Een wonderlijke spiegel

Ik lees het volgende: ‘Een wonderlijke spiegel die onbarmhartig de waarheid toont.’

Dit betekent ‘zonder medelijden’.

Dit is echter de enige manier om daadwerkelijk tot de kern te komen. Wetende dat iedereen wel eens voor de verleiding is gezwicht maar hier schaamte of schuldgevoelens voor in de plaats heeft gezet. Deze gevoelens niet heeft willen of kunnen delen. Deze last al jaren met zich heeft gedragen en er uiteindelijk onder gebukt gaat.

Het licht maakt de verbinding

Hoe fijn is het dan dat je iemand treft die als een wonderlijke spiegel fungeert? Die begrip toont voor de misstappen die zijn gezet. Er is geen leven zonder misstappen, de weg gaat zelden in één keer goed. Het leven is onze leerschool en het is prettig als iemand je hierdoor heen loodst. Die je zonder medelijden confronteert met je ervaringen, keuzes en beslissingen die zijn genomen. Natuurlijk valt dit niet mee want wie staat er nu te popelen om oude koeien uit de sloot te halen?

Laatst ontving ik een schilderijtje met de tekst: ‘Niet perfect is ook goed!’

Dit gaat voor alles op. Je weet dat je je best doet en je hoopt dat dit juist is. Dat je krijgt wat je verwacht zoals bijvoorbeeld ‘een goed resultaat’. Maar tegenslagen liggen altijd op de loer. Hier hebben we niet altijd invloed op omdat we nu eenmaal te maken hebben met het geheel. Het enige wat we kunnen doen is geduldig zijn, sterk en buigzaam.

Verleiding

Ik word mij bewust dat verleiding toch wel de grootste veroorzaker is om je zuivere ziel, te verliezen.

Zodra je voor de verleiding bent gevallen heb je iets op je lever. Begint de oneerlijkheid met een klein leugentje om bestwil en aan de andere kant hunker je naar meer. Of dit nu een sigaret, alcohol, drugs, geld, gamen, Netflix, eten, snoepen of liefde is. Je blijft ernaar verlangen en je wilt in je behoeften voorzien, want het geeft je een prettiger gevoel. 

Maar wat kan de verleiding nú stoppen?

Dit begint op het moment dat je inziet dat het een probleem voor je is geworden. Dat je erkent dat je een vorm van verslaving aan het ontwikkelen bent. Dat je merkt dat het je in de greep heeft. Als je de verleiding de baas wilt worden dan is het verstandig om met jezelf de afspraak te maken dat je dit gaat veranderen en zet je hier dan helemaal voor in. Je gaat het gevecht met de verleiding aan. Zie het ook letterlijk zo. Wie komt er als winnaar uit de strijd? Dit gevecht kan enige tijd duren maar hoe belangrijk is het voor jou om weer vrij te zijn van de verslaving? Dat je weer de controle over jezelf hebt? 

Kortom er zijn geen katers meer, geen schuldgevoelens en je hebt niet meer het gevoel dat je leven door een verslaving wordt beheerst. Je zelfwaardering zal stijgen.

Liegen

Net als vele anderen heeft Netflix mij momenteel in zijn greep. Ik dacht eens een dramaserie te gaan kijken maar niet wetende dat deze bestond uit 164 afleveringen, toch wil ik het verhaal van het begin tot het eind zien. Wat zich er allemaal in afspeelt is ongekend. Gelukkig heb ik geleerd te relativeren en weet ik dat het een film is, maar toch besef ik dat dit in het echte leven ook kan gebeuren.

In één van de afleveringen hoorde ik iemand zeggen: ‘Ik wou dat ik nooit had leren liegen!’ Dit zette mij tot nadenken. Wat nu als we inderdaad niet konden liegen? Hoe zouden we ons dan tegenover elkaar verhouden? Als iedereen eerlijk zou zijn, hoe zou de wereld er dan uitzien?

Ik lees: Woorden bereiken het hart, als zij uit het hart komen.’ 

Uit onderzoek blijkt dat de voornaamste reden waarom mensen liegen is om vriendelijker of bekwamer over te komen dan ze werkelijk zijn. Ze doen het dus om aardig gevonden en bewonderd te worden door anderen. Ook blijkt dat mensen diep van binnen hun leven en hun manier van zijn als oninteressant zien, waardoor ze denken dat het de erkenning van anderen niet waard is. 

Maar hoe oprechter iemand is wanneer hij over zichzelf en zijn manier van zijn praat, hoe meer hij de sympathie van anderen zal winnen. Mensen zullen de echtheid voelen en ervaren. Een leugenaar moet altijd alert zijn om niet in verwarring te raken terwijl iemand die eerlijk is deze zware last niet hoeft te dragen. Er is nog veel meer geschreven over liegen kijk bijvoorbeeld op de volgende link 

Mijn vraag is dan ook: ‘Waarom kunnen we gewoon niet accepteren wie we zijn, wat we vinden en wat we doen? Waarom durven we niet onszelf te zijn? Wat kan ons gebeuren? Het enige voordeel dat ik kan bedenken is rust, je hoeft je niet meer anders voor te doen. Je bent gewoon degene die je wilt zijn.

Wees jezelf recht uit het hart!

Cancel culture

Afgelopen zondag keek ik naar het filosofisch kwintet op televisie, het thema ging over cancel culture. Dit is een fenomeen waar bekende mensen, die zich sociaal verregaand ongewenst zouden hebben gedragen of geuit, worden geboycot. Dit gebeurt meestal na een storm van kritiek op social media.

Dit is ook weer zo’n onderwerp waar we met elkaar last van hebben. Onze vrijheid van meningsuiting is in het geding. We voelen en zijn misschien wel niet meer zo vrij als dat we willen zijn. Wie en wat is hier nu de oorzaak van? Zijn wij Nederlanders dan echt het ‘liefste kindje in de klas’ dat wij hier geen halt in kunnen roepen. Kleine groepen lijken wel meer macht te nemen als dat onze democratische rechtsstaat zou willen. 

Ik ben het ermee eens dat we andere mensen niet om hun meningen of ideeën mogen afrekenen of afschrijven. We mogen ze niet monddood maken, het is belangrijk dat ze gehoord worden en dat daar iets mee wordt gedaan. Maar het gedrag dat ze laten zien, kan dit niet anders? Er komt zoveel geweld bij kijken, het is bedreigend en soms beangstigend.

Ik heb ook moeten leren accepteren wat anderen van mij vinden en denken. Ik heb mij ook vaak niet gehoord gevoeld. Ik was ook soms té snel met mijn mening, té impulsief met het uitspreken van mijn gedachten. Dit leidde soms tot vervelende situaties waar je de consequenties en gevolgen van moet ondervinden. Ik geloof dat ik vast niet de enige ben, volgens mij krijgt iedereen hiermee te maken. Is dan tóch de social media, wat bedoeld is als een verbindende factor, hier de oorzaak van? Roept het op tot samenscholing en zet het aan tot acties, demonstratie en geweld?

Is het een schreeuw om aandacht, voelen ze zich machteloos en laten ze zich daarom met elkaar zien en horen? De wereld zit in een veranderingsfase, alles gaat en moet anders. Dit vraagt om geduld, een lange adem, vertrouwen op wijze beslissingen. We zijn afhankelijk van onze politieke besluitvorming, de wetten gelden voor ons allemaal. Ik hoop dat we verstandig met elkaar blijven omgaan om de rust en vrede met elkaar te kunnen handhaven.

Kracht van de rede

Ik heb weer eens een boek gelezen ‘De kracht van de rede’ geschreven door Oriana Fallaci. Ik citeer een stuk tekst van haar die naar mijn beleving ook in onze tijdgeest past:

We zouden moeten nadenken, ons zelf moeten afvragen wat we zien, horen en lezen. Om onze hersens te gebruiken als het gaat om inspiratie, geweten en moraal. Om ons te realiseren dat er iets niet klopt in wat we zien, horen en lezen, dat er misleiding of oplichterij achter schuil gaat. Maar nee. Dat gebeurt niet omdat de hersens een spier zijn. Dus moeten ze, net als alle andere spieren, in beweging blijven. Als je ze niet in beweging houdt, raken ze lui en afgestompt. Dan worden ze net zo stijf als benen, wanneer je deze maanden en maanden te weinig gebruikt. Als onze hersens stijf worden, worden ze minder intelligent en stompen helemaal af. En als ze afstompen, verliezen ze het vermogen om na te denken en te oordelen. Dan leveren ze zich over aan de gedachten van iemand anders. Ze vertrouwen op die pasklare oplossingen, op die al genomen beslissingen en op die al uitgewerkte en mooi verpakte ideeën, die meteen gebruikt kunnen worden. 

Haar onderwerp gaat over andere zaken maar ik wil duidelijk maken dat er zoveel nep nieuws rondgaat. Dat we ons zo laten belazeren en misleiden door berichten over onder andere bankzaken en weet ik veel wat voor zaken nog meer.  Puur oplichterij waar zelfs de meest intelligente personen intrappen. Hoe kunnen we dit tij toch keren? Wat is ervoor nodig om de oplichters te laten stoppen met hun activiteiten? Ik zie regelmatig het programma ‘Opgelicht’ van Avrotros. Ik blijf mij echter verbazen dat die personen gewoon bij herhaling, steeds weer opnieuw bedrijven starten of huizen kopen zonder de financiële verplichtingen na te komen en niet achter de tralies belanden. Ik zou toch zeggen, er wordt genoeg bewijs aangeleverd. Nee de gedupeerden moeten zelf maar zien hoe zij hun geld zien terug te krijgen. Ik zie het als de omgekeerde wereld en begrijp er helemaal niets van.

Door al dit gedoe leven mensen steeds meer in wantrouwen. Ik durf ‘s avonds ook niet meer zomaar mijn deur open te doen als ik niemand verwacht. Ook onbekende telefoonnummers durf ik niet gemakkelijk aan te nemen, bang om ergens in te tuinen. Om heel eerlijk te zijn wil ik zo niet leven maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik hoop op betere tijden.

Regie in eigen handen

Ik vind dat je tegenwoordig wel heel vaak met cijfers en codes wordt geconfronteerd. Misschien komt het doordat ik ouder word en meer moeite heb met het onthouden van cijfers. Maar ik denk eerder dat de technologie hier ook verantwoordelijk voor is. Ik word mij bewust dat ik het wel gemakkelijk vind dat ik met mijn telefoon kan betalen, gewoon een actief scherm naast de betaalterminal houden en het bedrag wordt van je rekening geschreven. Dit kan natuurlijk ook met je bankpas of pinpas, voor de creditcard wordt dit afgeraden binnen de eurozone omdat dit kosten met zich meebrengt. 

Ik weet niet hoe het met jullie zit maar vroeger wist ik familie en vrienden zo even te bellen, ik kende de telefoonnummers uit mijn hoofd. Tegenwoordig kan ik hooguit mijn eigen mobiele telefoonnummer en huistelefoon onthouden. De code van het sleutelkastje wordt al moeilijker omdat ik deze niet veel gebruik. Laatst moest ik mijn pincode gebruiken en ik kwam er gewoon niet op, mijn hersenen lieten het afweten en daar sta je dan! Op dat moment ben je machteloos en afhankelijk van anderen. Je deelt over het algemeen je pincode niet en het word je afgeraden om ze te noteren. De bank is dus de enige die je uit de brand kan helpen maar dan ben je enkele dagen verder. 

Natuurlijk ging ik op zoek, internet weet hier vast raad mee. Inderdaad ik vond aardige tips en misschien zijn ze wel bruikbaar. Tóch vind ik het heel vervelend dat de technologische vooruitgang, menselijke achteruitgang betekent. We woorden steeds afhankelijker van de digitale systemen en apparaten. Ik doe er zelf aan mee, ik kies blijkbaar voor gemak of ontkom ik er niet aan? De veiligheid is ook niet echt gewaarborgd, steeds vaker worden mensen opgelicht en we kunnen hier niets tegen doen. Vertrouwen is een groot goed maar ik vind wel dat dit vaak op de proef wordt gesteld. Ik wil zoveel mogelijk de regie in eigen handen houden.

Vollemaan 1 oktober 2020

Ik laat mij altijd inspireren door Petra Stam, zij brengt mij altijd weer een stapje verder op mijn pad. Zo nu ook met de volgende vragen:

  • Wat heb je bereikt en wat valt er dus te vieren in deze tijd?
  • Wat wil je loslaten, omdat het je niet meer dient?
  • Wat wil je meenemen naar de volgende periode en verder ontwikkelen of meer ruimte geven in jouw leven?

De herfst is een goede tijd voor lange-termijndoelen!

  • Wat kun je doen om veiligheid in jezelf te verwezenlijken?

Hoewel het gaat om je thuis te voelen in jezelf, helpt het om een fijne plek in je huis of tuin te maken om op te laden en je thuis te voelen.

Het kan weer geen toeval zijn maar ik heb inderdaad deze plek gecreëerd. Ik ben nu drie jaar optimaal bezig geweest om mijn moestuin zo in te richten zoals ik hem wilde hebben. En nu kwam er ruimte om mijn tuinhuis op te knappen. Ook dit is gelukt. Beiden kanten van mij, het materiële en spirituele zijn nu op deze plek te vinden. Ik kan mijn creatieve kant hier helemaal kwijt, een plek waar ik mij heerlijk voel. Inmiddels heb ik begrepen dat niet alleen ik het hier prettig vind maar veel vlinders, insecten en andere dieren (zoals de wezel) hebben mijn tuin ontdekt. Ik heb nu een wildcamera geplaatst om datgene vast te leggen wat mijn oog niet kan waarnemen en dit maakt mij enorm nieuwsgierig.

Mijn tuin ligt op het Vlinderperceel en ik heb dit seizoen meerdere vlinders mogen vastleggen. Ik heb nu op mijn huisje een houtgesneden vlinder geplaatst, deze heb ik jaren geleden van een nicht ontvangen die deze voor mij had gemaakt. De tekst die zij erop had geschreven is: ‘Dream without fear, love without limits!’ En dat is wat ik doe.

Tegenstellingen

In mijn vorige artikel schreef ik dat ik geloof in de noodzaak van tegenstellingen.

Wat is goed of fout?
Wie bepaalt dit?

Nu lees ik dat Parmenides (600 jr. v.Chr.) de tegenstelling tussen zwaarte en lichtheid de geheimzinnigste en dubbelzinnigste van alle tegenstellingen vindt. Wanneer je moeizaam een beslissing neemt dan is deze meestal verbonden met de stem van het lot. Zwaarte, noodzaak en waarde zijn drie van binnenuit met elkaar verbonden begrippen: alleen wat noodzakelijk is, is zwaar, alleen wat weegt heeft waarde.

Hoe vervelend het ook kan zijn, je hebt zwaarte nodig om lichtheid te kunnen ervaren. Je moet je kunnen bevrijden van de last die je met je meedraagt. Ons leven gaat stap voor stap vooruit, in dit leven maken we keuzes nemen we beslissingen en daar moeten we dan mee verder. Het kan zijn dat het anders uitpakt als dat je had verwacht. We moeten verder met de consequenties en de gevolgen. 

Een tegenstelling is maar één stap van de ene naar de andere pool van het menselijk bestaan.

Mijn vraag: ‘Kies je voor lichtheid of zwaarte; voor zonnig of donker; voor mogelijkheden of beperkingen?’

Of kun je accepteren dat het leven beiden kanten in zich heeft en dat je geen keuze hoeft te maken. Dat je ervaringen dienen tot levenslessen en dat je je prettiger voelt als je balans vindt en niet hoeft te leven in uitersten maar rustig en kalm in het midden?

Geloof

Laats sprak ik met enkele personen over ‘geloof’, in de zin dat er steeds meer groepjes ontstaan die hun waarheid willen verkondigen. Ik zei toen: ‘Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke waarheid, iets waar je zelf van overtuigd bent. Misschien ligt het wel in onze aard om dit te willen delen.

Maar het liet mij tóch weer nadenken, waarom zijn er zoveel volgers?

Iets zorgt ervoor dat ze ergens bij willen horen. In dit geval ging het bijvoorbeeld over 5G mutsjes. De binnenkant van de muts is gemaakt van zilver gecoat katoen en moet bescherming bieden tegen electromagnetische straling. Als ik op internet verder lees dan is er van alles te koop om jezelf te beschermen. Ik denk dan bij mezelf, wanneer ik enorm veel last zou ervaren van deze straling, dat ik misschien wel op zoek zou gaan naar een oplossing voor deze last. Misschien zou ik dan zo’n muts proberen en wanneer ik ervaar dat het helpt, dan geloof ik er waarschijnlijk in. Ik ga het dan anderen, die er misschien ook last van hebben, misschien aanraden.

Klakkeloos ergens in geloven is niet verstandig. Zo is er ook weer een groep demonstranten die hun vrijheid willen. Zij willen verlost worden van de opgelegde beperkte maatregelen tegen het Corona-virus. Niemand weet nog precies wat het Corona-virus is en doet, ze zijn nog steeds op zoek naar de oplossing. 

Wie en wat kan je geloven?

Het gaat erom, waar voel jij je het beste bij? Zolang niemand het zeker weet probeer ik de adviezen die zijn gegeven op te volgen. Ik moet mijn eigen verantwoordelijkheid nemen en proberen gezond te blijven.

De zaadlijsten van de Lavatera, verschillen aan één plant zowel donker als licht

Ik heb zelf ook mijn waarheid, ik geloof in tegenstellingen en in de natuur. Ik probeer anderen te inspireren omdat het mij zoveel rust en harmonie brengt. Daarnaast blijf ik door mijn werkzaamheden in de moestuin: fit, vitaal en gezond. Ik eet verse, onbespoten groenten en fruit wat dicht bij mijn huis is gekweekt. Maar ik wil niemand overtuigen dat dit nú het beste is wat er is, het is mijn ervaring en gevoel. Iedereen is vrij om te geloven wat goed of niet goed is of het bij je past of niet. Belangrijk is dat het goed voelt.

Ik lees zojuist in ISIS ontsluierd: Wat Paulus preekte, preekten alle andere mystieke filosofen: ‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in VRIJHEID zouden leven; houdt dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.’

Labyrint

Al eerder heb ik geschreven over het labyrint, ik ervaarde toen een ‘oase van rust’.

Op dit moment ervaar ik ‘voldoening’. Dit is een toestand waarin je niet ‘meer’ verlangt dan wat er is. Het is tevreden zijn met dat wat je doet. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de symboliek mij veel duidelijk heeft gemaakt. Ik heb het creatief vormgegeven met de zaden van de witte lavatera omdat deze op de hibiscus lijkt. De hibiscus staat symbool voor kracht en spirituele zuivering. De zaadlijsten van de Lavatera zijn net rozetten, dat liefde en perfectie symboliseert.

De spiraal staat voor de groei in je leven. Je draagt het zaad dat je mag verspreiden.

Het labyrint biedt de mogelijkheid om je ‘innerlijke weg’ te gaan, een weg naar je ware zelf. Het is een manier om te gaan leven vanuit wie je werkelijk bent. Vanuit je innerlijk weten, je kracht en je intuïtie. Het is niet zo eenvoudig om deze weg te gaan, je moet vertrouwen hebben en moedig zijn om dicht bij jezelf te blijven. En weten welke keuzes je moet maken die bij je passen.

Zoals je misschien ziet is dit labyrint nog niet geheel klaar, ik had nog niet voldoende zaadlijsten.

Het labyrint van Chartres staat voor mij symbool voor het afleggen van je levensweg. Waarbij je de zaden hebt gezaaid en mag hopen dat ze goed terecht zijn gekomen, je hebt in ieder geval je best gedaan. Het labyrint van Chartres bevindt zich in de kathedraal van Chartres, het is een gotische kathedraal waarin veel alchemistische symboliek verweven is. Sedert duizenden jaren trekken pelgrims naar deze mystieke plek, het is een kleine stad en ligt ten zuid-westen van Parijs.

Dit labyrint is gelegd met de zaadjes die zijn geoogst van de Lavatera.