Kolonisatie

Kolonisatie betekent oorspronkelijk: het vestigen van een deel van de eigen bevolking in een landstreek die nog niet door het eigen volk bewoond wordt. Dat kan in een onbewoond, onontgonnen gebied zijn, maar het kan ook een vestiging zijn in ‘vreemd’ gebied tussen de daar al aanwezige ‘vreemde’ bevolking.

Ik vroeg mezelf het volgende af: hoe kan het nu zo ver komen dat je vreemden je land laat innemen? Ben jezelf dan te zwak of te goed van vertrouwen om hier weerstand tegen te bieden? Laat je ze vrijwillig binnen en geef je ze teveel macht? Wanneer ik op zoek ga dan concludeer ik dat dit al zolang de wereld bestaat gebeurt en volgens mij is het inderdaad het recht van de sterksten.

Alexander de Grote veroverde in 340 v. Chr. diverse landen, volgens de geschiedenis is hij toch een held. Voor zover ik het begrijp gaat het in een kolonie om de samenwerking en verbondenheid het doel is om met elkaar aan iets te bouwen, bijvoorbeeld dorpen, steden en wegen. Het is ook niet altijd zo dat er oorlog wordt gevoerd, heel vaak gaat het om een gebied waar nog geen mensen wonen.

Misschien een raar vergelijk maar ik moest denken aan een mierenkolonie. 

Wanneer het vrouwtje een kolonie overneemt, heet dit ‘sociaal parasitisme’. Ze wordt opgenomen door vreemde soortgenoten en geniet dezelfde status als de eerste koningin. Het voordeel hiervan is dat het volk nu twee of meerdere koninginnen heeft en de kolonie sneller en veiliger kan groeien. De term koningin is op zich wat misleidend, ze ‘regeert’ niet echt. De mieren worden eerder geleid door hun uitgekiende systeem van samenwerking.

Kolonisatie is niet meer van deze tijd want er is weinig land meer vrij. Maar het innemen van grond en huisvesting vindt momenteel om andere redenen plaats. Hoe kunnen we hier nu respectvol mee omgaan zodat het niet uit de hand loopt. Ik vergelijk het maar met een ziekte in je lichaam, hier kom je soms te laat achter en dan vraag je jezelf af hoe heeft dit kunnen gebeuren? De natuur geeft ons voor heel veel zaken het voorbeeld, het wil ons laten zien hoe we ons leven vorm kunnen geven. Natuurlijk ben je niet blij als zich opeens een kolonie op jouw grondgebied vestigt. Het leven is soms een raadsel en we kunnen niet alles begrijpen.

Nu worden er excuses aangeboden omdat we inzien dat ons gedrag en handelen misschien in het verleden onjuist is geweest, hoewel soldaten die hierbij aanwezig waren er een ander beeld van hebben. Waar het mij om gaat is dat we met elkaar inzien dat we door de eeuwen heen en van dag tot dag fouten maken en dat het de bedoeling is dat we hier allemaal van leren. Hoe kunnen we met elkaar komen tot begrip voor zaken die tot het verleden behoren en het in de toekomst met elkaar beter gaan doen?

Het kapitalisme werkt min of meer hetzelfde, worden we niet allemaal enigszins onderdrukt, zijn we geen slaaf van degene die ons inhuurt om het werk te doen wat van je wordt verwacht. Er is een verandering gaande, er ontstaan organisaties die hun werknemers een bepaalde vorm van vrijheid bieden en ze laat mee profiteren met de groei van het bedrijf. Volgens mij moeten we nog wat geduld hebben maar met kleine stapjes gaan we in de goede richting.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.