Zonnig

Als je het zonnig wilt zien dan zie je ook overal de zon in.

Vanmiddag ging ik na het tuinieren even gezellig wat drinken met enkele andere tuinders op gepaste afstand. Weer even onze tuinervaringen en activiteiten delen, dat is wat tuinieren zo leuk maakt. Ik had mijn laatste stuk grond losgemaakt en ontdekte een plant die ik zelf niet geplant heb. Ik vroeg aan mijn buurman of hij wist wat het was maar hoewel hij op venkel of kamille lijkt is het mogelijk toch iets anders. Het heeft namelijk niet de geur van beiden.

Ik maakte een foto en zocht nog even op PlantNet.nl volgens deze site zou het ook nog kervel kunnen zijn. Ook tijdens ons drankje konden de tuinders het mij niet vertellen. Ik heb besloten mij te laten verrassen en laat hem dus maar gewoon groeien, misschien wordt het wel iets heel moois.

Toen ik opstond om weg te gaan zag ik op het gras iets liggen, ik raapte het op en het bleek het bloemhoofdje van een paardenbloem te zijn. Toen ik de zaden eruit had gehaald bleef er weer iets moois over. Ik sta toch altijd weer verwonderd te kijken hoe alles weer zijn schoonheid laat zien, in welk stadium het ook is. Als je het wilt zien dan zie je het ook. Misschien ben je het met mij eens.

Verwachting

Vandaag kwam er iemand bij mij op de tuin langs en ze zei: ‘Mijn anemonen staan er zo leuk bij en de bijtjes zwermen er omheen, je moet maar even gaan kijken.’ Ik maakte even mijn werk af want ik was weer bezig met mijn stekken deze moesten de grond in. Alles groeit zo hard in de potjes dat ik een keuze moest maken. Natuurlijk maak ik mij nog een beetje zorgen over het weer maar ik heb het risico toch maar genomen. 

Ik liep naar haar tuin en ik zag heel veel witte bloemetjes staan maar dacht: ‘Dit zijn toch geen anemonen, ik vond ze wel heel leuk. Ik kwam haar weer op de tuin tegen en liet haar de genomen foto zien en zei: ‘Je bedoelde deze bloemen, dit zijn toch geen anemonen?’ Ze zei: ‘Ja hoor, voor zover ik weet wel.’ Ze had er zoveel staan dus ik vroeg haar om een polletje te mogen hebben en deze kwam ze mij later brengen. Natuurlijk ging ik op zoek en het bleken Oosterse anemonen te zijn en de symboliek staat voor ‘verwachting’, het kondigt het begin van de lente aan. Met het weer van de laatste dagen kijk ik hier natuurlijk enorm naar uit.

Ook kreeg ik vorige week van een andere tuinster een beeld, het beeld was haar te zwaar en ze vond het leuk om mij hier een plezier mee te doen. Ooit heb ik een betonnen beeld van een monnik levend gemaakt door hem te schilderen. Mijn man vroeg of ik dit beeld ook ging schilderen en dat heb ik inderdaad gedaan. Ik dacht: ‘Voor mij is het een tevreden boerinnetje, ze is 60 cm hoog, voor mij staat ze een beetje symbool voor mezelf.’ Dit beeld kwam mij dus goed van pas, ze heeft een leuke plek op mijn tuin gekregen. 

Schuldig

Ik lieg niet, ik spreek de waarheid!

Het hele volk over je heen, te beginnen met de tweede kamer zeventien fractievoorzitters geven allemaal van repliek. Ik voel het in mijn hele lijf, ik probeer mij in zijn schoenen te verplaatsen en vraag mezelf af. Wat heb ik gezegd, wat heb ik gedaan om als schuldige te worden gezien voor alles wat mis gaat? Wat is het mij nog waard? Wil ik hier nog wel mee doorgaan? Wil ik mij nog inzetten voor het grotere belang? Ik heb misschien fouten gemaakt. Misschien zwijg ik uit bescherming voor anderen. Misschien was het onverstandig en niet slim. Misschien, misschien misschien ……

Misschien kennen we de volgende uitspraak: ‘Wie zonder zonde is werpt de eerste steen!’

Natuurlijk moeten fouten worden hersteld en moeten we helderheid krijgen over dat wat niet goed is gegaan. Maar is dit alles nu terecht? De focus leggen op iets dat op papier is gezet, wat misschien verkeerd is geïnterpreteerd door wie dan ook. Wat is er wél goed gegaan? Wie kan ons weer naar een gezond, evenwichtig en tevreden Nederland leiden? 

Er zijn mooie mensen, met goede ideeën, ze streven allemaal naar macht. Hoe kunnen we nu een coalitie vormen met personen die samen tot een eenheid komen zonder ego maar werken aan het algemeen belang. Niet vingerwijzend naar één persoon en deze aan de schandpaal nagelen. Ik zeg al vaker, hij is eindverantwoordelijk voor alle politieke beslissingen. Toch voelt het voor mij nooit eerlijk om alles te moeten dragen wat in het kabinet niet goed gaat. Met mijn achtergrond als ambtenaar weet ik dat heel veel wordt voorbereid, gezegd en gedaan door de beleidsmedewerkers van het ambtelijk apparaat. Waar is nu de werkelijke fout gemaakt, zal dit boven tafel komen?