Oneindigheid

Ik geloof in oneindigheid maar weet toch ook dat het stoffelijke echt vergaat.

In mijn moestuin ligt een rubberen slang in de vorm van een acht, deze laat ik liggen tussen mijn planten als teken van oneindigheid. Want de natuur is nu eenmaal oneindig en dit fascineert mij enorm. Bovenstaand beeld staat symbool voor alle personen waar ik bewust en onbewust afscheid van heb moeten nemen. Dit hoeft niet alleen de dood te betekenen het verlies van contacten kan soms ook een gemis zijn. Maar ik weet dat het leven dit van je vraagt, de laatste woorden van mijn coach Galina Ashley aan mij waren: ‘Ingrid, laat los waar je aan gehecht bent, om open te staan voor het leven dat op je wacht.’

Ik mis mijn ouders zo nu en dan omdat ik nog wel eens iets had willen weten. Wat mis ik Galina, om met haar van gedachten te wisselen, wat hadden wij toch mooie momenten. Wat kan je soms toch mensen missen die veel voor je hebben betekend of nog steeds veel voor je betekenen. Eigenlijk roept dit beeld mij ook tevredenheid op omdat ik weet dat het goed is. Dat ik dankbaar ben voor alle momenten die ik met de afwezigen heb mogen delen. Er staan pioenrozen en vergeet mij nietjes omheen geplant en dat is precies wat ik voel. Ik heb echte liefde voor ze gevoeld en zal ze nooit vergeten.

Alles heeft zijn tijd, je ontmoet nieuwe personen en leert weer verder. Ik denk dat het de liefde is die oneindig is, je beleeft het steeds weer op een ander niveau. Het lijkt ook wel of de tijd er opeens rijp voor is. Dat je aan iets anders toe bent hoewel je nog niet weet wat. 

Eén antwoord op “Oneindigheid”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.