Signalen

‘Al het goede komt van boven!’

Deze gedachte kwam bij mij op en ik vroeg mij af wat dit mij op dit moment te zeggen kon hebben? Ik was namelijk ‘s nachts in de badkamer flauwgevallen en lelijk op mijn gezicht terechtgekomen. Ik had schaafwonden vanaf mijn haargrens tot op mijn kin, het velletje was ervan af. Ik had ‘s morgens een afspraak bij de fysiotherapeut en ben er, ondanks mijn beschadigingen, tóch maar heen gegaan. Onderweg reed ik een prachtige regenboog tegemoet. De symbolische betekenis van een regenboog is: ‘Het zien van een regenboog kan betekenen dat je op de juiste weg zit en dat de engelen je aanmoedigen om verder te gaan.’

Ik geloof in de signalen van boven maar het is lastig om te ontdekken wat je nu precies moet doen. Hoe ziet mijn levensproject eruit? Waar kan ik mijn aandacht in 2021 op richten? Ik zou heel graag verder kunnen schrijven aan mijn boek ‘Aisha, leven vanuit eenheid’. Ik geloof er ook in dat alles een reden heeft, dus mijn volgende vraag was: ‘Waarom ben ik flauwgevallen?’ Hiervoor zoek ik altijd in het boek ‘Sleutel tot zelfbevrijding’, hierin lees ik het volgende: ‘Dit kan een begin zijn van een bewustere nieuwe weg. Kom heel dicht in contact met je diepste IK, met je ware natuur en vind er de stevigheid, zekerheid, de veiligheid in. Sterk aanwezig zijn in het hier-en-nu en luisteren naar de signalen die je onbewust zelf hebt opgeroepen.’

Conclusie: Ik heb het dus zelf opgeroepen, ben ik even blij dat het bij schaafwonden is gebleven. De aanwijzingen zijn mij duidelijk, ik ga verder met waar ik mee bezig ben,

Ik wens iedereen een mooi, vreugdevol en gezond 2021!

Gave

Na het schrijven van mijn vorige artikel ‘verwondering’, begonnen er belletjes bij mij te rinkelen. Ik had het over ‘magische kracht’ maar voor mij is dit hetzelfde als ‘innerlijke kracht’ en sommigen noemen het een ‘gave’.

Wat nu als je weet dat je een gave bezit en deze gaat benutten?

Dit is hetzelfde als dat je werk doet waar je goed in bent. Het voelt dan niet als werk, je vervult als het ware je roeping. Je voelt je gelukkig, je lijkt veel minder tijd nodig te hebben, dus houd je tijd over om je met andere dingen bezig te houden. Alles gaat gemakkelijk en het lijkt wel op je pad terecht te komen. Ook hierover kan je jezelf wel eens verwonderen.

Maar je kunt natuurlijk een verkeerde (beroeps)keuze hebben gemaakt, waarvoor je iedere dag weer de moed moet verzamelen om ermee om te gaan. Dit vraagt veel energie en kan je op den duur prikkelbaar maken en uiteindelijk ziek. Je moet sterk en moedig zijn om te erkennen en herkennen dat je niet doet wat je hart werkelijk wil. Het is dan belangrijk om steun en begrip te krijgen van je directe omgeving om te gaan doen wat je heel graag doet.

Momenteel staat de hele samenleving op zijn kop en krijgen mensen de kans om andere keuzes te maken. Ze worden eventueel begeleid en kunnen voor omscholing kiezen. Zou dit dan een ommekeer kunnen zijn, dat mensen meer het gevoel krijgen dat ze gewaardeerd worden om wat ze doen en niet op wat ze proberen te zijn? Helaas worden we nog te vaak beoordeeld op wat we hebben en hebben bereikt, status.

Ik weet niet of dit ooit zal veranderen maar ik hoop van wel, dat we steeds meer gelukkige mensen gaan ontmoeten die tijd hebben voor elkaar.

Verwondering

Ik verdiep mij in de oude-wijsheid religie en probeer de oorsprong te ontdekken van de verschillende denkwijze over God.

Volgens mij is de naam God ooit in het leven geroepen doordat er een ‘magische’ ongekende kracht in de natuur aanwezig is. Deze kracht zorgt voor verwondering, wanneer je hiervan bewust bent dan vraag je jezelf steeds af – wanneer je iets bijzonders ziet – wat wil het mij vertellen? Ik ben mij bewust van deze kracht, ik verwonder mij over heel veel dingen: planten, dieren en mensen. Door de dag heen vallen mij dingen op en ze raken mij zo nu en dan. Ik vraag mezelf dan af waarom of waarvoor? 

Ik zag een reiger langs de slootkant staan en probeerde mij in de reiger te verplaatsen. Hij stond stil voor zich uit te staren maar hield mij ook nauwlettend in de gaten. Ik mocht steeds dichterbij komen en kon hem ook fotograferen. Ik was ontzettend blij en besloot op zoek te gaan naar de symbolische boodschap van de reiger. 

Deze zegt mij dat ik het wat langzamer aan mag doen. Dat ik de focus mag leggen op wat ik écht wil. Geduld te hebben, vertrouwen op mijn intuïtie en het hart mag volgen. Een reiger laat zich niet afleiden van zijn missie: hij zorgt voor voldoende voedsel voor hem alleen, of als hij jongen heeft ook voor zijn familie. Een reiger staat altijd alleen aan de kant van het water of paradeert alleen door het weiland. Het is een individu op zich.

Na dit te hebben gelezen dacht ik: ‘Zijn we eigenlijk niet allemaal een individu met een eigen missie? Hoe belangrijk is het om je hart te volgen en geduld op te brengen? Zaadjes die plantjes moeten worden, zijn dat niet binnen één dag. Wij mensen zijn natuur.

Innerlijke schoonheid

Ik wil zo graag dat de innerlijke schoonheid van alles en iedereen zichtbaar wordt.

Deze roos werd gisteren geplukt van een struik die nog volop in knop zit. Ik nam er twee mee naar huis en fotografeerde deze. De roos sprak mij aan: ik zag de schoonheid, zuiverheid en glans maar een wazige kern. De focus was dus duidelijk ergens anders op gericht.

Helaas gebeurt dit vaak, we zien wat we kunnen zien en hebben al snel een oordeel. We doen vaak geen moeite om het innerlijk van iemand te leren kennen. De persoonlijkheid blijft vaak onzichtbaar, hoewel dat misschien wel heel waardevol is.

Het spreekwoord ‘Uiterlijke schijn bedriegt’ zegt het eigenlijk al. Al wat glinstert is geen goud maar onder een laag modder kan goud verborgen liggen, misschien wel een waardevolle schat. Wat zouden we kunnen doen om elkaar beter te leren kennen? Tijd en aandacht geven aan elkaar? Dit is in ieder geval mijn wens en boodschap voor het komende jaar.