De Groene Oase – voedselbos Koedijk

Ik kreeg van een medetuinierster het verzoek om mee te gaan naar het voedselbos in Koedijk.  Dit ligt noordelijk van Kanaaldijk 1 Koedijk, aan beide zijden van de N504.

Daar ik de laatste drie jaar bewust bezig ben met voeding leek het mij een leuke ervaring. Het was de week van het Groene Kapitaal. Inge (initiatiefneemster van het voedselbos) en Marjolein (ecoloog) ontvingen de gasten hartelijk. We waren met zeven personen en werden door Marjolein rondgeleid en geïnformeerd over alle planten, bomen en struiken die ze hebben aangeplant en waarom. Ze hebben aan het kanaal diverse populieren laten staan om de westenwind goed tegen te kunnen houden, maar mocht deze erover heen waaien dan hebben ze nog een tweede bomensingel zodat de kwetsbare beplanting enigszins in de luwte kan staan. Ze hebben een notendijk aangelegd, omdat notenbomen niet van natte voeten houden. De walnootboom droeg al twee vruchten. 

Het was de bedoeling dat we in het voedselbos zouden plukken zodat we konden proeven en na de wandeling met elkaar konden eten. We hebben de rijpe zaden van de korte (niet giftige) berenklauw geproefd. Ook hebben we kaarsjeskruid, teunisbloem, melganzevoet en nog enkele andere planten mogen proeven en later in de sla verwerkt. De teunisbloem wordt ook wel de bloem der geliefde genoemd, omdat hij voornamelijk ‘s avonds bloeit. 

Op de terugweg lag er iets onherkenbaars op het pad, dit bleek een lisdodde te zijn, ook wel een stinksigaar genoemd?  Ecologisch tuinieren is niet echt mijn ding, zelf houd ik mijn tuin het liefst netjes. Ik haal weg wat ik niet heb geplant met uitzondering van een leuke bloeiende plant die is komen aanwaaien en mij niet in de weg staat. Toch is het leuk om gepassioneerde mensen over hun werk te horen praten, ik begrijp hun visie en enthousiasme. Één van de enthousiaste vrijwilligers was Gerard, hij zei mij dat ik eigenlijk te laat was om de ware natuur te kunnen waarnemen, ik zou eigenlijk in alle jaargetijden een bezoekje moeten komen brengen. Dit neem ik mij dan ook voor, ik weet het nu te vinden.

Als laatste bracht ik nog een bezoekje bij Gerda, zij mag de ‘kleine’ Oase vormgeven. Ze heeft al een prachtige kikkervijver waar ze enorm blij mee is, voordat ze begint gaat ze eerst even bij de vijver zitten en voor vertrek ook nog even. Ik heb de prachtige poelkikker tweemaal kunnen fotograferen. 

De kennismaking met het voedselbos en de vele vrijwilligers vond ik een leuke ervaring.

Tegenstellingen

In mijn vorige artikel schreef ik dat ik geloof in de noodzaak van tegenstellingen.

Wat is goed of fout?
Wie bepaalt dit?

Nu lees ik dat Parmenides (600 jr. v.Chr.) de tegenstelling tussen zwaarte en lichtheid de geheimzinnigste en dubbelzinnigste van alle tegenstellingen vindt. Wanneer je moeizaam een beslissing neemt dan is deze meestal verbonden met de stem van het lot. Zwaarte, noodzaak en waarde zijn drie van binnenuit met elkaar verbonden begrippen: alleen wat noodzakelijk is, is zwaar, alleen wat weegt heeft waarde.

Hoe vervelend het ook kan zijn, je hebt zwaarte nodig om lichtheid te kunnen ervaren. Je moet je kunnen bevrijden van de last die je met je meedraagt. Ons leven gaat stap voor stap vooruit, in dit leven maken we keuzes nemen we beslissingen en daar moeten we dan mee verder. Het kan zijn dat het anders uitpakt als dat je had verwacht. We moeten verder met de consequenties en de gevolgen. 

Een tegenstelling is maar één stap van de ene naar de andere pool van het menselijk bestaan.

Mijn vraag: ‘Kies je voor lichtheid of zwaarte; voor zonnig of donker; voor mogelijkheden of beperkingen?’

Of kun je accepteren dat het leven beiden kanten in zich heeft en dat je geen keuze hoeft te maken. Dat je ervaringen dienen tot levenslessen en dat je je prettiger voelt als je balans vindt en niet hoeft te leven in uitersten maar rustig en kalm in het midden?

Geloof

Laats sprak ik met enkele personen over ‘geloof’, in de zin dat er steeds meer groepjes ontstaan die hun waarheid willen verkondigen. Ik zei toen: ‘Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke waarheid, iets waar je zelf van overtuigd bent. Misschien ligt het wel in onze aard om dit te willen delen.

Maar het liet mij tóch weer nadenken, waarom zijn er zoveel volgers?

Iets zorgt ervoor dat ze ergens bij willen horen. In dit geval ging het bijvoorbeeld over 5G mutsjes. De binnenkant van de muts is gemaakt van zilver gecoat katoen en moet bescherming bieden tegen electromagnetische straling. Als ik op internet verder lees dan is er van alles te koop om jezelf te beschermen. Ik denk dan bij mezelf, wanneer ik enorm veel last zou ervaren van deze straling, dat ik misschien wel op zoek zou gaan naar een oplossing voor deze last. Misschien zou ik dan zo’n muts proberen en wanneer ik ervaar dat het helpt, dan geloof ik er waarschijnlijk in. Ik ga het dan anderen, die er misschien ook last van hebben, misschien aanraden.

Klakkeloos ergens in geloven is niet verstandig. Zo is er ook weer een groep demonstranten die hun vrijheid willen. Zij willen verlost worden van de opgelegde beperkte maatregelen tegen het Corona-virus. Niemand weet nog precies wat het Corona-virus is en doet, ze zijn nog steeds op zoek naar de oplossing. 

Wie en wat kan je geloven?

Het gaat erom, waar voel jij je het beste bij? Zolang niemand het zeker weet probeer ik de adviezen die zijn gegeven op te volgen. Ik moet mijn eigen verantwoordelijkheid nemen en proberen gezond te blijven.

De zaadlijsten van de Lavatera, verschillen aan één plant zowel donker als licht

Ik heb zelf ook mijn waarheid, ik geloof in tegenstellingen en in de natuur. Ik probeer anderen te inspireren omdat het mij zoveel rust en harmonie brengt. Daarnaast blijf ik door mijn werkzaamheden in de moestuin: fit, vitaal en gezond. Ik eet verse, onbespoten groenten en fruit wat dicht bij mijn huis is gekweekt. Maar ik wil niemand overtuigen dat dit nú het beste is wat er is, het is mijn ervaring en gevoel. Iedereen is vrij om te geloven wat goed of niet goed is of het bij je past of niet. Belangrijk is dat het goed voelt.

Ik lees zojuist in ISIS ontsluierd: Wat Paulus preekte, preekten alle andere mystieke filosofen: ‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in VRIJHEID zouden leven; houdt dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.’

Labyrint

Al eerder heb ik geschreven over het labyrint, ik ervaarde toen een ‘oase van rust’.

Op dit moment ervaar ik ‘voldoening’. Dit is een toestand waarin je niet ‘meer’ verlangt dan wat er is. Het is tevreden zijn met dat wat je doet. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de symboliek mij veel duidelijk heeft gemaakt. Ik heb het creatief vormgegeven met de zaden van de witte lavatera omdat deze op de hibiscus lijkt. De hibiscus staat symbool voor kracht en spirituele zuivering. De zaadlijsten van de Lavatera zijn net rozetten, dat liefde en perfectie symboliseert.

De spiraal staat voor de groei in je leven. Je draagt het zaad dat je mag verspreiden.

Het labyrint biedt de mogelijkheid om je ‘innerlijke weg’ te gaan, een weg naar je ware zelf. Het is een manier om te gaan leven vanuit wie je werkelijk bent. Vanuit je innerlijk weten, je kracht en je intuïtie. Het is niet zo eenvoudig om deze weg te gaan, je moet vertrouwen hebben en moedig zijn om dicht bij jezelf te blijven. En weten welke keuzes je moet maken die bij je passen.

Zoals je misschien ziet is dit labyrint nog niet geheel klaar, ik had nog niet voldoende zaadlijsten.

Het labyrint van Chartres staat voor mij symbool voor het afleggen van je levensweg. Waarbij je de zaden hebt gezaaid en mag hopen dat ze goed terecht zijn gekomen, je hebt in ieder geval je best gedaan. Het labyrint van Chartres bevindt zich in de kathedraal van Chartres, het is een gotische kathedraal waarin veel alchemistische symboliek verweven is. Sedert duizenden jaren trekken pelgrims naar deze mystieke plek, het is een kleine stad en ligt ten zuid-westen van Parijs.

Dit labyrint is gelegd met de zaadjes die zijn geoogst van de Lavatera.