Verlies en opnieuw beginnen

Ik zie 2020 als een nieuw begin. Het thema in ons schrijverscafé was bevrijding. Ik denk dat ik het wel als een bevrijding mag zien. Sinds 2006 ben ik met mijn eigen project bezig geweest, ik moest erachter zien te komen wat mijn ervaring mij te zeggen had. Inmiddels – en dat begon in 2014 – ben ik door het veelvuldig schrijven hier stapje voor stapje achtergekomen. Door het voorlezen uit mijn dagboeken aan mijn hoogbejaarde vriendin Wannie, kwamen we tot inzichten. Iedere donderdagochtend zaten we, onder het genot van een heerlijk kopje koffie, drie uur samen te brainstormen over onze ervaringen en inzichten. Mede door haar zijn mijn boeken tot stand gekomen.

Eerst wilde ze blijven leven om mijn eerste boek nog te mogen meemaken en later vond ze het belangrijk om het succes van mijn tweede boek nog mee te maken. Dit is haar gelukt maar helaas op 6 januari jl. is zij overleden.

We hebben acht jaar lief en leed gedeeld. Er is niemand op deze aardbol die mij zo goed kent. Ze was meer als een moeder en goede vriendin, zij heeft mij erdoor heen gesleurd. Het voelt voor mij dan ook dat ik mijn project kan afsluiten. Ik wil mezelf verder geen druk meer op de schouders leggen. Ik heb mijn drie presentaties Nu als korte YouTube filmpjes openbaar gemaakt en ik zie wel of mijn boodschap wordt verspreid. Het is goed zo!

Ik hoop wel dat het een bijdrage mag zijn voor andere mensen, dat ze geïnspireerd raken om anders naar zichzelf en naar de omgeving te kijken. Dat wanneer je de wereld mooier wilt zien of maken, dat verandering begint bij jezelf. Je kunt rust vinden maar niet met een vol hoofd of een druk, hectisch leven. Je moet stilte momenten inlassen en luisteren wat je intuïtie je wil vertellen.

Gisteren zei ik nog tegen mijn schoondochter: ‘Luister naar hetgeen in je gedachte komt, denk erover na en handel ernaar. Ideeën moeten in de materie worden gezet en niet in de lucht blijven hangen. Een zaadje doet het ook pas in de grond.

Ruimte en tijd heb ik nu weer voor andere zaken. Ik heb besloten dat dit een jaar wordt waarin ik nog meer verbonden wil zijn met de natuur en mijn medemens. Mijn inspiratie mag stromen en ik zal ermee doen wat noodzakelijk is. Wat het precies zal zijn dat weet ik nog niet. Ik begin gewoon op de volkstuin of moestuin, ik wil deze omtoveren tot een klein paradijsje. Dit houdt in dat ik er veel uren aan zal moeten besteden maar ik zie het als een nieuwe uitdaging. Voor mij mag het voorjaar worden.

Meewerken aan de verandering

Het jaar 2020 wordt voor velen een jaar van verandering en hier wil ik mijn bijdrage aan leveren. Inmiddels heb ik al een filmpje ‘Verandering begint bij jezelf’ openbaar gemaakt op YouTube, zodat ik mezelf geen druk meer opleg. Ik vind het namelijk belangrijk dat ik mijn verworven kennis en inzichten deel zodat anderen er misschien ook iets aan hebben.

Komende maand, van 15 januari tot 15 februari, is het de maand van de spiritualiteit. Ik heb mij voorgenomen om mijn twee andere lezingen ook in de openbaarheid te brengen. Zaken tot stand brengen doe je niet alleen, ik ben in een gelukkige omstandigheid dat ik een man heb die mij veel wil leren. Hij heeft mij geleerd om via mijn IPad deze filmpjes te maken zodat ze makkelijk te delen zijn. Hiermee hoop ik een groter publiek te bereiken.

Zojuist heb ik mijn tweede filmpje openbaar gemaakt ‘De reis naar de bron van het paradijs’ en ben ik bezig met mijn derde die de titel zal krijgen ‘Verandering in een natuurlijk ritme’. Ik vind dit enorm leuk om te doen en ik geef mij hierdoor zelf ruimte om mij bezig te gaan houden met het zinvolle in het leven en dat is GENIETEN van mensen en de natuur. Ik hoop dat veel mensen het hiermee eens zijn.

Verandering

We zitten in het tijdperk van verandering. Mensen zijn ontevreden over vele zaken. Alles lijkt anders te moeten maar hoe en wanneer?

Claudia de Breij trok met haar oudejaarsconference 1,7 miljoen kijkers, ook zij bracht de verandering even onder de aandacht. Wat mij opvalt is dat we allemaal wel een mooie en betere wereld willen. We willen wel gezond leven, we willen wel meer rust, we willen wel meer genieten maar hoe gaan we dit realiseren?

Alles begint met zelfanalyse. Hoe tevreden ben jij met je huidige leven of wil je misschien ook iets veranderen? Het veranderen van een gewoonte of patroon gaat niet van zelf. Dit vraagt om een plan van aanpak. Het kost tijd, doorzettingsvermogen en volharding. Als je weet hoe moeilijk het is om van een gewoonte af te komen dan kan je ook begrijpen hoe moeilijk het is om iets in de politiek te veranderen. Zaken die jaar in jaar uit zijn doorgevoerd zijn niet met een druk op de knop opeens veranderd. Alle neuzen moeten één kant op voor er een beslissing kan worden genomen. 

Druk op bovenstaande foto voor een korte video

Laten we met elkaar wat meer begrip hebben voor verandering maar ons hier wel voor inspannen. Met elkaar samenwerken aan een mooiere wereld.

Spirituele weg

De weg die ik twintig jaar geleden ben ingeslagen, de zoektocht naar de innerlijke wijsheid, geeft mij nú de absolute duidelijkheid.

Op Bali heb ik geleerd dat je krijgt wat je verdient en kan je niet aan je daden ontkomen. Iedereen moet tekortkomingen en verlies in het leven accepteren. Je wordt in je leven meegenomen naar de grens van wat je kan verdragen en dan – losgelaten – het enige wat men zou moeten wensen is vrijheid.

Zij geloven heilig in hun goden en alles is het lot van karma. Hierdoor proberen ze goed te leven zodat er geen nieuw karma wordt gevormd.

Dit is een mooi slot en bevestiging van het geloof dat ik voor mezelf heb vastgesteld. Misschien hebben we allemaal wel iets of iemand nodig waar je je dankbaarheid  bij kan uitspreken. Zelf denk ik dat je ervan bewust moet zijn dat je alles zelf creëert door goede en slechte daden. Je kunt in het moment wanneer iets je leven rijker maakt, op welke manier dan ook, degene bedanken die je de hulp of het inzicht heeft gegeven. Mijn enige vraag, die waarschijnlijk nooit beantwoord zal worden is: ‘Wie bezorgt mij mijn gedachten waaruit mijn creaties voortvloeien.’ Zonder deze gedachten zou ik geen leven hebben, hoewel teveel gedachten mij zorgen geven. 

Het astrologische teken voor weegschaal , dit is mijn horoscoop en ik heb inderdaad behoefte aan balans

Mijn conclusie is: ‘Het belang van balans en ook dit is bij de Balinesen van ontzettend groot belang. Het maakt niet uit in wie of wat je gelooft, iedereen wil hetzelfde:

  • Bevrijd worden van onrust en angst.
  • Verlicht worden in pijn en verdriet.
  • Ook graag in gezondheid leven en werken.

Licht

Kerst is in alle godsdiensten een lichtfeest. Maar hoe straalt het licht in jouw leven?

Ik heb een videofilm gezien van Daniël van Egmond, deze sprak mij enorm aan. Hij vertelde het verhaal over ‘Het mysterie van Bethlehem’. Hij legt in zijn voordracht uit hoe het verhaal eigenlijk vertelt moet worden. Dat het evangelie van Lucas en Matheus eigenlijk twee verhalen zijn over het aardse (zuivere) kind en het staande (hemelse) kind. Deze dienen samen te komen in het verborgene, waar de transformatie kan plaatsvinden.

Het kruis (links) symboliseert de koning deze staat voor macht, strengheid en rechtvaardigheid. Rechts de hogepriester die staat voor het goddelijke en genade. Symboliek is een speling van taal, zo staat de os voor prins die zich ontwikkelt tot koning en de ezel voor priester, die zich ontwikkelt tot hogepriester. 

Deze foto komt uit een videofragment ‘Change Yourself – change the world’ van het Gouden Rozenkruis

Het verhaal van Lucas, de herders met de schapen, symboliseert de aartsengelen die de mensen begeleiden tot transformatie om weer een zuiver mens te kunnen worden. Het verhaal van Matheus gaat over de Drie koningen, dit zijn Aartsengel: Michaël, Gabriël en Rafaël.

Michaël staat voor goud en bevindt zich op het horizontale vlak. Gabriel staat voor wierook en bevindt zich in het  verticale. Rafaël staat voor mirre en zorgt voor de verbinding.

Symboliek is niet voor iedereen te begrijpen, maar wat ik ervan heb begrepen is dat wij in het horizontale ofwel het aardse onze ervaringen dienen op te doen en moeten streven naar het verticale, de verbinding tussen het aardse en het universum. In de verbinding ligt het verborgene en staat symbool voor zuiverheid, kracht en licht. Het komt erop neer dat wij ons eigen licht moeten ontsteken om anderen hiermee te raken. Het is zo makkelijk om iets van anderen te vinden maar het leeft veel eenvoudiger als je weet dat je een lichtpuntje voor anderen bent en kunt zijn. Als je ziet dat mensen het leuk vinden als je komt of het fijn vinden dat ze aandacht van je krijgen. Misschien is Kerst hier wel voor bedoeld, dat jij je licht laat stralen.

Je kunt je openstellen voor het licht, je kunt je erdoor laten verwarmen. Je beslist zelf of je het toelaat. Sommige mensen zijn ook bang voor het licht. Misschien is de liefde en warmte te veel. Ik ben mij hiervan bewust geworden op Bali, veel mensen vragen zich af of zachtaardigheid wel echt en gemeend is omdat wij in een heel andere cultuur leven. Inmiddels weet ik uit ervaring dat we allemaal één zijn. We leven in een engelenrijk, we zijn er om elkaar te helpen om onze lessen te leren en daarom kunnen we met Kerstmis licht laten schijnen en terug zien wat goed en minder goed ging en een nieuw plan maken voor het komende jaar. We spreken onze intentie uit en geven er vorm aan. De hulp word je dan geboden door de engelen om je heen, zij wijzen je de weg.

Authenticiteit

Authenticiteit, dit was mijn doel van de vakantie. Ik wilde het ware, de innerlijke schoonheid ofwel het echte originele zien en zichtbaar maken.

Wat het eiland Bali betreft is mij opgevallen dat de straten, stoepen en over het algemeen de wegen, allemaal goed schoon gehouden worden, je ziet weinig tot geen zwerfafval. Wat je wel ziet liggen zijn de dagelijkse offers.

Wat de mensen betreft is het haast niet te geloven zo aardig als iedereen doet. Wij Nederlanders hebben hier al snel onze bedenkingen bij, je kunt je namelijk afvragen of al die vriendelijkheid wel gemeend is. Als je de rituele dansen bijwoont dan zie je hoe snel de mimiek van de dansers kan veranderen van boosaardig tot zeer zachtaardig maar toch geloof ik in hun echtheid.

Wat het verkeer betreft, hier kennen ze zoveel geduld en hebben echt respect voor elkaar. Er zijn ontzettend veel scooters, dit is zo’n beetje het hoofdvervoermiddel. Je hebt scootertaxi’s en gewone taxi’s, deze willen zo nu en dan wel toeteren om gehoord en gezien te worden. Verder maken ze zich niet zo druk, op knelpunten zie je een politie het verkeer leiden maar verder zie je geen politie.

Wat betreft de woningen en gebouwen, hier heb ik veel vernieuwing mogen waarnemen. Het toerisme is enorm gegroeid en hier springen de investeerders, voornamelijk uit Australië, op in. Ik begreep dat er nog twee traditionele dorpen zijn waarvan wij er een hebben bezocht, ik dacht dat hier ook nog werd geleefd maar dat bleek een illusie te zijn, het was meer een trekpleister voor het toerisme. Wel heb ik nog een woning bezocht waar nog wel traditioneel werd geleefd en gewerkt.

Tijdens onze wandelingen heb ik nog wel een gebouw kunnen fotograferen dat ze aan het renoveren waren. De badplaats Seminyak, waar wij ons vakantieadres hadden, is net als Kuta toeristisch geworden. Toch hebben wij het gevoel gehad dat we midden in de natuur zaten daar Tony’s villa’s & resort een prachtig aangelegde jungle heeft, de eekhoorns springen van tak op tak. Wil je shoppen dan was er op een te lopen afstand een prachtig winkelcentrum (Seminyak square) en daarnaast kom je de marktkraampjes overal langs de weg tegen. Ook is er een tempel uit de zeventiende eeuw, de Petitenget tempel met een bijzondere geschiedenis.

Het leven vieren

Hindoeïsme wordt vaak ‘de oudste levende wereldreligie’ genoemd. Ze volgen diverse tradities en heeft niet één stichter zoals een profeet. Qua praktijken en filosofieën omvat het hindoeïsme een breed scala van wetten en voorschriften van ‘dagelijkse moraal’, gebaseerd op de concepten van karma (oorzaak en gevolg) en dharma (bezield leven). Daarnaast op maatschappelijke normen zoals hindoeïstische huwelijksgebruiken. Het hindoeïsme kent vier doelen: 

  • Dharma – gerechtigheid
  • Artha  – welstand
  • Kama – plezier
  • Moksa      – bevrijding

De eerste drie stammen af uit de Vedische religie.

Hindoes zien het hindoeïsme als een boom waar alle andere godsdiensten als bladeren aan groeien.

Wat mij vooral het inzicht heeft gegeven is dat we het leven moeten vieren. Het hoeft niet op de manier zoals de hindoes de rituele gebruiken eigen hebben gemaakt maar dat we meer bewust zijn van de krachten van de natuur. Zo werd mij de gedachte ingegeven om na te denken over complentatie, wanneer ik opzoek wat mij dit te zeggen kan hebben dan vind ik: beschouwing vaak gebruikt in de betekenis van mystieke beschouwing van spirituele thema’s.

Bij mij roept het het volgende op: ‘Is de dood het leven nemen of het leven geven? Wie bepaalt of het leven voltooid is?’ Ik ben een eenvoudige ziel en ik wil het leven begrijpen en daarom zoek ik met mijn gedreven nieuws- en leergierigheid naar mensen die mij hierbij kunnen helpen. Zelf denk ik dat de dood van een dierbare kan voelen alsof het leven je wordt afgenomen omdat je het nog niet kan missen. Er komt namelijk leegte voor in de plaats. Maar als ik iemand zie lijden en hij/zij heeft niet meer de kracht om er tegen te vechten dan voelt het voor mij als dat ik het leven mag geven aan iets wat veel groter is en weet wat deze ziel nodig heeft.

Soms denk ik als ik met iemand praat die ernstig ziek is en moedig en dapper haar ziekteproces aangaat: ‘Wat heeft zij nog te leren van het leven of wat hebben anderen nog van haar te leren?’ In Bali zijn mijn veel zaken duidelijk geworden. Zij vieren het leven maar ook de dood. Zij geloven in karma en weten dan ook dat de ziel krijgt wat hij toekomt. Direct de dag van overlijden wordt het lichaam gecremeerd en afgesloten met een ceremonie aan zee of bij de rivier. Drie maanden na de dood wordt de ziel opgenomen in de hemel of welke plaats dan ook. Ook dit moment wordt weer met een ceremonie gevierd.

Hier tegenover staat dat het leven ook wordt gevierd, bij de geboorte worden er bepaalde rituelen gehouden. Niet lang na de geboorte krijgt de baby een beetje honing en ghi (geklaarde boter) op de tong. De vader knipt de navelstreng door en fluistert mantra’s in het oor zoals bijvoorbeeld: ‘moge God de Schepper van alle dingen, je wijsheid geven.’ Daarna geeft hij het kind aan de moeder voor de eerste borstvoeding. Er worden gebeden uitgesproken ik weet niet of hier verder ook een ceremonie aan gekoppeld is. Na enkele maanden, ik heb begrepen dat dit zes maanden zijn, wordt er door de Balinezen aan de kust een ceremonie gegeven aan zee. Ik heb er tijdens onze vakantie op Bali een mogen bijwonen, dit vond plaats om vier uur in de ochtend omdat het strand dan nog helemaal schoon en voornamelijk leeg is. Het hoofdje van het kind blijkt kaal geschoren te zijn, maar helaas heb ik dit niet van dichtbij kunnen meemaken en door de donkerte niet kunnen zien. Het lichaam is grondig gewassen, de priester is erbij die alle rituelen uitvoert en het kind en de offers zegent, er worden gebeden gehouden en de moeders zingen mantra’s. De offers worden aan Vishnu (de God van het water) gegeven hij wordt gezien als de beschermer. Het kind komt voor het eerst in contact met de aarde omdat de hindoes er vanuit gaan dat de ziel dan volledig is ingedaald en slecht karma kan verdwijnen. Hiermee wordt de geboorte afgesloten.

De dag van de geboorte zoals zondag (de dagen van de week) wordt gevierd als hun verjaardag en dit gaat volgens de meeste hindoes volgens de Poernimata-kalender, deze wordt door de meerderheid gebruikt. Deze kalender is gericht op de maanjaren, die ongeveer elf dagen korter zijn dan zonnejaren. Dit verschil lopen ze in door zeven keer per negentien jaar een extra schrikkelmaand in te lassen.

Iedere maand begint bij hun direct na vollemaan, dus bij afnemende maan en wordt de donkere helft genoemd. De lichte helft begint na nieuwe maan en is dus de wassende maan. Onbewust lééf ik al enige jaren in hetzelfde ritme, ik laat mij inspireren door de informatie die via internet wordt gegeven over de krachten van beide maanden en verbind mij hiermee. Het zijn namelijk natuurlijke krachten die al van oudsher via de astrologie worden doorgegeven. Wil je diepgaandere informatie over de berekeningen van de kalenders, want er is er nog één de Amanta-kalender dan verschaft beleven.org hier meer informatie over.

Andere feesten zijn: 

  • Holi-Phagwa; dit is een uitbundig voorjaarsfeest en houdt verband met Vishnu de beschermer.
  • Divali of Lichtfeest; wordt gevierd op de donkerste nacht van het jaar, de nieuwe maan van eind oktober begin november.
  • Nawratan Puja; feest ter ere van de godin Durga (nawratan betekent negen nachten).

Nu ik dit allemaal denk te hebben begrepen vind ik dat we geen geloof hoeven aan te nemen maar datgene eruit halen wat je een goed gevoel geeft. Er zitten namelijk veel wijsheden in de manier van denken en doen. De manier van offering doe je op je eigen wijze, ik denk dat we allemaal wel eens een schietgebedje bidden naar welke kracht dan ook, het kan even een houvast zijn in moeilijke tijden. Maar ik ben er wel van overtuigd dat de natuurkrachten een grote rol spelen bij alles wat in beweging is, het leven moet namelijk stromen.

Ganzenpas

Het weekend in het land van Maas en Waal bezorgde mij weer mooie foto’s en hiermee ook inspiratie. We hielden een fietspauze bij Restaurant ‘De Korenmolen’ in Maasbommel. Voor we verder gingen maakte ik even gebruik van de toilet en liep tegen deze mooie fotowand aan. Ze vertelden mij het volgende:

Je hoeft niet te doen wat je voorganger heeft gedaan, letterlijk dezelfde weg te gaan. Dat kan ook niet want jij bent een ander persoon met een andere bestemming. Het is belangrijk dat je ontdekt waar je hart sneller van gaat kloppen en waar je ogen van  gaan stralen, dingen die je leuk vindt om te doen. Ze noemen het ook wel je passie volgen want dit brengt innerlijke rust en tevredenheid.

Het is dus écht voelen waar je blij van wordt en de stap(jes) zetten die jouw passie vorm kunnen geven. Wanneer je hier mee bezig bent dan snap je ook heel goed waarmee een ander bezig is, mogelijk het volgen van zijn eigen weg, op zoek naar zijn passie. Hiervoor heb je ruimte, tijd en aandacht nodig, dat kan betekenen dat je voor een periode op jezelf bent aangewezen. Dat anderen je niet kunnen begrijpen en je veranderd vinden. Maar zolang het voor jou goed voelt en je niemand tot last bent zou ik zeggen, ga door!

Probeer de patronen van jouw manier van  denken en zijn te herkennen. Observeer je oordeel over je eigen leven en word je bewust hoe vaak je dit doet en wanneer je dit doet. Welke invloed heeft jouw oordeel? Alle antwoorden zijn richtingwijzers op jouw weg, succes!

Bali offering

Geen dag is hetzelfde, je leert iedere dag wel iets, als je het maar ziet of er naar vraagt en het probeert te begrijpen.

Tijdens mijn vakantie in Bali heb ik prachtige Balinese mensen ontmoet die het leuk vonden om mij iets te vertellen over hun cultuur en religie. Zij waren, zoals het merendeel in Bali, Hindoe. Ze nodigden mij uit om de rituelen van het offeren bij te wonen. Dit begint met een ochtendmeditatie en gebed. Ze danken de Trimurti ofwel de drie Hindoe goden: Brahma de Schepper, Vishnu de Beschermer en Shiva de Vernietiger door het offeren van bloemen zoals: peporosan, ceder, bunga.

Links de Phrase canang sari en rechts mijn zelfgemaakte canang sari

Dit doen ze dagelijks en hiervoor gebruiken zij een eenvoudige canang sari die ze, van bamboe, zelf maken. Een canang sari is bedekt met ceder, een dienblad gemaakt van palmbladen, welke op zijn beurt zijn bedekt met bloemen in een speciale richting. Elke richting symboliseert een Hindoe God (deva).

  • Oost = witte bloemen symbool voor Iswara, de God voor de zon.
  • Zuid  = rode bloemen symbool voor Brahma, je bid voor alles wat wenselijk is.
  • West = gele bloemen symbool voor Mahadeva, dit is de almachtige God.
  • Noord = blauwe bloemen symbool voor Vishnu, je bid voor water en rijst (voeding).

Canang sari wordt iedere dag geofferd aan de Almachtige God in de vorm van dank en vrede voor dat wat gegeven wordt aan de wereld. Het is de meest eenvoudige huishoudelijke offering. De filosofie achter de offering is zelfopoffering, in alles wat tijd en moeite kost je hier toch toe te zetten.

De volgende dag werd ik uitgenodigd om mijn eigen canang sari te maken en een collega maakte voor mij een speciale genaamd phrase canang sari, dit is afgeleid van de Balinese woorden Phrase = uitdrukking, sari = essentie en canang = een klein mandje gemaakt van palmbladen, die gebruikt worden als dienblad. Canang is samengesteld uit ca = prachtig en nang = doel.

Na het maken van de offers zijn we naar de pura Petitenget gegaan om mijn offer en mezelf door de priester te laten zegenen, dit is de magische tempel in Seminyak ook wel ‘toverkist’ genoemd. Alles met elkaar was een prachtige ervaring.


Pura Petitenget ‘ toverkist’

Zielenrust

Bladeren in het boek van je leven, wat een mooi idee. Cycli van levensfasen die doen mij denken aan het boek De Goddelijke Driehoek, deze gaat over numerologie, astrologie en Tarot. Veel levenswijsheid uit het verleden zijn hierin samengebracht. Je moet er wat moeite voor doen maar zo ben ik veel over mezelf te weten gekomen. Ons leven wordt vormgegeven in drie vierkanten: vierkant van de jeugd (0-27), vierkant van de kracht (27-54) en het vierkant van de wijsheid (54-81). Volgens deze methodiek werk je in de bepaalde fase aan datgene wat jouw leven op dat moment nodig heeft.

Ik ben blij dat ik in dit laatste vierkant zit. Ik merk inderdaad dat mijn interesse in veel zaken is veranderd. Dat ik mensen in deze leeftijdscategorie ook interessant vind, helemaal als ze bepaalde ervaringen willen en kunnen delen. Afgelopen zaterdag stak ik mijn zielenkaars aan, het was namelijk Allerzielen. Mijn vader laat altijd via deze kaars zien of hij aanwezig is. Ik had vrijdag het eerste exemplaar van mijn boek ontvangen en ik vroeg mij af of hij misschien trots op mij zou zijn geweest. Zou hij ooit verwacht hebben dat dit in mij zat? Er wordt mij wel eens gevraagd of ik stemmen hoor maar ik ervaar het meer als ingegeven gedachten. Er wordt mij altijd op het juiste moment iets ingefluisterd. Zo kwam ik terecht bij Eva Ouwehand, zij is theoloog en Nederlands onderzoeker. Zij heeft onderzoek gedaan naar bipolaire stoornis met religieuze en spirituele ervaringen. Haar bevindingen heeft ze uitgewerkt in drie groepen en ik moest constateren dat mijn gedrevenheid om te schrijven over mijn zoektocht en mijn bevindingen te willen delen absoluut in groep twee valt. Het blijkt dus dat ik écht niet anders kon de afgelopen jaren. Ondanks de adviezen om mij niet zo met spiritualiteit bezig te houden is mijn ervaring hier aanleiding toe geweest.

Nu weet ik dat ik heb voldaan aan deze drang en ben ik in rustiger vaarwater terecht gekomen. Ik ben de kapitein van mijn eigen schip, vaar mijn eigen koers op een rustig, aangenaam tempo. Het maakt niet uit wanneer of waar ik aankom, ik heb vertrouwen in mijn zielengroep, als ik het zelf niet meer weet dan ontvang ik wel weer een aanwijzing maar ik denk dat ik weet wat mij te doen staat. Blijven genieten van de ware schoonheid van mens en natuur. Dit is waar ik mijn focus op ga richten.