Alles heeft zijn tijd

Thema’s: soefi-trail, alles heeft zijn tijd, voltooid leven en Aswoensdag.

Hoe bijzonder, de thema’s vallen mij weer toe. Jaren geleden heb ik een workshop bij de Soefi-gemeenschap gevolgd, deze had het thema: ‘De zeven sleutels tot het hart’. Deze avonden hebben mij het inzicht gegeven dat een rust of stiltemoment per dag je dichter bij jezelf brengt. Ik ben dit ook gaan doen, ik heb zo mijn eigen altaar en rituelen en sluit schrijvend af in mijn schrift: ‘Schrijvend naar bewustzijn’. Ik ben mij bewust geworden van veel zaken die er toe doen, inzichten in moeilijke situaties, helderheid in denken en ik ging ook veel meer letten op mijn gedrag en dat van anderen. Ik leerde dat ik mezelf kon veranderen en hetgeen ik niet kon veranderen leerde ik te accepteren. Dit alles heeft mijn leven een stuk aangenamer gemaakt. Ik heb geleerd vrede te vinden in mezelf en deze tevredenheid uit te dragen in mijn omgeving.

Het volgende thema ‘Aswoensdag’ heeft ook bijgedragen aan mijn spirituele ontwikkeling. Via een digitale workshop van Christine de Vries ging ik de vastentijd veertig dagen schrijven. Aan de hand van opdrachten werd je uitgedaagd tot zelfreflectie. Sindsdien ben ik dit jaarlijks gaan doen en dit begint weer op Aswoensdag 26 februari a.s.

Iets heel anders maar wel relevant is het thema ‘Alles heeft zijn tijd’. Bij mij komt de vraag op: ‘Wat is de levenstijd?’, niemand die het weet. Misschien is dat maar goed ook want anders zou je misschien gaan leven in angst. Ook dit is weer niet voor iedereen het geval. Ik heb laats een televisieprogramma gevolgd ‘Over mijn lijk’, de deelnemers waren allemaal terminaal maar stonden heel positief in het leven. Wat ze hun omgeving duidelijk wilden maken was dat je liefde en aandacht met elkaar moet delen. Dat je luistert naar de behoefte van elkaar en hier ben ik het volkomen mee eens. Wanneer je leeft in tevredenheid en je weet dat je alles hebt gedaan wat binnen je mogelijkheden ligt, je oog hebt voor je omgeving, dan kom je in een levensfase waar genieten een belangrijk deel van je leven is geworden. Dan komt natuurlijk weer de vraag: ‘Hoeveel tijd is je gegeven?’

Hier werd ik vorige week woensdag onverwachts mee geconfronteerd. Tijdens een korte wandeling kreeg ik opeens een zware druk op mijn borst, na wat rust te hebben genomen en hierna een lichte inspanning werd ik klam en licht in mijn hoofd, spierpijn in schouders en rug. Dit bleken signalen te zijn van hartproblemen, voor ik het wist ging ik, via de huisarts, per ambulance naar het ziekenhuis voor onderzoek. Gelukkig mocht ik na onderzoek weer naar huis met enige medicatie ter voorzorg. Maar ik ben mij wel bewust geworden dat het leven écht geleefd moet worden, je hebt geen garantie van tijd. 

Dan mijn laatste thema. Ik heb mijn man en familie laten weten dat ik mezelf geen zorgen maak en dat zij dat ook niet hoeven te doen. Ik vind dat ik een voltooid leven heb, ik heb alles gedaan wat ik wilde doen. Ik ben blij dat ik mijn verhaal en inzichten in boekvorm heb kunnen uitgeven. Natuurlijk wil ik nog heel lang genieten van mijn gezin en familie en van de volkstuin, deze wil ik namelijk omvormen tot een waar paradijsje. Als het werkelijk mijn tijd blijkt te zijn, wat ik niet kan voorstellen, dan hoop ik tussen de plantjes te vallen. Met andere woorden ik zal veel tijd en aandacht geven aan de volkstuin. Hier geniet ik enorm en ik ben begonnen met het manuscript: ‘Passie voor tuinieren’. Ik heb al enkele mensen benaderd waarmee ik straks in gesprek ga, hun ervaringen en verhalen zullen mij weer inspiratie geven. 

Pluk de dag, leef in het moment, doe wat je moet doen en stel niets uit tot morgen! Met dit gegeven leef ik nu. Natuurlijk hoop ik dat iedereen dit doet maar bang voor de dood ben ik absoluut niet. Ik leef in vreugde en zal dit blijven doen zolang mij de tijd is gegeven.

LANG LEVE HET LEVEN

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.