of liken maar niets is verplicht.

We noemen open communiceren en delen verbindende communicatie voor meer informatie zie Taaldiewerkt

  • Meer leven vanuit eigen kracht.
  • Verdieping in relaties.
  • Effectief omgaan met grenzen.
  • Ontspanning.
  • Innerlijke rust en ruimte.
  • Minder spanning en conflicten.
  • Betere samenwerking (en meer resultaat)
  • Meer begrip en begrepen worden.
  • Meer ruimte voor en inzicht in eigen behoeften en gevoelens.

Dankbaarheid

Mijn tuin laat een enorme plantengroei zien en volgens mij zijn ze reuze tevreden want ze geven mij de volgende symbolische boodschap:

Rozemarijn is een oud middel voor de versterking van het geheugen, en het is een symbool voor vriendschap en trouw. Rozemarijn hing samen met niet-vergeten , men gaf takjes aan geliefden die op reis gingen en men droeg kransen bij bruiloften. Bij de Grieken en Romeinen stond het symbool voor liefde, vriendschap en trouw.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is img_5100.jpg

Ik heb geleerd dat je moet kunnen communiceren, dat je moet kunnen onderhandelen. Compromissen sluiten om een juiste beslissing te kunnen nemen. Verder heb ik geleerd geduld te hebben, vertrouwen te houden en geloof te hebben dat er een oplossing komt.

Ik heb mijn gevoel in woord leren uiten en hiermee mijn talent schrijven ontwikkeld. Tot slot heb ik geleerd de dialoog aan te gaan om tot een constructieve verandering te kunnen komen. Ook heb ik mijn lotsbestemming gevonden dit is een levenskunstenaar te zijn. Dit alles onder begeleiding van mijn innerlijke gids Aisha.

“Ik beoefen het leven van de daad en verwezenlijk dat ene wat er toe doet.” (Johannes Tauler)

Snijbiet

Lezers die voor 1955 zijn geboren zijn zich misschien meer bewust van gezond koken. Voor mij is dat eigenlijk pas vorig jaar begonnen, het moment dat ik een moestuin van iemand mocht gebruiken. Het is écht tot mij doorgedrongen dat het vroeger allemaal anders was. Hard werken maar verse groenten vaak van eigen tuin of van de groenteboer. Ik maakte mij er altijd gemakkelijk vanaf met een pot van Hak en dan vaak grootmoeders recept, zoals rodekool, bieten etc.

Nu ben ik mijn eigen groenteboer, ik werk hard en dit wordt beloond met velerlei groenten zoals: sperziebonen, doperwten, peulen, tuinbonen, diverse soorten sla, rode bieten, snijbiet, courgette,rabarber en zelfs rode kool, appels en aardappelen. Je begrijpt dat ik mij moest gaan verdiepen in het bereiden en koken van al deze soorten groente. Gelukkig helpt Google mij makkelijk op weg, ik tik in: ‘rode kool grootmoeder’ en daar verschijnt alles wat ik mag doen om te kunnen genieten van een gezonde maaltijd.

Zo heb ik vorig jaar snijbiet gehad van een Italiaanse buurman en van hem geleerd dat het super gezond is en hij vertelde mij ook hoe te gebruiken. Het zag er ontzettend leuk uit. Ik nodig graag gasten uit om mijn ervaring van de tuin en mijn nieuw verworven kookkunst met hen te delen. Dit jaar heb ik het zelf geplant en er ook mee geëxperimenteerd. Ik ben namelijk dol op salades en ik dacht als ik het nu eens klaar maak als een witlofsalade en hier volgt het recept:

Een paar stengels snijbiet wassen en de draden verwijderen als bij rabarber. In smalle reepjes snijden en even 12 minuten met weinig water koken, hierna laten uitlekken. Appel en zoetzure augurk in kleine stukjes snijden en dit samen met een handje rozijnen en pijnboompitten of gebroken walnoten er doorheen roeren. Dit alles mengen met twee eetlepels Griekse yoghurt en een eetlepel mayonaise. Ik vond het lekker!

Wat versta ik eigenlijk onder het universum?

De aarde schuilt in een korrel zand, het heelal in een bloemblad puur, de oneindigheid in de palm van uw hand en de eeuwigheid in een uur. (William Blake)

Wanneer je verbonden bent met de universele kracht, de ziel die precies weet wat of je te doen staat, dan doe je alles vanuit een bepaalde flow. Maar helaas zijn we over het algemeen ver afgeraakt van onze zuivere ziel en hierdoor de weg enigszins kwijtgeraakt. De kosmos ofwel het heelal is een geordend geheel. Belangrijk is om bij onszelf weer orde te scheppen, zodat we in harmonie kunnen samenleven en samenwerken in het belang van het geheel. We moeten onze koers misschien bijstellen en met de stroom meegaan in plaats van er tegenin te zwemmen. 

Mijn logo wil het volgende uitdrukken: Ga in het licht staan, zorg voor een goede basis, laat je energie stromen en wordt Meester over jezelf.

Dit is wat van ieder individu wordt verwacht, werk aan jezelf zodat je vanuit innerlijke kracht de ander kunt helpen. Er staat veel te doen op onze aarde om het evenwicht wat we kwijt zijn te herstellen. Deze onbalans zien we om ons heen in gezinssituaties, werksituaties, religie, politiek en gezondheid. Het rommelt overal en dit creëert chaos. Help mee, geloof en vertrouw op je positieve bijdrage. Reik een helpende hand wanneer je hier tijd en ruimte voor hebt. Het zal de wereld mooier en gezonder maken.

Hart van kristal

Nieuw leven, zacht, lief, pril. Zo hoort het te zijn, maar is dit ook altijd zo?

Deze kristal heb ik gevonden op het eiland Lopud/Kroatië.

Ik heb een boekje gelezen met als titel ‘Hart van kristal’. Dit verhaal heeft mij inzicht gegeven. Je hart kan zuiver zijn en veel licht uitstralen maar kan door pijn, verlies of iets dergelijks gesloten of zelfs verhard zijn.

Je hoeft niet altijd de oorzaak te weten van deze verharding. Het kan iets zijn wat in het onderbewuste ligt opgeslagen. Ik heb mij zelfs laten vertellen dat het al in de moederschoot kan zijn ontstaan. Dat betekent dat je het jezelf helemaal niet kan herinneren.

Belangrijk is dat het hart weer zacht wordt, dat je milder in het leven gaat staan. Dit kan door je pijn met iemand te delen. Er is soms iemand nodig die jouw emotie kan begrijpen of misschien zelfs kan voelen. Ze zeggen weleens gedeelde smart is halve smart.

Wanneer we kunnen delen en luisteren, tijd en stilte kunnen opbrengen voor elkaar, dan worden we medemenselijk en liever voor elkaar. Dan gaan onze harten open en deze energie is helend en voedend.