Deugden

Wanneer bestempelen we iets als verkeer en wat is verkeerd?

Synoniemen zijn: fout, slecht, mis, misplaatst, onwaar, ongewenst, vals, dwars, averecht etc.

Het is nog niet zo gemakkelijk om te ontdekken wat nu werkelijk verkeerd is. Wie bepaalt dit eigenlijk? Er wordt bijvoorbeeld gezegd: ‘Je doet het op de verkeerde manier!’ Wie zegt dat mijn manier minder goed is en waar blijkt dit dan uit?

Alles schijnt te maken te hebben met moraal en ethiek. Op de eerste plaats is het belangrijk wat je intentie is. Wat is de bedoeling van je actie? Het kan zijn dat je iets speciaals voor iemand wilt doen maar dat het verkeerd uitpakt. Je bedoeling was dan goed maar het gevolg is anders dan dat je had verwacht. Niemand doet vrijwillig iets verkeerd meestal is de oorzaak onwetendheid.

Kant zei: ‘Handel altijd op een manier waarvan je kan willen dat het een algemene wet wordt.’ Een voorbeeld is: Het nakomen van je beloftes.

Wat zijn de consequenties van je actie? Hieruit blijkt of het een goede of verkeerde actie is geweest. David Hume zei: ‘We moeten altijd streven naar het grootste geluk voor het grootste aantal mensen.’ 

Het karakter van iemand is belangrijk om te bepalen of iets goed of slecht is. Aristoteles vond dat iedereen van elke deugd niet te veel en niet te weinig moet hebben, maar precies in het midden moet zitten. Moedig zijn is bijvoorbeeld goed, maar als je te weinig moed hebt, ben je laf en als je te veel hebt, dan ben je roekeloos.

Volgens Socrates is de deugd iets ‘dat de mens noch van nature bezit, noch door onderwijs kan verwerven’, maar dat ze door een goddelijke gunst ten deel valt.

De vier belangrijkste deugden zijn: wijsheid, rechtvaardigheid, moed en zelfbeheersing.

Signalen

‘Al het goede komt van boven!’

Deze gedachte kwam bij mij op en ik vroeg mij af wat dit mij op dit moment te zeggen kon hebben? Ik was namelijk ‘s nachts in de badkamer flauwgevallen en lelijk op mijn gezicht terechtgekomen. Ik had schaafwonden vanaf mijn haargrens tot op mijn kin, het velletje was ervan af. Ik had ‘s morgens een afspraak bij de fysiotherapeut en ben er, ondanks mijn beschadigingen, tóch maar heen gegaan. Onderweg reed ik een prachtige regenboog tegemoet. De symbolische betekenis van een regenboog is: ‘Het zien van een regenboog kan betekenen dat je op de juiste weg zit en dat de engelen je aanmoedigen om verder te gaan.’

Ik geloof in de signalen van boven maar het is lastig om te ontdekken wat je nu precies moet doen. Hoe ziet mijn levensproject eruit? Waar kan ik mijn aandacht in 2021 op richten? Ik zou heel graag verder kunnen schrijven aan mijn boek ‘Aisha, leven vanuit eenheid’. Ik geloof er ook in dat alles een reden heeft, dus mijn volgende vraag was: ‘Waarom ben ik flauwgevallen?’ Hiervoor zoek ik altijd in het boek ‘Sleutel tot zelfbevrijding’, hierin lees ik het volgende: ‘Dit kan een begin zijn van een bewustere nieuwe weg. Kom heel dicht in contact met je diepste IK, met je ware natuur en vind er de stevigheid, zekerheid, de veiligheid in. Sterk aanwezig zijn in het hier-en-nu en luisteren naar de signalen die je onbewust zelf hebt opgeroepen.’

Conclusie: Ik heb het dus zelf opgeroepen, ben ik even blij dat het bij schaafwonden is gebleven. De aanwijzingen zijn mij duidelijk, ik ga verder met waar ik mee bezig ben,

Ik wens iedereen een mooi, vreugdevol en gezond 2021!

Verwondering

Ik verdiep mij in de oude-wijsheid religie en probeer de oorsprong te ontdekken van de verschillende denkwijze over God.

Volgens mij is de naam God ooit in het leven geroepen doordat er een ‘magische’ ongekende kracht in de natuur aanwezig is. Deze kracht zorgt voor verwondering, wanneer je hiervan bewust bent dan vraag je jezelf steeds af – wanneer je iets bijzonders ziet – wat wil het mij vertellen? Ik ben mij bewust van deze kracht, ik verwonder mij over heel veel dingen: planten, dieren en mensen. Door de dag heen vallen mij dingen op en ze raken mij zo nu en dan. Ik vraag mezelf dan af waarom of waarvoor? 

Ik zag een reiger langs de slootkant staan en probeerde mij in de reiger te verplaatsen. Hij stond stil voor zich uit te staren maar hield mij ook nauwlettend in de gaten. Ik mocht steeds dichterbij komen en kon hem ook fotograferen. Ik was ontzettend blij en besloot op zoek te gaan naar de symbolische boodschap van de reiger. 

Deze zegt mij dat ik het wat langzamer aan mag doen. Dat ik de focus mag leggen op wat ik écht wil. Geduld te hebben, vertrouwen op mijn intuïtie en het hart mag volgen. Een reiger laat zich niet afleiden van zijn missie: hij zorgt voor voldoende voedsel voor hem alleen, of als hij jongen heeft ook voor zijn familie. Een reiger staat altijd alleen aan de kant van het water of paradeert alleen door het weiland. Het is een individu op zich.

Na dit te hebben gelezen dacht ik: ‘Zijn we eigenlijk niet allemaal een individu met een eigen missie? Hoe belangrijk is het om je hart te volgen en geduld op te brengen? Zaadjes die plantjes moeten worden, zijn dat niet binnen één dag. Wij mensen zijn natuur.

Vollemaan 1 oktober 2020

Ik laat mij altijd inspireren door Petra Stam, zij brengt mij altijd weer een stapje verder op mijn pad. Zo nu ook met de volgende vragen:

  • Wat heb je bereikt en wat valt er dus te vieren in deze tijd?
  • Wat wil je loslaten, omdat het je niet meer dient?
  • Wat wil je meenemen naar de volgende periode en verder ontwikkelen of meer ruimte geven in jouw leven?

De herfst is een goede tijd voor lange-termijndoelen!

  • Wat kun je doen om veiligheid in jezelf te verwezenlijken?

Hoewel het gaat om je thuis te voelen in jezelf, helpt het om een fijne plek in je huis of tuin te maken om op te laden en je thuis te voelen.

Het kan weer geen toeval zijn maar ik heb inderdaad deze plek gecreëerd. Ik ben nu drie jaar optimaal bezig geweest om mijn moestuin zo in te richten zoals ik hem wilde hebben. En nu kwam er ruimte om mijn tuinhuis op te knappen. Ook dit is gelukt. Beiden kanten van mij, het materiële en spirituele zijn nu op deze plek te vinden. Ik kan mijn creatieve kant hier helemaal kwijt, een plek waar ik mij heerlijk voel. Inmiddels heb ik begrepen dat niet alleen ik het hier prettig vind maar veel vlinders, insecten en andere dieren (zoals de wezel) hebben mijn tuin ontdekt. Ik heb nu een wildcamera geplaatst om datgene vast te leggen wat mijn oog niet kan waarnemen en dit maakt mij enorm nieuwsgierig.

Mijn tuin ligt op het Vlinderperceel en ik heb dit seizoen meerdere vlinders mogen vastleggen. Ik heb nu op mijn huisje een houtgesneden vlinder geplaatst, deze heb ik jaren geleden van een nicht ontvangen die deze voor mij had gemaakt. De tekst die zij erop had geschreven is: ‘Dream without fear, love without limits!’ En dat is wat ik doe.

Tegenstellingen

In mijn vorige artikel schreef ik dat ik geloof in de noodzaak van tegenstellingen.

Wat is goed of fout?
Wie bepaalt dit?

Nu lees ik dat Parmenides (600 jr. v.Chr.) de tegenstelling tussen zwaarte en lichtheid de geheimzinnigste en dubbelzinnigste van alle tegenstellingen vindt. Wanneer je moeizaam een beslissing neemt dan is deze meestal verbonden met de stem van het lot. Zwaarte, noodzaak en waarde zijn drie van binnenuit met elkaar verbonden begrippen: alleen wat noodzakelijk is, is zwaar, alleen wat weegt heeft waarde.

Hoe vervelend het ook kan zijn, je hebt zwaarte nodig om lichtheid te kunnen ervaren. Je moet je kunnen bevrijden van de last die je met je meedraagt. Ons leven gaat stap voor stap vooruit, in dit leven maken we keuzes nemen we beslissingen en daar moeten we dan mee verder. Het kan zijn dat het anders uitpakt als dat je had verwacht. We moeten verder met de consequenties en de gevolgen. 

Een tegenstelling is maar één stap van de ene naar de andere pool van het menselijk bestaan.

Mijn vraag: ‘Kies je voor lichtheid of zwaarte; voor zonnig of donker; voor mogelijkheden of beperkingen?’

Of kun je accepteren dat het leven beiden kanten in zich heeft en dat je geen keuze hoeft te maken. Dat je ervaringen dienen tot levenslessen en dat je je prettiger voelt als je balans vindt en niet hoeft te leven in uitersten maar rustig en kalm in het midden?

Geloof

Laats sprak ik met enkele personen over ‘geloof’, in de zin dat er steeds meer groepjes ontstaan die hun waarheid willen verkondigen. Ik zei toen: ‘Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke waarheid, iets waar je zelf van overtuigd bent. Misschien ligt het wel in onze aard om dit te willen delen.

Maar het liet mij tóch weer nadenken, waarom zijn er zoveel volgers?

Iets zorgt ervoor dat ze ergens bij willen horen. In dit geval ging het bijvoorbeeld over 5G mutsjes. De binnenkant van de muts is gemaakt van zilver gecoat katoen en moet bescherming bieden tegen electromagnetische straling. Als ik op internet verder lees dan is er van alles te koop om jezelf te beschermen. Ik denk dan bij mezelf, wanneer ik enorm veel last zou ervaren van deze straling, dat ik misschien wel op zoek zou gaan naar een oplossing voor deze last. Misschien zou ik dan zo’n muts proberen en wanneer ik ervaar dat het helpt, dan geloof ik er waarschijnlijk in. Ik ga het dan anderen, die er misschien ook last van hebben, misschien aanraden.

Klakkeloos ergens in geloven is niet verstandig. Zo is er ook weer een groep demonstranten die hun vrijheid willen. Zij willen verlost worden van de opgelegde beperkte maatregelen tegen het Corona-virus. Niemand weet nog precies wat het Corona-virus is en doet, ze zijn nog steeds op zoek naar de oplossing. 

Wie en wat kan je geloven?

Het gaat erom, waar voel jij je het beste bij? Zolang niemand het zeker weet probeer ik de adviezen die zijn gegeven op te volgen. Ik moet mijn eigen verantwoordelijkheid nemen en proberen gezond te blijven.

De zaadlijsten van de Lavatera, verschillen aan één plant zowel donker als licht

Ik heb zelf ook mijn waarheid, ik geloof in tegenstellingen en in de natuur. Ik probeer anderen te inspireren omdat het mij zoveel rust en harmonie brengt. Daarnaast blijf ik door mijn werkzaamheden in de moestuin: fit, vitaal en gezond. Ik eet verse, onbespoten groenten en fruit wat dicht bij mijn huis is gekweekt. Maar ik wil niemand overtuigen dat dit nú het beste is wat er is, het is mijn ervaring en gevoel. Iedereen is vrij om te geloven wat goed of niet goed is of het bij je past of niet. Belangrijk is dat het goed voelt.

Ik lees zojuist in ISIS ontsluierd: Wat Paulus preekte, preekten alle andere mystieke filosofen: ‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in VRIJHEID zouden leven; houdt dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.’

Labyrint

Al eerder heb ik geschreven over het labyrint, ik ervaarde toen een ‘oase van rust’.

Op dit moment ervaar ik ‘voldoening’. Dit is een toestand waarin je niet ‘meer’ verlangt dan wat er is. Het is tevreden zijn met dat wat je doet. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de symboliek mij veel duidelijk heeft gemaakt. Ik heb het creatief vormgegeven met de zaden van de witte lavatera omdat deze op de hibiscus lijkt. De hibiscus staat symbool voor kracht en spirituele zuivering. De zaadlijsten van de Lavatera zijn net rozetten, dat liefde en perfectie symboliseert.

De spiraal staat voor de groei in je leven. Je draagt het zaad dat je mag verspreiden.

Het labyrint biedt de mogelijkheid om je ‘innerlijke weg’ te gaan, een weg naar je ware zelf. Het is een manier om te gaan leven vanuit wie je werkelijk bent. Vanuit je innerlijk weten, je kracht en je intuïtie. Het is niet zo eenvoudig om deze weg te gaan, je moet vertrouwen hebben en moedig zijn om dicht bij jezelf te blijven. En weten welke keuzes je moet maken die bij je passen.

Zoals je misschien ziet is dit labyrint nog niet geheel klaar, ik had nog niet voldoende zaadlijsten.

Het labyrint van Chartres staat voor mij symbool voor het afleggen van je levensweg. Waarbij je de zaden hebt gezaaid en mag hopen dat ze goed terecht zijn gekomen, je hebt in ieder geval je best gedaan. Het labyrint van Chartres bevindt zich in de kathedraal van Chartres, het is een gotische kathedraal waarin veel alchemistische symboliek verweven is. Sedert duizenden jaren trekken pelgrims naar deze mystieke plek, het is een kleine stad en ligt ten zuid-westen van Parijs.

Dit labyrint is gelegd met de zaadjes die zijn geoogst van de Lavatera.

De zon

Probeer de zon in je leven te brengen.

De zon geïnspireerd door het winnen van zaden

We hebben ontzettend genoten van de zon, soms was het gewoon te warm maar we hadden niet te klagen. We gaan nu langzamerhand naar een nieuw jaargetijde de herfst. Gisteren hadden we al een flinke storm met de naam Francis, die redelijk wat schade heeft aangericht. Ik merk ook dat de ochtenden al wat donkerder zijn. Langzamerhand moeten we ons dus gaan voorbereiden op donkere dagen.

Ik ben zelf een liefhebber van de zon en ik wil nog niet denken aan de koude, regenachtige en stormachtige dagen maar dit hoort nu eenmaal bij ons klimaat. Het enige wat we kunnen doen is het te accepteren en meebewegen. Je aanpassen aan dat wat de dag je brengt en proberen er iets moois van te maken. 

Zoals jullie weten ben ik een gepassioneerde moestuinder en gisteren was het geen weer om te tuinieren. Ik vind dat ik mijn tijd wel nuttig heb besteed, ik had mijn zonnebloemen geknipt en de bloemen mee naar huis genomen. Ik heb met een pincet de zaden eruit gehaald voor zover als dit ging. Dit soort momenten maakt mij bewust van de oorsprong van alles, hoe is dit toch allemaal tot stand gekomen? Fascinerend, ik kan er geen ander woord voor vinden.

Ik lees dat het de lering van Plato is, die duidelijk zegt dat alles wat zichtbaar is, werd geschapen of ontwikkeld door de onzichtbare, eeuwige WIL en op zijn manier.

De WIL schept, want de WIL in beweging is kracht en kracht brengt stof voort.

(Uit het boek ‘ISIS ontsluiert’ van Helena Blavatski)

De zaden zijn trouwens de vruchten van de zonnebloem. Ik weet dat ik ze vroeger wel eens at, je brak ze tussen je tanden en dan stak je het binnenste zaadje in je mond. Zonnebloempitten zijn rijk aan vezels en onverzadigde vetzuren, en zijn eetbaar nadat ze ontdaan zijn van hun vruchtwand. Uit zonnebloempitten wordt door persing zonnebloemolie gewonnen. Zo zie je, alles is van nut en mijn restanten van de bloemen heb ik in mijn boom geplaatst misschien dat de vogels nog wat zaden kunnen vinden.

Judaspenning

Het maakt mij gelukkig dat ik zoveel waarneem in en op mijn volkstuin en dat het mij altijd weer iets duidelijk wilt maken.

Ik lees vanochtend dat Apollonius van Tyana (15-100 n.Chr.) een Grieks filosoof en leraar, een bijzondere leefwijze van onthouding had. Volgens hem bracht dit een verscherping van de zintuigen en andere vermogens voort. Bekend om: Letters, miracle-working, Speaking truth to power.

Momenteel zit ik in een fase van zaad winnen. Waarschijnlijk lopen we iets vooruit wat betreft het seizoen want er valt al zoveel te oogsten. Ik heb momenteel de zaden van de lathyrus, roze en witte korenbloem, afrikaantjes, goudsbloemen, prikneus, papavers en klaprozen verzameld. De prikneus is een vaste plant uit de anjerfamilie en ik heb geen idee waar hij zijn naam aan ontleend. De korenbloem is van nature blauw maar ik had ze in diverse kleuren voortkomend uit een zakje zaad met zomerbloeiers die ik dit voorjaar had gezaaid. Volgend jaar heb ik mijn bloemen vanuit zelf gewonnen zaden.

Maar de Judaspenning liet mij iets bijzonders zien, iets heeft mijn zaden weggenomen. Ik heb deze plant in mijn tuin vanwege zijn mooie parelmoerachtige-zilverkleurige vruchten. Deze zijn prachtig te verwerken in bloemstukken maar het kan ook al een schoonheid zijn wanneer ze in een mooie vaas staan. 

Verder gebruiken ze de plant ook voor bloesemremedie en gebruik hiervan heeft de volgende werking: het helpt bij het loslaten van materiële behoeften, het helpt je bij geldzorgen, het vinden van harmonie in jezelf en met de buitenwereld. Maar ook voor de ontwikkeling van je spiritualiteit en het vinden van inzicht in je eigen handelen en functioneren. 

De symbolische betekenis van de Judaspenning is: De Judaspenning helpt je wanneer je teveel moet en je geen nee kunt zeggen, speciaal wanneer anderen een te grote claim op je leggen. Bij financiële zorgen en problemen leert de Judaspenning je met geld omgaan, zowel wanneer je er teveel waarde aan geeft of de waarde er niet van inziet.

Ik ga mijn best doen om deze zaden ook te winnen want de symbolische betekenis en werking spreken mij aan.

Zomergasten

Gasten in de zomer, wie zijn dit?

Op de eerste plaats zijn dit de personen die ik graag uitnodig om gezellig met elkaar te genieten van een etentje. Maar ook zie ik de insecten zoals: de vlinders, hommels, bijen en libellen als zomergasten, zij maken mijn tuin leefbaar. Ik probeer ze te vangen met mijn camera en negen van de tien keer wil dit mij lukken. Van de week heb ik een kort filmpje gemaakt van de rondvliegende insecten bij mijn distels, op de foto waren ze moeilijk te zien.

Insecten bij kardoen

Verwondering, de natuur verwondert mij, het zet mij diep tot nadenken. Zo heb ik weer eens gehoor gegeven aan mijn verlangen: tuinieren, schrijven en fotograferen maken nu eenmaal van mij een gelukkiger mens. Dit alles heb ik nu vormgegeven in een digitaal tijdschrift ‘PASSIE voor tuinieren’, in eerste instantie heb ik dit opgericht voor onze tuinders op het complex. Ik schrijf over de levenscyclus van een pompoen en dit proces volg ik op de voet. Ook de bloemen van de pompoenplant zijn blij met de zomergasten want deze zorgen voor de bevruchting en voortbestaan van de pompoenenfamilie.

Echte vriendschap is goud waard

De kalebassen en pompoenen van vorig jaar hebben van mij een nieuwe bestemming gekregen. Ze zijn door mij uitgedeeld als een gebaar maar sommige met een persoonlijke boodschap. Het is zomaar ontstaan in de coronatijd maar ik merk dat het mensen raakt. Verder heb ik een mand vol met kalebassen als muziekinstrument gemaakt. Iedere kalebas is uniek van vorm en geluid. Ik heb twee mensen bereid gevonden om voor mij een melodie te maken want ik ben zelf niet muzikaal. In oktober wil ik namelijk mijn inzichten delen en gezamenlijk een concert maken.

Alles heeft te maken met ritme: ritme van de natuur en ritme van het leven. Als alles goed gaat is het een continu proces. Ik heb in ieder geval geleerd dat alles en iedereen goud waard is. Onze kern is namelijk goud. Wanneer we open durven te zijn dan laat je je ziel spreken, dan kunnen anderen je vanuit je diepste zelf leren kennen. Net als het programma Zomergasten, hier gebeurt hetzelfde. Mensen spreken vanuit hun hart en zijn zichzelf.

Dit doe ik ook bij onze tuinders, ik ga in gesprek met de personen die dit willen en over het gesprek maak ik een verhaaltje. Deze verhaaltjes deel ik, na goedkeuring, in mijn tijdschrift. Het is een manier van verbinden, elkaar beter leren kennen. Soms krijg je meer respect voor iemand doordat je mogelijk een andere kant van hem leert kennen. Ik heb geleerd dat iedereen graag in harmonie wilt leven met zijn partner, gezin, familie, vrienden en kennissen

De natuur laat zien dat dit mogelijk is hoewel ook daar wel eens strijd is om het voortbestaan, de sterken overleven meestal, maar er is verdraagzaamheid en tolerantie.