Je kunt de wereld veranderen

Kennen jullie dit boek?

Inspiratie en motivatie om mee te denken en te doen

Dit boek kwam afgelopen woensdag bij toeval in mijn handen en ik dacht: ‘Zie je wel, mijn missie krijgt steeds meer vorm!’ Het bleek echter al in 2004 te zijn uitgegeven met de bedoeling dat er meer bewustwording moet komen binnen onze samenleving. Dat het leven op deze manier niet door kan gaan is inmiddels voor velen wel bekend, maar hoe kan het dan anders? De club van Budapest, waar zes Nobelprijswinnaars voor vrede in zitten, komen met verschillende suggesties. Zij streven naar duurzaamheid en vrede in een nieuwe wereld.

Ik kan dit boek aanraden want het heeft mij absoluut weer geïnspireerd. Zij namen het jaar 2020 als tijdgrens en zien dit als het moment van een vreedzame en duurzame wereld. Wij leven en denken anders en hechten belang aan onze leefwijzen en het nieuwe bewustzijn. Maar ze maken ook duidelijk dat iedereen, niemand uitgezonderd, voortdurend zichzelf aan het creëren is met de levensenergie die door ons lichaam stroomt. Creëren is ons levensdoel, maar wat creëer je? Hoe creëer je het? Het is ieders vrije wil om dit te bepalen.

Belangrijk is dat je weet wat je wil creëren omdat je dan je plan en strategie kan bepalen. Zo heb ik voor mezelf een nieuw doel gesteld. Zoals jullie misschien weten ben ik de afgelopen jaren met hart en ziel op mijn moestuin bezig geweest en kort geleden heb ik een presentatie gegeven over de inzichten die ik op de moestuin heb mogen ontvangen. Hiermee heb ik tevens mijn zoektocht afgesloten. Nu staat ons tuincomplex ter discussie vanwege de nieuwbouwplannen Kanaalzone, iedereen begrijpt dat woningbouw noodzakelijk is. Ik zit nu in een commissie die nadenkt hoe we onze tuinen kunnen behouden, omdat wij wel mogelijkheden zien voor de toekomst. Hier ga ik mij de komende tijd in verdiepen om natuur en welzijn in ons woongebied te bevorderen.

Verandering

We zitten in het tijdperk van verandering. Mensen zijn ontevreden over vele zaken. Alles lijkt anders te moeten maar hoe en wanneer?

Claudia de Breij trok met haar oudejaarsconference 1,7 miljoen kijkers, ook zij bracht de verandering even onder de aandacht. Wat mij opvalt is dat we allemaal wel een mooie en betere wereld willen. We willen wel gezond leven, we willen wel meer rust, we willen wel meer genieten maar hoe gaan we dit realiseren?

Alles begint met zelfanalyse. Hoe tevreden ben jij met je huidige leven of wil je misschien ook iets veranderen? Het veranderen van een gewoonte of patroon gaat niet van zelf. Dit vraagt om een plan van aanpak. Het kost tijd, doorzettingsvermogen en volharding. Als je weet hoe moeilijk het is om van een gewoonte af te komen dan kan je ook begrijpen hoe moeilijk het is om iets in de politiek te veranderen. Zaken die jaar in jaar uit zijn doorgevoerd zijn niet met een druk op de knop opeens veranderd. Alle neuzen moeten één kant op voor er een beslissing kan worden genomen. 

Druk op bovenstaande foto voor een korte video

Laten we met elkaar wat meer begrip hebben voor verandering maar ons hier wel voor inspannen. Met elkaar samenwerken aan een mooiere wereld.

Spirituele weg

De weg die ik twintig jaar geleden ben ingeslagen, de zoektocht naar de innerlijke wijsheid, geeft mij nú de absolute duidelijkheid.

Op Bali heb ik geleerd dat je krijgt wat je verdient en kan je niet aan je daden ontkomen. Iedereen moet tekortkomingen en verlies in het leven accepteren. Je wordt in je leven meegenomen naar de grens van wat je kan verdragen en dan – losgelaten – het enige wat men zou moeten wensen is vrijheid.

Zij geloven heilig in hun goden en alles is het lot van karma. Hierdoor proberen ze goed te leven zodat er geen nieuw karma wordt gevormd.

Dit is een mooi slot en bevestiging van het geloof dat ik voor mezelf heb vastgesteld. Misschien hebben we allemaal wel iets of iemand nodig waar je je dankbaarheid  bij kan uitspreken. Zelf denk ik dat je ervan bewust moet zijn dat je alles zelf creëert door goede en slechte daden. Je kunt in het moment wanneer iets je leven rijker maakt, op welke manier dan ook, degene bedanken die je de hulp of het inzicht heeft gegeven. Mijn enige vraag, die waarschijnlijk nooit beantwoord zal worden is: ‘Wie bezorgt mij mijn gedachten waaruit mijn creaties voortvloeien.’ Zonder deze gedachten zou ik geen leven hebben, hoewel teveel gedachten mij zorgen geven. 

Het astrologische teken voor weegschaal , dit is mijn horoscoop en ik heb inderdaad behoefte aan balans

Mijn conclusie is: ‘Het belang van balans en ook dit is bij de Balinesen van ontzettend groot belang. Het maakt niet uit in wie of wat je gelooft, iedereen wil hetzelfde:

  • Bevrijd worden van onrust en angst.
  • Verlicht worden in pijn en verdriet.
  • Ook graag in gezondheid leven en werken.

Het leven vieren

Hindoeïsme wordt vaak ‘de oudste levende wereldreligie’ genoemd. Ze volgen diverse tradities en heeft niet één stichter zoals een profeet. Qua praktijken en filosofieën omvat het hindoeïsme een breed scala van wetten en voorschriften van ‘dagelijkse moraal’, gebaseerd op de concepten van karma (oorzaak en gevolg) en dharma (bezield leven). Daarnaast op maatschappelijke normen zoals hindoeïstische huwelijksgebruiken. Het hindoeïsme kent vier doelen: 

  • Dharma – gerechtigheid
  • Artha  – welstand
  • Kama – plezier
  • Moksa      – bevrijding

De eerste drie stammen af uit de Vedische religie.

Hindoes zien het hindoeïsme als een boom waar alle andere godsdiensten als bladeren aan groeien.

Wat mij vooral het inzicht heeft gegeven is dat we het leven moeten vieren. Het hoeft niet op de manier zoals de hindoes de rituele gebruiken eigen hebben gemaakt maar dat we meer bewust zijn van de krachten van de natuur. Zo werd mij de gedachte ingegeven om na te denken over complentatie, wanneer ik opzoek wat mij dit te zeggen kan hebben dan vind ik: beschouwing vaak gebruikt in de betekenis van mystieke beschouwing van spirituele thema’s.

Bij mij roept het het volgende op: ‘Is de dood het leven nemen of het leven geven? Wie bepaalt of het leven voltooid is?’ Ik ben een eenvoudige ziel en ik wil het leven begrijpen en daarom zoek ik met mijn gedreven nieuws- en leergierigheid naar mensen die mij hierbij kunnen helpen. Zelf denk ik dat de dood van een dierbare kan voelen alsof het leven je wordt afgenomen omdat je het nog niet kan missen. Er komt namelijk leegte voor in de plaats. Maar als ik iemand zie lijden en hij/zij heeft niet meer de kracht om er tegen te vechten dan voelt het voor mij als dat ik het leven mag geven aan iets wat veel groter is en weet wat deze ziel nodig heeft.

Soms denk ik als ik met iemand praat die ernstig ziek is en moedig en dapper haar ziekteproces aangaat: ‘Wat heeft zij nog te leren van het leven of wat hebben anderen nog van haar te leren?’ In Bali zijn mijn veel zaken duidelijk geworden. Zij vieren het leven maar ook de dood. Zij geloven in karma en weten dan ook dat de ziel krijgt wat hij toekomt. Direct de dag van overlijden wordt het lichaam gecremeerd en afgesloten met een ceremonie aan zee of bij de rivier. Drie maanden na de dood wordt de ziel opgenomen in de hemel of welke plaats dan ook. Ook dit moment wordt weer met een ceremonie gevierd.

Hier tegenover staat dat het leven ook wordt gevierd, bij de geboorte worden er bepaalde rituelen gehouden. Niet lang na de geboorte krijgt de baby een beetje honing en ghi (geklaarde boter) op de tong. De vader knipt de navelstreng door en fluistert mantra’s in het oor zoals bijvoorbeeld: ‘moge God de Schepper van alle dingen, je wijsheid geven.’ Daarna geeft hij het kind aan de moeder voor de eerste borstvoeding. Er worden gebeden uitgesproken ik weet niet of hier verder ook een ceremonie aan gekoppeld is. Na enkele maanden, ik heb begrepen dat dit zes maanden zijn, wordt er door de Balinezen aan de kust een ceremonie gegeven aan zee. Ik heb er tijdens onze vakantie op Bali een mogen bijwonen, dit vond plaats om vier uur in de ochtend omdat het strand dan nog helemaal schoon en voornamelijk leeg is. Het hoofdje van het kind blijkt kaal geschoren te zijn, maar helaas heb ik dit niet van dichtbij kunnen meemaken en door de donkerte niet kunnen zien. Het lichaam is grondig gewassen, de priester is erbij die alle rituelen uitvoert en het kind en de offers zegent, er worden gebeden gehouden en de moeders zingen mantra’s. De offers worden aan Vishnu (de God van het water) gegeven hij wordt gezien als de beschermer. Het kind komt voor het eerst in contact met de aarde omdat de hindoes er vanuit gaan dat de ziel dan volledig is ingedaald en slecht karma kan verdwijnen. Hiermee wordt de geboorte afgesloten.

De dag van de geboorte zoals zondag (de dagen van de week) wordt gevierd als hun verjaardag en dit gaat volgens de meeste hindoes volgens de Poernimata-kalender, deze wordt door de meerderheid gebruikt. Deze kalender is gericht op de maanjaren, die ongeveer elf dagen korter zijn dan zonnejaren. Dit verschil lopen ze in door zeven keer per negentien jaar een extra schrikkelmaand in te lassen.

Iedere maand begint bij hun direct na vollemaan, dus bij afnemende maan en wordt de donkere helft genoemd. De lichte helft begint na nieuwe maan en is dus de wassende maan. Onbewust lééf ik al enige jaren in hetzelfde ritme, ik laat mij inspireren door de informatie die via internet wordt gegeven over de krachten van beide maanden en verbind mij hiermee. Het zijn namelijk natuurlijke krachten die al van oudsher via de astrologie worden doorgegeven. Wil je diepgaandere informatie over de berekeningen van de kalenders, want er is er nog één de Amanta-kalender dan verschaft beleven.org hier meer informatie over.

Andere feesten zijn: 

  • Holi-Phagwa; dit is een uitbundig voorjaarsfeest en houdt verband met Vishnu de beschermer.
  • Divali of Lichtfeest; wordt gevierd op de donkerste nacht van het jaar, de nieuwe maan van eind oktober begin november.
  • Nawratan Puja; feest ter ere van de godin Durga (nawratan betekent negen nachten).

Nu ik dit allemaal denk te hebben begrepen vind ik dat we geen geloof hoeven aan te nemen maar datgene eruit halen wat je een goed gevoel geeft. Er zitten namelijk veel wijsheden in de manier van denken en doen. De manier van offering doe je op je eigen wijze, ik denk dat we allemaal wel eens een schietgebedje bidden naar welke kracht dan ook, het kan even een houvast zijn in moeilijke tijden. Maar ik ben er wel van overtuigd dat de natuurkrachten een grote rol spelen bij alles wat in beweging is, het leven moet namelijk stromen.

Ganzenpas

Het weekend in het land van Maas en Waal bezorgde mij weer mooie foto’s en hiermee ook inspiratie. We hielden een fietspauze bij Restaurant ‘De Korenmolen’ in Maasbommel. Voor we verder gingen maakte ik even gebruik van de toilet en liep tegen deze mooie fotowand aan. Ze vertelden mij het volgende:

Je hoeft niet te doen wat je voorganger heeft gedaan, letterlijk dezelfde weg te gaan. Dat kan ook niet want jij bent een ander persoon met een andere bestemming. Het is belangrijk dat je ontdekt waar je hart sneller van gaat kloppen en waar je ogen van  gaan stralen, dingen die je leuk vindt om te doen. Ze noemen het ook wel je passie volgen want dit brengt innerlijke rust en tevredenheid.

Het is dus écht voelen waar je blij van wordt en de stap(jes) zetten die jouw passie vorm kunnen geven. Wanneer je hier mee bezig bent dan snap je ook heel goed waarmee een ander bezig is, mogelijk het volgen van zijn eigen weg, op zoek naar zijn passie. Hiervoor heb je ruimte, tijd en aandacht nodig, dat kan betekenen dat je voor een periode op jezelf bent aangewezen. Dat anderen je niet kunnen begrijpen en je veranderd vinden. Maar zolang het voor jou goed voelt en je niemand tot last bent zou ik zeggen, ga door!

Probeer de patronen van jouw manier van  denken en zijn te herkennen. Observeer je oordeel over je eigen leven en word je bewust hoe vaak je dit doet en wanneer je dit doet. Welke invloed heeft jouw oordeel? Alle antwoorden zijn richtingwijzers op jouw weg, succes!

Bali offering

Geen dag is hetzelfde, je leert iedere dag wel iets, als je het maar ziet of er naar vraagt en het probeert te begrijpen.

Tijdens mijn vakantie in Bali heb ik prachtige Balinese mensen ontmoet die het leuk vonden om mij iets te vertellen over hun cultuur en religie. Zij waren, zoals het merendeel in Bali, Hindoe. Ze nodigden mij uit om de rituelen van het offeren bij te wonen. Dit begint met een ochtendmeditatie en gebed. Ze danken de Trimurti ofwel de drie Hindoe goden: Brahma de Schepper, Vishnu de Beschermer en Shiva de Vernietiger door het offeren van bloemen zoals: peporosan, ceder, bunga.

Links de Phrase canang sari en rechts mijn zelfgemaakte canang sari

Dit doen ze dagelijks en hiervoor gebruiken zij een eenvoudige canang sari die ze, van bamboe, zelf maken. Een canang sari is bedekt met ceder, een dienblad gemaakt van palmbladen, welke op zijn beurt zijn bedekt met bloemen in een speciale richting. Elke richting symboliseert een Hindoe God (deva).

  • Oost = witte bloemen symbool voor Iswara, de God voor de zon.
  • Zuid  = rode bloemen symbool voor Brahma, je bid voor alles wat wenselijk is.
  • West = gele bloemen symbool voor Mahadeva, dit is de almachtige God.
  • Noord = blauwe bloemen symbool voor Vishnu, je bid voor water en rijst (voeding).

Canang sari wordt iedere dag geofferd aan de Almachtige God in de vorm van dank en vrede voor dat wat gegeven wordt aan de wereld. Het is de meest eenvoudige huishoudelijke offering. De filosofie achter de offering is zelfopoffering, in alles wat tijd en moeite kost je hier toch toe te zetten.

De volgende dag werd ik uitgenodigd om mijn eigen canang sari te maken en een collega maakte voor mij een speciale genaamd phrase canang sari, dit is afgeleid van de Balinese woorden Phrase = uitdrukking, sari = essentie en canang = een klein mandje gemaakt van palmbladen, die gebruikt worden als dienblad. Canang is samengesteld uit ca = prachtig en nang = doel.

Na het maken van de offers zijn we naar de pura Petitenget gegaan om mijn offer en mezelf door de priester te laten zegenen, dit is de magische tempel in Seminyak ook wel ‘toverkist’ genoemd. Alles met elkaar was een prachtige ervaring.


Pura Petitenget ‘ toverkist’

Zielenrust

Bladeren in het boek van je leven, wat een mooi idee. Cycli van levensfasen die doen mij denken aan het boek De Goddelijke Driehoek, deze gaat over numerologie, astrologie en Tarot. Veel levenswijsheid uit het verleden zijn hierin samengebracht. Je moet er wat moeite voor doen maar zo ben ik veel over mezelf te weten gekomen. Ons leven wordt vormgegeven in drie vierkanten: vierkant van de jeugd (0-27), vierkant van de kracht (27-54) en het vierkant van de wijsheid (54-81). Volgens deze methodiek werk je in de bepaalde fase aan datgene wat jouw leven op dat moment nodig heeft.

Ik ben blij dat ik in dit laatste vierkant zit. Ik merk inderdaad dat mijn interesse in veel zaken is veranderd. Dat ik mensen in deze leeftijdscategorie ook interessant vind, helemaal als ze bepaalde ervaringen willen en kunnen delen. Afgelopen zaterdag stak ik mijn zielenkaars aan, het was namelijk Allerzielen. Mijn vader laat altijd via deze kaars zien of hij aanwezig is. Ik had vrijdag het eerste exemplaar van mijn boek ontvangen en ik vroeg mij af of hij misschien trots op mij zou zijn geweest. Zou hij ooit verwacht hebben dat dit in mij zat? Er wordt mij wel eens gevraagd of ik stemmen hoor maar ik ervaar het meer als ingegeven gedachten. Er wordt mij altijd op het juiste moment iets ingefluisterd. Zo kwam ik terecht bij Eva Ouwehand, zij is theoloog en Nederlands onderzoeker. Zij heeft onderzoek gedaan naar bipolaire stoornis met religieuze en spirituele ervaringen. Haar bevindingen heeft ze uitgewerkt in drie groepen en ik moest constateren dat mijn gedrevenheid om te schrijven over mijn zoektocht en mijn bevindingen te willen delen absoluut in groep twee valt. Het blijkt dus dat ik écht niet anders kon de afgelopen jaren. Ondanks de adviezen om mij niet zo met spiritualiteit bezig te houden is mijn ervaring hier aanleiding toe geweest.

Nu weet ik dat ik heb voldaan aan deze drang en ben ik in rustiger vaarwater terecht gekomen. Ik ben de kapitein van mijn eigen schip, vaar mijn eigen koers op een rustig, aangenaam tempo. Het maakt niet uit wanneer of waar ik aankom, ik heb vertrouwen in mijn zielengroep, als ik het zelf niet meer weet dan ontvang ik wel weer een aanwijzing maar ik denk dat ik weet wat mij te doen staat. Blijven genieten van de ware schoonheid van mens en natuur. Dit is waar ik mijn focus op ga richten.

Bamboebos

Na twintig jaar besluiten we om terug te gaan naar Bali dit was namelijk onze eerste vakantie in 1999. In deze twintig jaar heb ik mij spiritueel mogen ontwikkelen en dit ging niet zonder slag of stoot, veel verlies en obstakels op mijn pad die behoorlijk wat aandacht vroegen van mij en mijn omgeving. Maar nu maakt het bamboebos – hier in Nederland gefotografeerd – mij het volgende duidelijk:

Op spiritueel gebied staat deze plant erom bekend oprechte liefde en geluk aan te trekken. Maar bamboe verwacht ook van je dat je veerkrachtig door het leven gaat. Dat je aanvaardt dat tegenslag je soms kan laten doorbuigen. Bamboe kan in zijn eentje maar ook samen met vele andere planten van zijn soort groeien. De plant werkt de eerste zeven jaar aan zijn ‘innerlijke wezen’, dit betekent dat je geduld moet zien op te brengen om te groeien.

Bamboe is krachtig, het maakt hem niet uit of er iets naars of vervelends gebeurt of dat iemand hem afsnijdt. Hij zal gewoon opnieuw groeien. Iedereen heeft het recht de top te bereiken. Wanneer je net als bamboe bent dan betekent dit dat je dichter bij de oude wijsheid van de natuur zelf komt. Het houdt in dat je begrijpt dat zorg dragen voor je ziel tijd en geduld vereist. Dat je uiteindelijk bij je Ware Zelf uitkomt.

Zeven jaar geleden op 4 juni 2012 doopte ik mijn bronzen beeld met de naam Aisha. Zij staat symbool voor mijn Ware Zelf. De afgelopen zeven jaar heb ik inderdaad gewerkt aan mijn ‘innerlijke wezen’ en mij voorbereid om met iets tastbaars zichtbaar te worden. Het blijkt zo te zijn dat ná de periode van geduld en van grondige voorbereiding de groei snel kan gaan.

Ui

Alles heeft mij tegenwoordig iets te vertellen. Op de eerste plaats verwonder ik mij over het proces van alles. Ik heb voor het eerst van mijn leven uien gezaaid en zoals gehoopt ook goed kunnen oogsten. Wanneer je hiermee bezig bent dan wil je er ook meer over weten. Wat kan ik ermee, waar is het goed voor en hoe kan ik er het beste mee omgaan? Raar maar waar ik gebruik veel meer ui als dat ik ooit heb gedaan.


Uien bevatten weinig calorieën. Door veel uien te eten, heb je ook minder kans op hart en vaatziekte. Zij hebben een speciale antioxidant daartegen en bevatten veel vezels dit zorgt weer voor een goede stoelgang.

Tijdens de spirituele zoektocht gelooft het ego dat het – net als bij een ui – lagen van zichzelf moet weg pellen om zo bij zijn ware zelf uit te komen. Als we spiritueel rijp zijn, dan realiseren we ons dat we nooit een ui zijn geweest. Die ui was een droom of zijn we misschien van oorsprong altijd die bloem geweest?

Slaaf – Krijger – Koningin

Ik heb me weer eens geïdentificeerd met de hoofdrol van een verhaal, ze heet Ceres.

Ceres had diepgang, en alles aan haar was oprecht. Er was geen greintje pretentie te vinden bij haar. En het was alsof ze zag wat een ander nodig had, nog voor de persoon het zelf wist – een zesde zintuig misschien?

Het was een mooi verhaal maar helaas Ceres kreeg niet wat haar toekwam. De macht had haar in de tang en ze verloor iedereen die haar lief was.

Wat doet dit verhaal nú met mij?

De kroon op je werk, de inzet die je hebt getoond om je doel te realiseren.

Ik wil geen slaaf zijn, van niemand. Ik wil mij vrij voelen, hier heb ik min of meer ook voor gestreden. Zoals de kabbala het over de levensboom heeft en het bereiken van het koninkrijk, dat wil voor mij zeggen dat je de kroon op je werk hebt ontvangen. Je bent dus de Koningin van je eigen koninkrijk.

Vanaf dat moment weet je wat je waard bent en kan je je inzetten voor algemeen belang. Je hebt talenten gekregen die je nuttig kunt gebruiken, waar je misschien altijd van heb gedroomd. Het leven wat je tot nu toe hebt geleid is de moeite waard geweest. De ontberingen hebben je niet doen besluiten om bij de pakken te gaan neerzitten, je bent doorgegaan en de strijd nimmer opgegeven. Ik heb geloof gehouden in de begeleiding die ik van binnenuit heb gevoeld.

Dit heeft ertoe geleid dat mijn tweede boek dan ook uitgegeven gaat worden Aisha – innerlijke rust door inzicht en bewustwording. Ik mag mij dan ook auteur noemen en heb sinds donderdag een auteursblog misschien vind je het leuk om te lezen waarmee ik momenteel bezig ben Ingridvanrhoon.auteursblog.nl.