Natuurlijk inzicht

Hoe is het mogelijk dat ik zoveel leer op mijn moestuin. Natuurlijk moet je zelf maar beoordelen of je het met mijn inzicht eens bent.

Ik zag bij mijn Italiaanse buurman Enzo dat hij zijn uien gedeeltelijk had geoogst. Mijn kennis over uien en knoflook laat nog te wensen over. De volgende dag sprak ik mijn andere Italiaanse buurman Maestro en ik vroeg hem om uitleg. Hij liep met me mee en toonde me hoe en wat te doen. Het komt op het volgende neer:

Zodra de ui redelijk op maat is dan moet je het loof plat drukken. Dit schijnt bij de vrouw(tjes) makkelijker te gaan. De manne(tjes) krijgen een bloem, dus een stevige stengel. Je kunt proberen deze voorzichtig te verwijderen zodat hij niet breekt maar in ieder geval is hij moeilijker te knakken.

Het voordeel is dat als de ui geknakt is. Het loof geen energie meer krijgt en afsterft. Alle energie gaat dan in de ui zitten waardoor zij tot grote proporties kan groeien. Deze les zette mij tot nadenken, het riep iets in mij op. Ik geloof in de natuur van alles, alles en iedereen heeft mij iets te zeggen. De volgende dag sprak ik Enzo en ik vertelde hem dat ik iets had geleerd, hij was nieuwsgierig. We hebben regelmatig diepgaande gesprekken, dit vinden we allebei fijn.

Enzo: ‘Vertel, wat heb je geleerd?’

Ik: ‘De natuur heeft mij weer inzicht gegeven. De ui is een metafoor voor de vrouw. Wanneer zij is onderdrukt en letterlijk en figuurlijk is geknakt of klein gehouden, dan komt er een proces op gang. Zij kan niet anders dan in zichzelf gaan geloven. Zij moet proberen om overeind te komen, zich weer sterk maken om haar kracht te tonen. Dit kan alleen maar door voor zichzelf op te komen en haar grens aan te geven.’

Enzo: ‘Ingrid, in de bijbel staat dat de vrouw onderdanig is aan de man. De wereld is aan het veranderen, hij staat een beetje op zijn kop.’

Ik: ‘Vrouwen worden inderdaad machtig en krachtig maar we moeten streven naar balans. Ik ben hier een groot voorstander in. Laatst heb ik gelezen dat vóórdat de bijbel was geschreven Maria Magdalena de apostel onder de apostelen was. Zij was krachtig, wijs en intelligent en daarom de rechterhand en trouwe leerling van Jezus. De bijbel heeft hier geen aandacht voor gehad.’

Enzo: ‘De bijbel zegt ook dat je diep en diep moet zinken en dan weer moet zien op te klimmen.’

Ik: ‘Net zo als in het Boeddhisme, de lotusbloem die vanuit de modder zijn weg vindt en uiteindelijk zijn ware schoonheid laat zien.’

Enzo: ‘Precies, zo is het.’

Ik: ‘Ik ben zo blij met de tekens van de natuur.’

Enzo: ‘Ja, ik ben een natuurmens, ik ben tijdens een vlucht voor de oorlog onder de bomen geboren.’

Ik: ‘Ik wil je weer bedanken voor dit gesprek.’

Ik trek de volgende conclusie: Misschien moeten we degene die ons figuurlijk klein probeert te maken, onderdrukt of plat trapt wel dankbaar zijn. Het geeft ons de mogelijkheid om persoonlijk te groeien en jezelf te ontwikkelen tot een sterk en krachtig persoon.

Ecologische intelligentie

Ik heb mij weer laten inspireren door een boek ‘EcQ je spreekt dit uit al Eccu’. De auteur is Daan Fousert. Hij wil ons duidelijk maken dat als wij ons niet bewust worden van onze footprint, er een grotere crisis op ons afkomt als COVID-19.

Zoals jullie inmiddels van mij weten deel ik graag informatie die er toe doet, alles heeft te maken met bewustwording. Mijn passie is tuinieren en vier keer per jaar maak ik een digitale uitgave die ik verspreid onder onze tuinders van het ecologisch tuincomplex ATV de Rekere in Alkmaar. Op dit moment zijn de gemoederen weer een beetje gesust maar er was sprake van vernietiging van dit complex. Het boek van Daan heeft mij heel veel wijzer gemaakt.

Tot voor kort had ik wel gehoord over ecologisch en biodynamisch tuinieren maar mij hierin niet verdiept. Hier is nu verandering in gekomen. Hij heeft mij bewust gemaakt van vele zaken. 

Ik haal stukken tekst uit zijn boek aan:

EcQ is als het ware het voertuig van waaruit we ons IQ, EQ, FQ en SQ kunnen ervaren.

Het onderzoekt de samenhang van levende wezens. Het is de leer van het leven en de voorwaarden van bestaan der organismen in relatie tot hun omgeving. EcQ is gericht op betekenisvol leven in harmonie met je fysieke omgeving en leefwereld. Daarbij investeren we in mensen en leefwereld: milieu, betekenisvolle gemeenschappen, duurzaamheid, andersdenkenden en alles wat we niet van dichtbij kennen maar waar we toch deel van uitmaken en dat deel van ons uitmaakt.

Investeren in mensen en leefomgeving (milieu) wil niet alleen zeggen dat je zelf actief bent in wat goed voor hen/ons is. Het impliceert ook voorbeeldgedrag: voorleven hoe het zo goed mogelijk kan zodat anderen je kunnen volgen.

Bewust en bezorgd zonder activiteit leidt tot niets. Maar zodra het merkbaar wordt in ons gedrag en wij bewuster gaan leven en handelen, zitten we op de goede weg.

Daarom ben ik enorm blij dat hij mij op dit gebied weer een stukje wijzer heeft gemaakt. Zolang je onwetend bent weet je ook niet waar je op kunt veranderen, welke keuze je moet maken.

Co-creatie

Co-creatie: reset onze economie. Want economie is NATUUR en SAMENLEVING.

Gisteren was ik op uitnodiging aanwezig in Amsterdam om in gesprek te gaan met Willem Vreeswijk. Willem heeft het boek geschreven ‘Ho’oponopono, dit is het oeroude Hawaïaanse proces van verzoening en vergeving. 

Verzoening en vergeving zijn twee belangrijke items om uit een probleem of conflict te kunnen stappen. Op welke wijze je dit doet maakt niet zoveel uit, het is maar net welke methode past het best bij jou. Maar Willem als persoon inspireert mij, hij heeft een ideaal en is op een prachtige manier bezig. Ik deel mijn verhalen omdat ik wil doorgeven wat het Universum van ons verwacht en dit is zo’n verhaal.

Ik verwijs graag naar het New Financial Forum en de video van de activist Satish Kumar. Satish zegt dat we terug moeten naar de basis. Dat we moeten werken met ons hart, hoofd en handen. Het Forum wil zich actief inzetten op samenwerking, door talenten en kwaliteiten te verbinden. Kennis, ervaring en middelen te gebruiken. 

Dit is co-creatie, te beginnen bij jezelf. Je bewust worden dat Genoeg ook werkelijk Genoeg is!’ In welke vorm dan ook, trek een grens! We moeten ons afvragen: ‘Wat doen we met overvloed?’ Mijn antwoord is: ‘Delen en weggeven.’

We moeten ruimte creëren, voor onszelf, onze omgeving en voor de aarde.
Groei en ontwikkeling krijgt dan een gezondere kans.

Ik schreef Willem vanochtend een e-mail want ik vraag mij altijd af hoe ik spiritualiteit en geld kan combineren? Hij liet mij weten dat hij tegen het huidige geldsysteem is maar niet tegen geld als zodanig. Het is niet meer dan vertrouwen en een ruilmiddel. Je kunt er van alles mee doen, net als met een luciferhoutje: je kunt er een kaarsje mee aansteken voor een romantische avond of er een stad mee platbranden. 

En zo is het volgens mij ook, je hebt altijd een keuze en eigen verantwoordelijkheid. Doe je iets met ziel en zaligheid voor je medemens om de wereld een stukje mooier te maken? Dan komt deze op den duur tot stand het kan dan niet uitblijven. Samen op weg naar een mooiere wereld.

Papaver

Deze bloem is een prachtig symbool voor de vergankelijkheid van het leven, omdat hij verwelkt op het moment dat je hem plukt.

De papaver kan je ook laten zien dat het loont om geduld te hebben: de zaden van de klaproos behouden hun kiemkracht onder de grond erg lang, en kunnen soms zelfs na jaren pas boven de oppervlakte komen. Daarnaast laat deze bloem je zien hoe mooi het kan zijn als je in contact staat met je omgeving en geeft aan anderen om je heen – zo levert de klaproos hoogwaardig stuifmeel voor bijvoorbeeld honingbijen. (Tekst uit Happinez)

Prachtig staat hij er dit jaar bij, op de hoek naast ons woonhuis. Op vele plekjes wil de plant zich laten zien. Ik ben blij en zag dat er zelfs in een net vrijgemaakt stukje tuin aan de voorkant van ons huis ook een plant op kwam. Ik vraag mij dan ook af: ‘Hoe is het mogelijk?’

Maar helaas vanochtend moesten we constateren dat deze prachtige bloem of plant ook voor anderen een bijzondere waarde heeft gehad. De verleiding was té groot om hem te laten staan. Wat jammer, maar ik hoop dat hij mooi zal staan op de plek waar hij wordt geplant. Dat degene onthoudt waar de plant vandaan is gehaald zonder het te vragen. De verleiding is soms té groot!

Gelukkig kan iedereen volop genieten van deze bloem en dat doet de natuur.

Pendorp Alkmaar

Wat kan ik doen? Wat zou er moeten gebeuren om mijn vreugde en geluk in tuinieren te kunnen behouden? Wat voor invloed heeft het  bouwplan Pendorp?

De plannen van de gemeente Alkmaar

Op dit moment brengt het onrust. We zijn met z’n allen zo’n goede weg ingeslagen. We hebben met de toekomstcommissie gekeken wat er tot stand is gekomen op het gebied van ecologie en wat er mogelijk nog voor positiefs kan gebeuren. Nu krijgen we opeens de bouwplannen van de projectontwikkelaar te zien.

Vele varianten waarbij ze een beroep doen op ons volkstuincomplex. Een weg door alle tuinen heen. Ik weet niet hoe dat bij jou voelt, maar ik voel pijn. De hoop, het verlangen om mee te denken met de verbetering van de aarde valt opeens in duigen. Ik dacht dat we met de commissie een prachtige opzet hadden gemaakt en mensen enthousiast hadden gekregen om met een juiste instelling te tuinieren. Je ziet de tuinen opknappen en de mensen blij worden. Ze delen hun ervaringen, dit maakt mij in ieder geval gelukkig.

Ik begon in 2017 vanuit het niets en nam mij voor om een paradijsje te creëren en nu 2021 heb ik dit gerealiseerd. Vandaar de pijn die ik nu voel, moet ik deze tuin nu opgeven, moet ik mijn ziel en zaligheid verliezen aan een weg die vele tuinen gaat opslokken. Moeten wij tuinders, onze passie voor tuinieren, ons prachtig aangelegde tuincomplex zien verdwijnen ten behoeve van denderend verkeer. Waar hebben we het met z’n allen voor gedaan, vraag ik mezelf af.

Het is niet alleen tuinieren, het is het algehele welzijn van de mens. Tuinieren is goed voor de geest. Het boek van Sue Stuart-Smith zou een verplichte kost voor mensen met psychische klachten en hulpverleners moet zijn. Ook voor planologen en bestuurders, die plannen maken om wegen aan te leggen op het mooie ecologisch aangelegde ATV de Rekere, een tuincomplex waar wij allen trots op zijn. In deze moderne tijd is groen, natuur en tuinieren juist belangrijk voor individu en samenleving. Ik kan het gewoon niet geloven dat hieraan voorbij wordt gegaan.

Wie namelijk tuiniert leert veel over het leven. We proberen al steeds meer jongeren te bereiken die het nut en het plezier ervaren om een eigen tuin te onderhouden. Ze zien met eigen ogen de kracht van het kwetsbare, sterven en opnieuw tot bloei komen. De beloning van geduld en toewijding en het omgaan met teleurstelling. Tuinieren is een eindeloze, leerzame cirkel zonder stress. 

Ik kan het niet zomaar toestaan dat mijn plezier en geluk en van mijn medetuinders in gevaar komt, ik wil hier op een vredevolle manier voor strijden.

Tuinieren

Hoe we gelukkiger worden van zaaien, wieden en snoeien.

Ik laat graag veel aan het toeval over, gisteren ontving ik het boek ‘Tuinieren voor de geest’, geschreven door Sue Stuart-Smith, zij is psychiater en psychotherapeut. Uit ervaring weet ik dat tuinieren mij enorm gelukkig heeft gemaakt en nu lees ik nog meer feiten die ik weer graag deel.

Benedictus vond dat het geestelijke leven moest zijn gegrondvest op een relatie met de aarde. Het werkt namelijk ook nog eens therapeutisch. Wanneer je ziek bent maar wel de kans en de mogelijkheden hebt om te tuinieren, dan zal je merken dat de aarde vruchtbaarheid ademt. Alle zintuigen nemen de verrukkingen van kleuren, vogelgezang en geuren tot zich.

Volgens Hildegard van Bingen bestaat er een onverbrekelijk verband tussen de gezondheid van de planeet en de geestelijke en lichamelijke gezondheid van de mensen. 

De gedachte dat we onze ziel of onze identiteit als een tuin kunnen bewerken gaat terug tot in de oudheid en wordt door hedendaagse wetenschap steeds vaker toegepast op de hersenen. Door met de natuur buiten ons te werken, werken we ook met de natuur in ons innerlijk. Het maakt enorm veel verschil als je iets van begin tot eind meemaakt en weet dat jij je moeite hebt getroost om het te laten groeien.

Behalve de juiste omstandigheden voor groei scheppen is er eigenlijk niet veel wat een tuinier kan doen. Al het andere hangt af van de levenskracht van de planten, die op hun eigen tijd en hun eigen manier zullen gaan groeien. Het enige wat van de tuinier wordt gevraagd is alert blijven want planten zijn zeer gevoelig voor hun omgeving. Ook de weersomstandigheden zoals: temperatuur, wind, regen, zon en ongedierte hebben invloed op de planten. 

Bij tuinieren probeer je plaagdieren en onkruid in toom te houden en op alle mogelijke manieren het goede te bevorderen: groen en schaduw, kleur en schoonheid en alle vruchten van de aarde. Tuinieren is net als opvoeden, misschien dat ik mij daarom zo gelukkig kan voelen.

Zonnig

Als je het zonnig wilt zien dan zie je ook overal de zon in.

Vanmiddag ging ik na het tuinieren even gezellig wat drinken met enkele andere tuinders op gepaste afstand. Weer even onze tuinervaringen en activiteiten delen, dat is wat tuinieren zo leuk maakt. Ik had mijn laatste stuk grond losgemaakt en ontdekte een plant die ik zelf niet geplant heb. Ik vroeg aan mijn buurman of hij wist wat het was maar hoewel hij op venkel of kamille lijkt is het mogelijk toch iets anders. Het heeft namelijk niet de geur van beiden.

Ik maakte een foto en zocht nog even op PlantNet.nl volgens deze site zou het ook nog kervel kunnen zijn. Ook tijdens ons drankje konden de tuinders het mij niet vertellen. Ik heb besloten mij te laten verrassen en laat hem dus maar gewoon groeien, misschien wordt het wel iets heel moois.

Toen ik opstond om weg te gaan zag ik op het gras iets liggen, ik raapte het op en het bleek het bloemhoofdje van een paardenbloem te zijn. Toen ik de zaden eruit had gehaald bleef er weer iets moois over. Ik sta toch altijd weer verwonderd te kijken hoe alles weer zijn schoonheid laat zien, in welk stadium het ook is. Als je het wilt zien dan zie je het ook. Misschien ben je het met mij eens.

Verwachting

Vandaag kwam er iemand bij mij op de tuin langs en ze zei: ‘Mijn anemonen staan er zo leuk bij en de bijtjes zwermen er omheen, je moet maar even gaan kijken.’ Ik maakte even mijn werk af want ik was weer bezig met mijn stekken deze moesten de grond in. Alles groeit zo hard in de potjes dat ik een keuze moest maken. Natuurlijk maak ik mij nog een beetje zorgen over het weer maar ik heb het risico toch maar genomen. 

Ik liep naar haar tuin en ik zag heel veel witte bloemetjes staan maar dacht: ‘Dit zijn toch geen anemonen, ik vond ze wel heel leuk. Ik kwam haar weer op de tuin tegen en liet haar de genomen foto zien en zei: ‘Je bedoelde deze bloemen, dit zijn toch geen anemonen?’ Ze zei: ‘Ja hoor, voor zover ik weet wel.’ Ze had er zoveel staan dus ik vroeg haar om een polletje te mogen hebben en deze kwam ze mij later brengen. Natuurlijk ging ik op zoek en het bleken Oosterse anemonen te zijn en de symboliek staat voor ‘verwachting’, het kondigt het begin van de lente aan. Met het weer van de laatste dagen kijk ik hier natuurlijk enorm naar uit.

Ook kreeg ik vorige week van een andere tuinster een beeld, het beeld was haar te zwaar en ze vond het leuk om mij hier een plezier mee te doen. Ooit heb ik een betonnen beeld van een monnik levend gemaakt door hem te schilderen. Mijn man vroeg of ik dit beeld ook ging schilderen en dat heb ik inderdaad gedaan. Ik dacht: ‘Voor mij is het een tevreden boerinnetje, ze is 60 cm hoog, voor mij staat ze een beetje symbool voor mezelf.’ Dit beeld kwam mij dus goed van pas, ze heeft een leuke plek op mijn tuin gekregen. 

Wonderen

Wanneer spreek je van een wonder?

Een wonder is een indrukwekkend en rationeel onverklaarbare gebeurtenis.

Prei – twee weken oud

Maar ik vind de natuur toch écht wonderlijk. Ik ben namelijk verbaasd over het zaaiproces dat ik weer ben gestart. Ik ben begonnen met het zaaien van diverse soorten sla, tuinbonen, rode bieten, kapucijners en prei. Allemaal groenten die wij graag eten en waar ik mijn tuin mee wil volzetten. Ik weet niet of jullie weten hoe minuscuul klein de zaadjes van sla en prei zijn maar neem maar van mij aan, ze zijn bijna niet zichtbaar op de aarde, je strooit er dan ook al snel veel teveel van. 

Voor mij was prei dit jaar nieuw, binnen een week kwamen er allemaal grassprieten boven de aarde. Ik was enigszins verrast want ik had gelezen dat het één tot twee weken kon duren. Ik besloot er enkelen uit te halen en apart in een eigen pot te zetten. Ze waren heel fragiel maar toch al met een flinke wortel. Zo is het dus ook met al die andere zaden, ze vragen om verzorging maar dan komen ze over het algemeen wel tot ontkieming, de een wat sneller als de ander, maar ik vind het toch wel wonderlijk.

Wat ik zo bijzonder vind is dat ik het hele proces van het begin tot het eind helemaal zelf in de hand heb. Het moment dat het in mijn mond gaat weet ik met hoeveel liefde en aandacht dit tot stand is gekomen. Om heel eerlijk te zijn mis ik de moestuin enorm maar ik gebruik de winterperiode om te ontdekken hoe ik mijn planten kan combineren zodat ze komend seizoen beter beschermd kunnen worden tegen ongedierten zoals: slakken en insecten. Ik heb weer leuke en slimme ideeën waarmee ik de tuin weer mooier kan maken.

Verwondering

Ik verdiep mij in de oude-wijsheid religie en probeer de oorsprong te ontdekken van de verschillende denkwijze over God.

Volgens mij is de naam God ooit in het leven geroepen doordat er een ‘magische’ ongekende kracht in de natuur aanwezig is. Deze kracht zorgt voor verwondering, wanneer je hiervan bewust bent dan vraag je jezelf steeds af – wanneer je iets bijzonders ziet – wat wil het mij vertellen? Ik ben mij bewust van deze kracht, ik verwonder mij over heel veel dingen: planten, dieren en mensen. Door de dag heen vallen mij dingen op en ze raken mij zo nu en dan. Ik vraag mezelf dan af waarom of waarvoor? 

Ik zag een reiger langs de slootkant staan en probeerde mij in de reiger te verplaatsen. Hij stond stil voor zich uit te staren maar hield mij ook nauwlettend in de gaten. Ik mocht steeds dichterbij komen en kon hem ook fotograferen. Ik was ontzettend blij en besloot op zoek te gaan naar de symbolische boodschap van de reiger. 

Deze zegt mij dat ik het wat langzamer aan mag doen. Dat ik de focus mag leggen op wat ik écht wil. Geduld te hebben, vertrouwen op mijn intuïtie en het hart mag volgen. Een reiger laat zich niet afleiden van zijn missie: hij zorgt voor voldoende voedsel voor hem alleen, of als hij jongen heeft ook voor zijn familie. Een reiger staat altijd alleen aan de kant van het water of paradeert alleen door het weiland. Het is een individu op zich.

Na dit te hebben gelezen dacht ik: ‘Zijn we eigenlijk niet allemaal een individu met een eigen missie? Hoe belangrijk is het om je hart te volgen en geduld op te brengen? Zaadjes die plantjes moeten worden, zijn dat niet binnen één dag. Wij mensen zijn natuur.