Erkenning en waardering

Volgens mij ben ik niet de enige die behoefte heeft aan erkenning en waardering maar ik kom er wel eerlijk voor uit. Tot  voor kort was dit bij mij onbewust maar door zelfonderzoek kwam dit aan het licht. Dit heeft mij de afgelopen twee jaar aan het werk gezet omdat ik iets tot stand wilde brengen waar ik trots op kan zijn. Dit is een nieuwe lezing ‘Innerlijke Kracht’ en een vervolg op mijn boek Aisha. 

Mogelijk zal dit mijn nieuwe boek worden

Vanmorgen werd ik door de uitgever gebeld, ze wilde graag hun beoordeling met mij doornemen. Het werd aan mij voorgelezen en ik voelde eindelijk ‘erkenning en waardering’. Ik vroeg: ‘Dus het manuscript gaat uitgegeven worden?’ Het antwoord was: ‘Dat zijn we zeker van plan, ik stuur u straks het contract toe en dan moet u het maar even goed doorlezen, na een getekend exemplaar gaan we met het team verder.’ Met veel plezier deel ik de beoordeling, daar veel lezers mijn blogberichten al een tijd volgen en weten dat ik met heel veel plezier schrijf en deel.

In dit vervolg op jouw vorige boek schrijf je verder vanuit Aisha, jouw innerlijke gids. Het is bewonderingswaardig hoe je op deze manier op jezelf reflecteert: door voor dit perspectief te kiezen, vind je een nieuwe balans tussen persoonlijk en betrokken, en een bepaalde afstand die jou als schrijfster stimuleert om haast objectief naar jezelf te kijken. Het gevolg is dat je boek haast leest als een roman, waarin zelfontwikkeling centraal staat. De lezer wordt meegenomen in Aisha’s overpeinzingen, wat een filosofische ondertoon meegeeft aan het geheel: er wordt uitgenodigd tot nadenken. Doordat Aisha haar kennis continu aan het vergaren en uitbreiden is doorheen het manuscript, is je boek ook leerzaam te noemen.  Al deze factoren hebben ervoor gezorgd dat je je het genre spiritualiteit geheel eigen maakt met een verfrissende insteek.

Met dit nieuws is er weer een mijlpaal bereikt, ik hoop dat ik het dit jaar nog kan realiseren maar ik houdt jullie op de hoogte.

De natuurlijke orde

‘De natuurlijke orde’ laat zien dat de dingen alleen maar groeien en veranderen van binnenuit, doordat er een natuurlijk evenwicht is. Niet door druk van buiten.’ (Het vuur, Katherine Neville)

Het gaat niet van zelf om alles in evenwicht te brengen

Het is zó waar, ook in de mens moet eerst orde op zaken worden gesteld, dat wil zegen dat je jezelf zo goed gaat kennen dat je inziet dat alle eigenschappen in je aanwezig zijn. De mooie maar ook de minder mooie, ze dienen het evenwicht in jezelf te bewaren.

Dit werd mij kort geleden in diverse situaties duidelijk gemaakt. We zien graag onze goede eigenschappen en wanneer de minder goede eigenschap zich aandient dan kan je jezelf hier misschien een beetje voor schamen maar je kunt het ook bedanken. Je kunt jezelf afvragen wat de reden was dat je zo reageerde, wat ging eraan vooraf? Zoek het nooit buiten jezelf, een ander is misschien de aanleiding voor jouw reactie maar het komt uit jou. Het wil gewoon iets duidelijk maken, als je het begrijpt is je schaamte voorbij.

Om een voorbeeld te geven. Iemand had in het volste vertrouwen zijn ‘dikke’ portemonnee op tafel in een restaurant gelegd. Hij was in goed gezelschap en stond nergens bij stil. Iemand die hem later op de avond kwam ophalen haalde een grapje uit en nam de portemonnee van tafel weg. Op het moment van betalen miste hij deze en werd argwanend, zocht om zich heen en in zijn gedachten verdacht hij mogelijk iemand. Wat hier zichtbaar werd gemaakt is dat de goede man diep in zijn hart goed van vertrouwen is. Maar misschien – zoals die avond – té goed van vertrouwen en aan de andere kant liet wantrouwen en achterdocht zich ook even zien. Dit was een mooie les in bewustwording.

Begin met het einde voor ogen

Wanneer we ons afvragen waarom we doen wat we doen? Dan kan het niet anders dan hier achter proberen te komen. Waarom overkomen dingen je telkens weer? Hoe kan ik het veranderen? Het citaat van Steven Covey is duidelijk: ‘Begin met het einde voor ogen.’

Hoe diep durf je te gaan?

Vanochtend werd ik wakker met de gedachten aan mijn presentatie ‘Innerlijke Kracht’, de derde op rij. Voor mij voelde het creëren alsof ik een beloning ontving voor het harde werken wat ik de laatste jaren heb gedaan, zowel fysiek als mentaal. Nu werd het mij duidelijk dat het eigenlijk een presentatie is die mensen kan aanmoedigen om anders naar het leven te kijken. Ze kunnen nieuwsgierig worden hoe je ruimte kunt scheppen voor jezelf, hoe je kunt leren loslaten en je vrij gaat voelen. De natuur legt het namelijk zo simpel uit maar dan blijft natuurlijk nog de vraag: ‘Hoe ga ik dit allemaal doen?

Dit leg ik namelijk uit in mijn eerdere twee lezingen. Het is mij nu duidelijk geworden dat ‘De weg naar zelfbevrijding’ een vrije keuze van iemand is. Velen zijn hun eigen kracht vergeten en gedragen zich als een muis die in gevangenschap van alles ondergaat. Zie ook uit je bewust die hier prachtige inzichten over verschaft. Jij bent de enige die kan besluiten om je vrij te willen voelen en om er stappen voor te zetten. Een muis voelt zich ook veel prettiger wanneer hij niet gevangen zit.

Verwaarlozing

Wanneer weet je of je iets mag veranderen aan jezelf? Dit bonsaiboompje gaf mij het inzicht. Ik had het op een plaats staan waar ik weinig kwam. Ik gaf het absoluut geen aandacht en verzorging. Het liet mij weten dat het zich verwaarloosd voelde. Dit is hét moment! Wanneer alles een beetje boven je hoofd begint te groeien. Als je het gevoel hebt dan je veel te lang op je tenen hebt gelopen. Wanneer het je allemaal té veel blijkt te zijn. Dan wordt het tijd om liefde en aandacht aan jezelf te geven.

Ik zou zeggen: ‘Stop! Om alles en iedereen het naar het zin te maken, denk nu even aan jezelf! Wat heb je nodig? Is er iemand die naar je wilt luisteren? Het enige wat je namelijk kunt doen is jezelf een nieuwe kans geven.’

Het is noodzakelijk dat je vanuit een ander perspectief naar je leven gaat kijken, wat is er voor nodig geweest om tot dit punt te komen? Wat heb je allemaal gedaan of gelaten? In ieder geval lijkt het misschien wel een beetje chaos dus moet er orde worden gecreëerd. Als je hier niet zo handig mee bent vraag dan iemand die je even tot steun kan zijn. Iemand die je handvatten kan geven zodat je vol vertrouwen je nieuwe weg kan inslaan. Denk nu maar even een keer aan jezelf want zodra je jezelf hebt hersteld wordt het leven een stuk aangenamer ook voor je omgeving.

Oogstfeest – prei – snijbiet

Na een jaar van volledige aandacht en inspanning op mijn volks- of moestuin mag ik nu genieten van de voortreffelijke oogst. Het spreekwoord luidt: ‘Wat je zaait zul je oogsten’. Dat gaat in dit geval inderdaad op, het enige dat het niet heeft gedaan is de bloemkool. Maar ik had mij voorgenomen om dit jaar geen vakantie te nemen omdat ik van alle stapjes – die het werken op een moestuin en het verkrijgen van een goede oogst van je vragen – een presentatie wilde maken. Dit vroeg van mij veel tijd en aandacht om ook werkelijk alle bijzondere momenten te kunnen waarnemen en vastleggen. Deze presentatie is tot stand gekomen en heeft de naam gekregen ‘Innerlijke kracht’. Want de natuur heeft mij laten zien hoeveel potentie er in een zaadje zit en als dit voldoende aandacht en verzorging krijgt het ware potentieel zich laat zien.

Maar vandaag vieren we met de tuinders het oogstfeest. Er wordt van mij gevraagd iets te maken van eigen oogst om dit met de anderen te delen. Tja … en wat gaat dit worden? Inmiddels heb ik al veel geoogst en ingevroren maar de tuin heeft nog steeds genoeg te bieden en we zitten al in september, ik heb geen idee hoelang ik nog van eigen tuin kan eten. Ik besluit om de snijbiet te pakken en een paar dikke stengels prei te oogsten. Hier kan ik twee lekkere salades van maken.

De recepten:

Ham-preisalade: Benodigdheden; twee dikke stengels prei, 2 ons achterham, 2 à 3 eetlepels (zaanse) mayonaise.
Halveer de prei in de lengte en snij deze zeer fijn, ook de ham snij je in kleine stukjes. Roer dit alles door elkaar en voeg hieraan toe een scheut maggi, maak het compleet met de mayonaise.

Snijbiet-salade: Benodigdheden; enkele stengels snijbiet, handje rozijnen, zoetzure appel, zoetzure augurk, twee eetlepels Griekse yoghurt en een eetlepel (zaanse) mayonaise.
Was de stengels en ontdoe ze van eventuele draden, snij ze in kleine reepjes hierna kook je de snijbiet in ongeveer 12 minuten. Giet ze af en laat het even uitlekken. Snij de augurk, appels in kleine stukjes en voeg deze samen met de snijbiet. Meng dit alles met de yoghurt en mayonaise en voeg naar smaak nog wat zout, peper en pijnboompitjes toe.

Dankbaarheid

Mijn tuin laat een enorme plantengroei zien en volgens mij zijn ze reuze tevreden want ze geven mij de volgende symbolische boodschap:

Rozemarijn is een oud middel voor de versterking van het geheugen, en het is een symbool voor vriendschap en trouw. Rozemarijn hing samen met niet-vergeten , men gaf takjes aan geliefden die op reis gingen en men droeg kransen bij bruiloften. Bij de Grieken en Romeinen stond het symbool voor liefde, vriendschap en trouw.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is img_5100.jpg

Ik heb geleerd dat je moet kunnen communiceren, dat je moet kunnen onderhandelen. Compromissen sluiten om een juiste beslissing te kunnen nemen. Verder heb ik geleerd geduld te hebben, vertrouwen te houden en geloof te hebben dat er een oplossing komt.

Ik heb mijn gevoel in woord leren uiten en hiermee mijn talent schrijven ontwikkeld. Tot slot heb ik geleerd de dialoog aan te gaan om tot een constructieve verandering te kunnen komen. Ook heb ik mijn lotsbestemming gevonden dit is een levenskunstenaar te zijn. Dit alles onder begeleiding van mijn innerlijke gids Aisha.

“Ik beoefen het leven van de daad en verwezenlijk dat ene wat er toe doet.” (Johannes Tauler)

Wat versta ik eigenlijk onder het universum?

De aarde schuilt in een korrel zand, het heelal in een bloemblad puur, de oneindigheid in de palm van uw hand en de eeuwigheid in een uur. (William Blake)

Wanneer je verbonden bent met de universele kracht, de ziel die precies weet wat of je te doen staat, dan doe je alles vanuit een bepaalde flow. Maar helaas zijn we over het algemeen ver afgeraakt van onze zuivere ziel en hierdoor de weg enigszins kwijtgeraakt. De kosmos ofwel het heelal is een geordend geheel. Belangrijk is om bij onszelf weer orde te scheppen, zodat we in harmonie kunnen samenleven en samenwerken in het belang van het geheel. We moeten onze koers misschien bijstellen en met de stroom meegaan in plaats van er tegenin te zwemmen. 

Mijn logo wil het volgende uitdrukken: Ga in het licht staan, zorg voor een goede basis, laat je energie stromen en wordt Meester over jezelf.

Dit is wat van ieder individu wordt verwacht, werk aan jezelf zodat je vanuit innerlijke kracht de ander kunt helpen. Er staat veel te doen op onze aarde om het evenwicht wat we kwijt zijn te herstellen. Deze onbalans zien we om ons heen in gezinssituaties, werksituaties, religie, politiek en gezondheid. Het rommelt overal en dit creëert chaos. Help mee, geloof en vertrouw op je positieve bijdrage. Reik een helpende hand wanneer je hier tijd en ruimte voor hebt. Het zal de wereld mooier en gezonder maken.

Hart van kristal

Nieuw leven, zacht, lief, pril. Zo hoort het te zijn, maar is dit ook altijd zo?

Deze kristal heb ik gevonden op het eiland Lopud/Kroatië.

Ik heb een boekje gelezen met als titel ‘Hart van kristal’. Dit verhaal heeft mij inzicht gegeven. Je hart kan zuiver zijn en veel licht uitstralen maar kan door pijn, verlies of iets dergelijks gesloten of zelfs verhard zijn.

Je hoeft niet altijd de oorzaak te weten van deze verharding. Het kan iets zijn wat in het onderbewuste ligt opgeslagen. Ik heb mij zelfs laten vertellen dat het al in de moederschoot kan zijn ontstaan. Dat betekent dat je het jezelf helemaal niet kan herinneren.

Belangrijk is dat het hart weer zacht wordt, dat je milder in het leven gaat staan. Dit kan door je pijn met iemand te delen. Er is soms iemand nodig die jouw emotie kan begrijpen of misschien zelfs kan voelen. Ze zeggen weleens gedeelde smart is halve smart.

Wanneer we kunnen delen en luisteren, tijd en stilte kunnen opbrengen voor elkaar, dan worden we medemenselijk en liever voor elkaar. Dan gaan onze harten open en deze energie is helend en voedend.