Kracht van de rede

Ik heb weer eens een boek gelezen ‘De kracht van de rede’ geschreven door Oriana Fallaci. Ik citeer een stuk tekst van haar die naar mijn beleving ook in onze tijdgeest past:

We zouden moeten nadenken, ons zelf moeten afvragen wat we zien, horen en lezen. Om onze hersens te gebruiken als het gaat om inspiratie, geweten en moraal. Om ons te realiseren dat er iets niet klopt in wat we zien, horen en lezen, dat er misleiding of oplichterij achter schuil gaat. Maar nee. Dat gebeurt niet omdat de hersens een spier zijn. Dus moeten ze, net als alle andere spieren, in beweging blijven. Als je ze niet in beweging houdt, raken ze lui en afgestompt. Dan worden ze net zo stijf als benen, wanneer je deze maanden en maanden te weinig gebruikt. Als onze hersens stijf worden, worden ze minder intelligent en stompen helemaal af. En als ze afstompen, verliezen ze het vermogen om na te denken en te oordelen. Dan leveren ze zich over aan de gedachten van iemand anders. Ze vertrouwen op die pasklare oplossingen, op die al genomen beslissingen en op die al uitgewerkte en mooi verpakte ideeën, die meteen gebruikt kunnen worden. 

Haar onderwerp gaat over andere zaken maar ik wil duidelijk maken dat er zoveel nep nieuws rondgaat. Dat we ons zo laten belazeren en misleiden door berichten over onder andere bankzaken en weet ik veel wat voor zaken nog meer.  Puur oplichterij waar zelfs de meest intelligente personen intrappen. Hoe kunnen we dit tij toch keren? Wat is ervoor nodig om de oplichters te laten stoppen met hun activiteiten? Ik zie regelmatig het programma ‘Opgelicht’ van Avrotros. Ik blijf mij echter verbazen dat die personen gewoon bij herhaling, steeds weer opnieuw bedrijven starten of huizen kopen zonder de financiële verplichtingen na te komen en niet achter de tralies belanden. Ik zou toch zeggen, er wordt genoeg bewijs aangeleverd. Nee de gedupeerden moeten zelf maar zien hoe zij hun geld zien terug te krijgen. Ik zie het als de omgekeerde wereld en begrijp er helemaal niets van.

Door al dit gedoe leven mensen steeds meer in wantrouwen. Ik durf ‘s avonds ook niet meer zomaar mijn deur open te doen als ik niemand verwacht. Ook onbekende telefoonnummers durf ik niet gemakkelijk aan te nemen, bang om ergens in te tuinen. Om heel eerlijk te zijn wil ik zo niet leven maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik hoop op betere tijden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.