Bewustwording

Wat doe je jezelf toch aan?

Ik was met mijn gedachten in 2006, nu bijna 15 jaar geleden. Nog steeds herinner ik ze als de dag van gisteren. Ik werd mij ervan bewust dat ik alles, mijn hele leven zelf had gecreëerd, dat ik verantwoordelijk was voor de keuzes die ik had gemaakt en hiermee al mijn ellende zelf op mij had  afgeroepen. Dit inzicht kreeg ik door de cognitieve behandeling die ik destijds onderging.

Dit was een enorme confrontatie met mezelf, ik kon het dus alleen mezelf kwalijk nemen dat ik zoveel tegenslagen in mijn leven had gehad. Waarom had ik hier toch voor gekozen?

Wie kiest nu voor een leven met verlies, verdriet en machteloosheid? 

Inmiddels weet ik beter en snap ik waarom ik deze levenservaringen heb gehad en gelukkig heb ik ze goed doorstaan. Het ware wijze lessen, die je niet gemakkelijk vergeet, ze hebben mij wel rijper en sterker gemaakt. In die tijd was ik ook op zoek naar een ‘lichtpuntje’ want er is altijd licht aan de einde van een tunnel ook al is deze nog niet zichtbaar.

Is er licht aan het eind van de tunnel?

Ik schreef in die tijd het volgende verhaaltje:

Gordeldier

Er was eens een gordeldier, die voelde zich alleen en verlaten. Hij voelde leegte in zijn hart en tranen in zijn ogen. Hij stond daar helemaal alleen en wist niet welke weg hij moest gaan. Hij zag wel licht maar wist niet welke kant hij op moest. Hij besloot op avontuur te gaan, hij ontmoette een konijn die vroeg: “Gordeldier, waarom huil jij?’ Het gordeldier zei: “Ik ben alleen en weet niet waar ik heen moet.”  Het konijn zei: “Droog je tranen en volg het licht dan kom je op het juiste pad.” Het gordeldier bedankte het konijn en ging op weg. Onderweg ontmoette hij een vogel die vroeg: “Gordeldier, wat doe jij hier?” Het gordeldier zei: “Ik volg het licht dan kom ik op het goede pad, ik voel leegte in mijn hart.” De vogel zei: “Volg het licht en voel de warmte dat vult je hart.”Het gordeldier bedankte de vogel en ging verder. Hij liep lichter en het voelde allemaal niet meer zo zwaar. Op een gegeven moment dacht hij bij zichzelf. Wat doe ik hier, waarnaar ben ik eigenlijk op zoek?

Nu weet ik, na jaren van zoeken, dat alles wat we nodig hebben in potentie bij onszelf aanwezig is, je moet het alleen zien te ontwikkelen. Ik ben de juiste mensen tegengekomen die mij hierbij tot hulp zijn geweest, waar ik vandaag de dag nog altijd zeer dankbaar voor ben.

Er zijn drie wegen om tot wijsheid te komen:
De 1e weg is de weg van ervaring, dat is de zwaarste weg.
De 2e weg is de weg van intimidatie, dat is de gemakkelijkste weg.
De 3e weg is die van het zelf nadenken, dat is de nobelste weg.
(Confucius)

Gelukkig

Ik las een spreuk van Johan Cruijff: ‘Om gelukkig te zijn moet je iets doen waar je gelukkig van wordt!’

Misschien is dit makkelijker gezegd dan gedaan, zeker in deze coronatijd waar we nog steeds met veel beperkende maatregelen te maken hebben. De mensen blijken het zat te zijn, gaan grenzen opzoeken en ik heb zojuist gelezen dat Alkmaar nu ook een serieuze stijging van besmettingen heeft. Ik voelde mij redelijk veilig hier in de kop van Noord-Holland maar ik merk dat deze mededeling wel iets met mij doet. Gelukkig heb ik hobby’s die ik buiten op afstand kan doen, ik hoef mezelf niet in een onveilige positie te brengen. Ook snap ik de mensen die niet in zo’n positie zijn. Die zich opgesloten voelen en de drang hebben om weer aan het werk te gaan om hun hoofd boven water te houden. Er zijn vele vragen zoals: Wie, Waar, Wanneer, Wat en Waarom ……..? Helaas niemand kan het écht weten, het is nieuw en we weten onvoldoende maar er schijnt licht aan het eind van de tunnel te zijn.

Mijn buitenhobby’s zijn boogschieten en moestuinieren en daar wordt ik dus gelukkig van en boogschieten kan sinds vorige week ook weer maar dan wel buiten. Vanochtend ging ik dapper heen met de verwachting dat de zon wel zou doorbreken maar dit was niet het geval. Koud, zeer koud en ijskoude vingers, na dertig pijlen had ik het wel gezien. Gelukkig wist ik na een lange tijd niet te hebben geschoten het doel of beter gezegd de roos nog wel te raken.

Op de tuin is nu alles zoals ik het voor ogen had, het snoeien is gelukt en alles is gereed om de stekken straks in de grond te zetten. De tuinbonen deden het zo goed dat die al zijn geplant. De bloementuin om mijn terras is ook aangelegd. Ik ontving via Ruud twee prachtige pioenrozen van een medetuinder. Volgens het internet zijn het de ultieme pioenrozen ze zijn van het ras Itoh Hillary en Scarlett heaven. Ook dit maakte mij weer gelukkig, geluk zit soms in kleine dingen.

Wonderen

Wanneer spreek je van een wonder?

Een wonder is een indrukwekkend en rationeel onverklaarbare gebeurtenis.

Prei – twee weken oud

Maar ik vind de natuur toch écht wonderlijk. Ik ben namelijk verbaasd over het zaaiproces dat ik weer ben gestart. Ik ben begonnen met het zaaien van diverse soorten sla, tuinbonen, rode bieten, kapucijners en prei. Allemaal groenten die wij graag eten en waar ik mijn tuin mee wil volzetten. Ik weet niet of jullie weten hoe minuscuul klein de zaadjes van sla en prei zijn maar neem maar van mij aan, ze zijn bijna niet zichtbaar op de aarde, je strooit er dan ook al snel veel teveel van. 

Voor mij was prei dit jaar nieuw, binnen een week kwamen er allemaal grassprieten boven de aarde. Ik was enigszins verrast want ik had gelezen dat het één tot twee weken kon duren. Ik besloot er enkelen uit te halen en apart in een eigen pot te zetten. Ze waren heel fragiel maar toch al met een flinke wortel. Zo is het dus ook met al die andere zaden, ze vragen om verzorging maar dan komen ze over het algemeen wel tot ontkieming, de een wat sneller als de ander, maar ik vind het toch wel wonderlijk.

Wat ik zo bijzonder vind is dat ik het hele proces van het begin tot het eind helemaal zelf in de hand heb. Het moment dat het in mijn mond gaat weet ik met hoeveel liefde en aandacht dit tot stand is gekomen. Om heel eerlijk te zijn mis ik de moestuin enorm maar ik gebruik de winterperiode om te ontdekken hoe ik mijn planten kan combineren zodat ze komend seizoen beter beschermd kunnen worden tegen ongedierten zoals: slakken en insecten. Ik heb weer leuke en slimme ideeën waarmee ik de tuin weer mooier kan maken.

Vertrouwen

Zojuist het boek ‘GNOSIS in de oudheid – Nag Hammadi in context’ besteld, geschreven door Roeland van den Broek. Dit boek presenteert allereerst in een helder overzicht de gnostische beweging in de eerste eeuwen van onze jaartelling als een specifieke expressie van een brede onderstroom in de westerse cultuur, die vanaf de Oudheid tot New Age grote invloed heeft uitgeoefend. In alle vormen van gnosis ging het – en gaat het nog steeds – om inzicht in de samenhang der dingen (“gnosis” betekent “kennis”).

Mijn behoefte is om mezelf, de kosmos en het universum nog beter te willen begrijpen. Op mijn site staat een mooie foto met de tekst: ‘Wat is het doel van het universum?’ Ik zoek naar inzichten die ik met de lezers kan delen. Ik wil het snappen: ‘Voor wie ben ik hier? Wat is mijn nut, mijn bijdrage aan de wereld? Wie of wat kan mij dit duidelijk maken?’

Ik verlang ernaar om ‘stil en wijs’ te worden. Misschien leef ik het afgelopen jaar, dankzij de coronacrisis, wel al een kluizenaars bestaan. Hierin sta ik niet alleen, heel veel mensen hebben tijd om over zichzelf en het leven na te denken. Wat is het doel van dit Corona virus? Wie heeft dit in het leven geroepen? Wat zullen de gevolgen zijn?

Zoals jullie zien heb ik heel veel vragen omdat ik geloof in de kracht van de natuur. Is dit een natuurlijk verschijnsel? Is het de bedoeling dat we een tijdperk ingaan waar de focus komt te liggen op de geest en het bewustzijn? Waarom doen we de dingen zoals we ze doen? Kan het misschien ook anders? Werken we voldoende samen in het belang van de samenleving?

We zijn geneigd om een schuldige aan te wijzen voor het ontstaan van een crisis of chaos in ons land maar is dat wel terecht? Moeten we niet met elkaar iets leren? Hoe richten we ons zelf weer op of nog beter: Hoe houden we ons staande?

Ik heb respect voor de mensen die naar oplossingen zoeken. Die beslissingen durven te nemen waarbij ze hopen dat we met elkaar deze crisis weer te boven komen. Wat als we geen vertrouwen zouden hebben in deze leiders? Ik spreek in ieder geval mijn dank uit. Ik ben blij dat ik in Nederland woon, een klein welvarend land met veel wijsheid en kennis waar ik op wil vertrouwen.

Identiteit

Je hoeft het niet altijd eens te zijn met elkaar maar ik heb wel geleerd dat het er toe doet wanneer je eens in de schoenen van de ander gaat staan. De vraag zou namelijk kunnen zijn: ‘Waarom denken wij anders?’

Mijn dorp IK. Wie wil ik zijn, hoe wil ik gezien worden en wat kan ik er zelf aan doen?

In een van de praatprogramma’s liet Adriaan van Dis horen dat het goed zou zijn als iedereen het boek ‘Mijn ontelbare identiteiten’ van Sinan Çankaya zou gaan lezen. Dit heb ik dan ook gedaan. Sinan schrijft onder andere: ‘Identiteit is een zoektocht naar eenheid en het besef dat die er niet is, het inzicht dat we ons het best kunnen verzoenen met de meerdere versies van onszelf, met het glibberige van ontmoetingen, en met vallen en weer opstaan. Identiteiten vereisen onderhoud, en dat werk heeft geen eind.’

Het boek gaat over zijn levensverhaal, de ervaringen, de confrontaties, al die momenten die hem uiteindelijk min of meer opstandig hebben gemaakt omdat hij niet kon zijn wie hij wilde zijn ‘Nederlander’, hij is namelijk gewoon in Nijmegen geboren. Ik begrijp zijn frustratie wel. Als je van jongs af aan je best doet om iets of iemand te worden, je hier volledig voor hebt ingezet en je toch op je uiterlijk wordt beoordeeld, dan maakt dit je strijdlustig.

Maar zijn strijd tegen alles en iedereen om begrip roept ook weer ongewenste reacties op. Racisme en etnisch profileren heeft hem in zijn greep. De oorzaak ligt al in zijn jeugd door een opmerking die hem eigenlijk onbewust heeft geholpen om te worden die hij nu is. Eigenlijk zou hij deze persoon dankbaar mogen zijn, de pijn heeft van hem een doorzetter gemaakt. Dit inzicht zou hij beter kunnen uitdragen. 

Ik weet dit uit eigen ervaring, mij is ook ooit iets gezegd over mijn vertekend ‘zelfbeeld’. Dit deed mij enorm pijn, ik ben toen op zoek gegaan naar de betekenis hiervan, ik bleef maar zoeken totdat ik mezelf begreep. Ik ging er over schrijven met de hoop dat anderen mij zouden begrijpen. Wat je ook in de greep houdt, je kunt hierboven uitstijgen. Het is namelijk je eigen strijd om je hiervan te bevrijden. Wanneer je kunt inzien wat het je heeft gebracht dan kan je krachtig verder met je leven.

De weg van het leven

De lockdown en de ingestelde avondklok is voor velen een te zware beperking. Ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik kan genieten van lezen en dat ik lid ben van de bibliotheek waar ik mijn favoriete boeken kan bestellen en ophalen.

Wandelend, op weg naar de bibliotheek, liet ik mij verrassen door de natuur, wat kan een kleinigheid je toch vrolijk stemmen. Ik weet niet hoe dit bij jullie werkt maar ik ben mij altijd weer bewust van de schoonheid van alles. Ik was ontzettend blij dat ik mijn object, in dit geval de vogels, zo dicht mocht naderen. Meestal vliegen ze weg zodra je maar een stap in hun richting doet. Ik vraag mij dan ook af: ‘Vanwaar eigenlijk deze angst?’ Zijn zij bang voor het verliezen van hun vrijheid? Is de mens een bedreiging? Maar het leek wel of ze wisten dat ik het goed bedoelde, dat ik hun schoonheid wilde vastleggen om het te kunnen delen. Dankbaar liep ik verder.

Het boek wat ik ging halen was ‘De weg van het leven’ van Lev Tolstoj. Hij is vooral bekend van zijn realistische romans ‘Oorlog en vrede’ en ‘Anna Karenina’, die worden beschouwd als twee van de beste boeken uit de wereldliteratuur. Maar ook met dit boek laat hij de lezer nadenken over zijn levenswijze: Hoe denk je? Wat geloof je? Wat vind je belangrijk in het leven? Hoe ga je om met moeilijke situaties? Hij schreef dit boek in de laatste jaren van zijn leven en wil eigenlijk de lezer helpen om na te denken over speciale onderwerpen die er toe doen. Hij zegt dat zelfkennis de basis is om goed te kunnen leven.

Lev Tolstoj zegt: ‘Schat goede gedachten op waarde, zoek ze in de boeken van wijze mensen, in verstandige woorden en in de eerste plaats in jezelf.’

Leven in vreugde

Er zijn zoveel dingen waar je over kunt nadenken.

Ik stond voor mijn boekenkast omdat ik niets meer te lezen had. Ik pakte er twee boeken uit: ‘Je kunt de wereld veranderen’ van Ervin Laszlo en ‘Leven in vreugde’ van Sanaa Roman. Ooit heb ik deze boeken aangeschaft omdat ik hier waarschijnlijk behoefte aan had. Terugkijkend moet ik constateren dat ik van beide boeken heel veel heb geleerd.

Waar het op neerkomt is dat verandering begint bij jezelf. Alles wat je graag anders ziet kan je vanuit jezelf creëren door er anders over te denken. Het klinkt zo eenvoudig maar ik denk dat ik zelf wel de wijze raad in mijn leven heb toegepast. Ik citeer uit ‘Leven in vreugde’.

‘Het pad van vreugde houdt jezelf waarderen in en controleren waar je je tijd aan besteedt.’

Ze stelt de volgende oefeningen voor:

Maak een lijst met zeven dingen die je graag doet, die prettig aanvoelen als je ze doet en die je de laatste paar maanden niet gedaan hebt. Dat kan van alles zijn – in de zo’n liggen, een reisje maken, een massage krijgen, een doel bereiken, een boek lezen.

Schrijf naast elk van die zeven dingen op wat je ervan weerhoudt om het te doen – iets van binnen (zoals je gevoelens) of van buiten (iemand of iets, zoals gebrek aan geld dat je weerhoudt).

Neem twee of drie dingen van je lijstje die je het meest plezier geven en bedenk eens een maatregel die je kunt nemen om ze je leven binnen te brengen.

Schrijf op je kalender een datum en een tijd waarop je al die leuke activiteiten in je leven zult brengen.

Hiermee maak je een start tot verandering!

Deugden

Wanneer bestempelen we iets als verkeer en wat is verkeerd?

Synoniemen zijn: fout, slecht, mis, misplaatst, onwaar, ongewenst, vals, dwars, averecht etc.

Het is nog niet zo gemakkelijk om te ontdekken wat nu werkelijk verkeerd is. Wie bepaalt dit eigenlijk? Er wordt bijvoorbeeld gezegd: ‘Je doet het op de verkeerde manier!’ Wie zegt dat mijn manier minder goed is en waar blijkt dit dan uit?

Alles schijnt te maken te hebben met moraal en ethiek. Op de eerste plaats is het belangrijk wat je intentie is. Wat is de bedoeling van je actie? Het kan zijn dat je iets speciaals voor iemand wilt doen maar dat het verkeerd uitpakt. Je bedoeling was dan goed maar het gevolg is anders dan dat je had verwacht. Niemand doet vrijwillig iets verkeerd meestal is de oorzaak onwetendheid.

Kant zei: ‘Handel altijd op een manier waarvan je kan willen dat het een algemene wet wordt.’ Een voorbeeld is: Het nakomen van je beloftes.

Wat zijn de consequenties van je actie? Hieruit blijkt of het een goede of verkeerde actie is geweest. David Hume zei: ‘We moeten altijd streven naar het grootste geluk voor het grootste aantal mensen.’ 

Het karakter van iemand is belangrijk om te bepalen of iets goed of slecht is. Aristoteles vond dat iedereen van elke deugd niet te veel en niet te weinig moet hebben, maar precies in het midden moet zitten. Moedig zijn is bijvoorbeeld goed, maar als je te weinig moed hebt, ben je laf en als je te veel hebt, dan ben je roekeloos.

Volgens Socrates is de deugd iets ‘dat de mens noch van nature bezit, noch door onderwijs kan verwerven’, maar dat ze door een goddelijke gunst ten deel valt.

De vier belangrijkste deugden zijn: wijsheid, rechtvaardigheid, moed en zelfbeheersing.

Signalen

‘Al het goede komt van boven!’

Deze gedachte kwam bij mij op en ik vroeg mij af wat dit mij op dit moment te zeggen kon hebben? Ik was namelijk ‘s nachts in de badkamer flauwgevallen en lelijk op mijn gezicht terechtgekomen. Ik had schaafwonden vanaf mijn haargrens tot op mijn kin, het velletje was ervan af. Ik had ‘s morgens een afspraak bij de fysiotherapeut en ben er, ondanks mijn beschadigingen, tóch maar heen gegaan. Onderweg reed ik een prachtige regenboog tegemoet. De symbolische betekenis van een regenboog is: ‘Het zien van een regenboog kan betekenen dat je op de juiste weg zit en dat de engelen je aanmoedigen om verder te gaan.’

Ik geloof in de signalen van boven maar het is lastig om te ontdekken wat je nu precies moet doen. Hoe ziet mijn levensproject eruit? Waar kan ik mijn aandacht in 2021 op richten? Ik zou heel graag verder kunnen schrijven aan mijn boek ‘Aisha, leven vanuit eenheid’. Ik geloof er ook in dat alles een reden heeft, dus mijn volgende vraag was: ‘Waarom ben ik flauwgevallen?’ Hiervoor zoek ik altijd in het boek ‘Sleutel tot zelfbevrijding’, hierin lees ik het volgende: ‘Dit kan een begin zijn van een bewustere nieuwe weg. Kom heel dicht in contact met je diepste IK, met je ware natuur en vind er de stevigheid, zekerheid, de veiligheid in. Sterk aanwezig zijn in het hier-en-nu en luisteren naar de signalen die je onbewust zelf hebt opgeroepen.’

Conclusie: Ik heb het dus zelf opgeroepen, ben ik even blij dat het bij schaafwonden is gebleven. De aanwijzingen zijn mij duidelijk, ik ga verder met waar ik mee bezig ben,

Ik wens iedereen een mooi, vreugdevol en gezond 2021!

Gave

Na het schrijven van mijn vorige artikel ‘verwondering’, begonnen er belletjes bij mij te rinkelen. Ik had het over ‘magische kracht’ maar voor mij is dit hetzelfde als ‘innerlijke kracht’ en sommigen noemen het een ‘gave’.

Wat nu als je weet dat je een gave bezit en deze gaat benutten?

Dit is hetzelfde als dat je werk doet waar je goed in bent. Het voelt dan niet als werk, je vervult als het ware je roeping. Je voelt je gelukkig, je lijkt veel minder tijd nodig te hebben, dus houd je tijd over om je met andere dingen bezig te houden. Alles gaat gemakkelijk en het lijkt wel op je pad terecht te komen. Ook hierover kan je jezelf wel eens verwonderen.

Maar je kunt natuurlijk een verkeerde (beroeps)keuze hebben gemaakt, waarvoor je iedere dag weer de moed moet verzamelen om ermee om te gaan. Dit vraagt veel energie en kan je op den duur prikkelbaar maken en uiteindelijk ziek. Je moet sterk en moedig zijn om te erkennen en herkennen dat je niet doet wat je hart werkelijk wil. Het is dan belangrijk om steun en begrip te krijgen van je directe omgeving om te gaan doen wat je heel graag doet.

Momenteel staat de hele samenleving op zijn kop en krijgen mensen de kans om andere keuzes te maken. Ze worden eventueel begeleid en kunnen voor omscholing kiezen. Zou dit dan een ommekeer kunnen zijn, dat mensen meer het gevoel krijgen dat ze gewaardeerd worden om wat ze doen en niet op wat ze proberen te zijn? Helaas worden we nog te vaak beoordeeld op wat we hebben en hebben bereikt, status.

Ik weet niet of dit ooit zal veranderen maar ik hoop van wel, dat we steeds meer gelukkige mensen gaan ontmoeten die tijd hebben voor elkaar.