Mam

Door het Corona-virus komt het gezin op de eerste plaats. Aangewezen op elkaar en hopen dat iedereen gezond blijft. Op de tweede plaats je familie, hoe zal het met ze gaan? Ik kwam van de week een gedicht tegen in mijn gedichtenbundel. Ik ontving een verzoek om mee te doen aan het verspreiden van gedichten, een soort van kettingbrief. Hier heb ik jullie ook voor uitgenodigd maar dit gedicht wil ik wel met jullie delen.

Mijn lieve moeder waar ik trots op ben

Mam goed gedaan!

Mam, hoe lastig was het de afgelopen jaren.

Hoe moeilijk is het om jouw ervaringen te verklaren.

Je hebt ons geleerd ons eigen gang te gaan.

Wees trots, want ik geloof dat we dit allen hebben gedaan.

We zijn één grote familie en met elkaar.

Indien nodig staan we voor elkaar klaar.

Dit is iets wat we de nieuwe generatie zullen leren.

Zodat we jouw wens altijd zullen eren.

Deze familieband wordt nu, in moeilijke tijden, op de proef gesteld. Hoe gaat de toekomst er voor iedereen uit zien? Hebben wij genoeg van je geleerd om met minder genoegen te nemen? Om allemaal de handen te laten wapperen en kijken wat er straks gedaan moet worden? Hoe doen we dit met elkaar? Wie is goed in wat? Wat moet er gerealiseerd worden?

Ik schrijf dit nu voor het gezin en de familie maar dit geldt natuurlijk voor de hele wereld, we zitten met z’n allen in een vreselijk moeilijke tijd en we weten nog niet wat er op ons afkomt. Toch verwacht ik dat we solidair zullen zijn met elkaar en gaan doen wat nodig is. In ieder geval wens ik iedereen sterkte en hopelijk blijven we gezond.

Corona-virus

We gaan een bijzondere levensfase in. De wereld zit in de greep van het CORONA-virus. Er worden steeds meer beperkingen opgelegd aan de samenleving. In veel landen is al een lockdown ingesteld maar in Nederland is dit nog niet het geval. Dagelijks worden we via radio en televisie geïnformeerd en we worden aangesproken op onze eigen verantwoordelijkheid. Er wordt van ons gevraagd om de aanwijzingen op te volgen en de kwetsbare groepen zoveel mogelijk te vermijden. Ook zelf sociale onthouding toe te passen.

Magisch toverwoord ABRACADABRA

Ik heb voor mezelf een amulet gemaakt met het magische woord ABRACADABRA. Het schijnt dat deze spreuk vroeger (ca. 90-150 na Chr.) door een gnostische sekte Basilides in Alexandrië werd gebruikt om de hulp in te roepen van weldadige geesten tegen ziekte en ongeluk. Het dragen van het amulet zou de mens beschermen tegen een hoop ellende.

Natuurlijk heb ik geen idee of het mij gaat helpen maar momenteel kan ik voor mezelf wel wat hulp gebruiken. Of het mij kan beschermen tegen het CORONA-virus dat moet nog blijken. Baadt het niet, het zal mij ook niet schaden. Het virus blijkt namelijk niet te stoppen te zijn hooguit te remmen. We zitten in een nieuwe crisis, een die ons allemaal gaat raken op het gebied van gezondheid en economie. Saamhorigheid, daadkracht en eendracht zal ons overeind houden.

Kolonisatie

Kolonisatie betekent oorspronkelijk: het vestigen van een deel van de eigen bevolking in een landstreek die nog niet door het eigen volk bewoond wordt. Dat kan in een onbewoond, onontgonnen gebied zijn, maar het kan ook een vestiging zijn in ‘vreemd’ gebied tussen de daar al aanwezige ‘vreemde’ bevolking.

Ik vroeg mezelf het volgende af: hoe kan het nu zo ver komen dat je vreemden je land laat innemen? Ben jezelf dan te zwak of te goed van vertrouwen om hier weerstand tegen te bieden? Laat je ze vrijwillig binnen en geef je ze teveel macht? Wanneer ik op zoek ga dan concludeer ik dat dit al zolang de wereld bestaat gebeurt en volgens mij is het inderdaad het recht van de sterksten.

Alexander de Grote veroverde in 340 v. Chr. diverse landen, volgens de geschiedenis is hij toch een held. Voor zover ik het begrijp gaat het in een kolonie om de samenwerking en verbondenheid het doel is om met elkaar aan iets te bouwen, bijvoorbeeld dorpen, steden en wegen. Het is ook niet altijd zo dat er oorlog wordt gevoerd, heel vaak gaat het om een gebied waar nog geen mensen wonen.

Misschien een raar vergelijk maar ik moest denken aan een mierenkolonie. 

Wanneer het vrouwtje een kolonie overneemt, heet dit ‘sociaal parasitisme’. Ze wordt opgenomen door vreemde soortgenoten en geniet dezelfde status als de eerste koningin. Het voordeel hiervan is dat het volk nu twee of meerdere koninginnen heeft en de kolonie sneller en veiliger kan groeien. De term koningin is op zich wat misleidend, ze ‘regeert’ niet echt. De mieren worden eerder geleid door hun uitgekiende systeem van samenwerking.

Kolonisatie is niet meer van deze tijd want er is weinig land meer vrij. Maar het innemen van grond en huisvesting vindt momenteel om andere redenen plaats. Hoe kunnen we hier nu respectvol mee omgaan zodat het niet uit de hand loopt. Ik vergelijk het maar met een ziekte in je lichaam, hier kom je soms te laat achter en dan vraag je jezelf af hoe heeft dit kunnen gebeuren? De natuur geeft ons voor heel veel zaken het voorbeeld, het wil ons laten zien hoe we ons leven vorm kunnen geven. Natuurlijk ben je niet blij als zich opeens een kolonie op jouw grondgebied vestigt. Het leven is soms een raadsel en we kunnen niet alles begrijpen.

Nu worden er excuses aangeboden omdat we inzien dat ons gedrag en handelen misschien in het verleden onjuist is geweest, hoewel soldaten die hierbij aanwezig waren er een ander beeld van hebben. Waar het mij om gaat is dat we met elkaar inzien dat we door de eeuwen heen en van dag tot dag fouten maken en dat het de bedoeling is dat we hier allemaal van leren. Hoe kunnen we met elkaar komen tot begrip voor zaken die tot het verleden behoren en het in de toekomst met elkaar beter gaan doen?

Het kapitalisme werkt min of meer hetzelfde, worden we niet allemaal enigszins onderdrukt, zijn we geen slaaf van degene die ons inhuurt om het werk te doen wat van je wordt verwacht. Er is een verandering gaande, er ontstaan organisaties die hun werknemers een bepaalde vorm van vrijheid bieden en ze laat mee profiteren met de groei van het bedrijf. Volgens mij moeten we nog wat geduld hebben maar met kleine stapjes gaan we in de goede richting.

Energie

Soms heb ik het gevoel dat ik op een eiland woon. Mijn gedachtengang gaat zijn eigen weg. Ik vraag me dan ook zo nu en dan af: ‘Is dit het nu?’

Synchroniciteit komt steeds vaker voor, ik denk aan iets en het is er al. De informatie die ik nodig heb komt naar mij toe. Zo heb ik een persoon leren kennen die ik enorm waardeer om het werk wat hij maakt en schrijft. Via hem kwam ik op een video van Thrive, ik kan beter zeggen een documentaire over vrije – gratis energie. Super interessant met prachtige duidelijke beelden die het verhaal bevestigen. http://www.youtube.com/watch?v=U25AtWcERko).

Beoordeel zelf of deze video is wat het is.

Waar het in het kort om gaat is dat alles is opgebouwd vanuit een torus, vergelijkbaar met een donut. Repeterende vormen zoals de Goddelijke geometrie ook aangeeft. Een opbouw vanuit het nulpunt en deze gaat zijn weg van buiten naar binnen. Om weer terug te komen in het krachtcentrum of ook weer het nulpunt.

Ik kon mij zo vinden in hetgeen werd verteld en mijn geest leek hiermee aan de slag te willen gaan. Het komt er op neer dat de wereld zo onderdrukt wordt dat het ware potentieel niet tot volledige bloei kan komen. Wij zijn afhankelijk gemaakt op allerlei gebied. Huisvesting, werk, gezondheid, geld en nu zijn we bezig met de energievoorziening. Er zijn wijze koppen die hier mogelijkheden voor hebben gevonden maar deze worden tegengewerkt want anders zou de wereld wel eens op zijn kop kunnen komen te staan. Wanneer we wakker worden dan konden we wel eens voor ons zelf willen opkomen, en dan ….?

Dit zelfde gebeurd met het persoonlijke proces. Je wordt je leven lang zoveel wijs gemaakt dat je zaken gaat geloven. Je vormt jezelf met al deze wijsheid. Maar wat als je besluit om op te staan en je eigen zoektocht begint. Je steeds meer kennis tot je krijgt en jezelf steeds meer bevrijdt van zaken die er niet toe doen. Langzamerhand word je steeds meer jezelf, je komt dichter bij de bron die er echt toe doet. Je komt in je kracht, deze mensen noemen ze geloof ik wel eens vrijdenkers of vrije geesten. Ze hebben de tegenpolen in hun leven herkent en erkent en weten de weg naar het hart te vinden. Ze leven en handelen vanuit hun hart, volgen hun hart en komen daar waar ze moeten zijn. Dit is de universele energie die ook wel liefde wordt genoemd. Het is ook lichtenergie dat weer kracht is.

Om deze energie gaat het, de universele energie die vrij en gratis gebruikt mag worden mits we ons en de wereld vrijmaken van onderdrukking.

Het vrijmaken gaat niet van zelf, meestal gaat hier een crisis aan vooraf. Iets groots waardoor je wakker wordt gemaakt en beseft dat het zo niet verder kan. Wat zal onze crisis voor de wereld zijn? Is het de angst die ons nu via het Corona-virus bereikt? Houden wij het hoofd koel en laten we ons niet gek maken? De farmaceutische industrie is er weer mee gebaad, de ziektekostenverzekeringen ook en wie worden er nog meer beter van? Weet jij het? is het misschien toch beter om op een eiland te zitten, misschien onbewoond? Ik weet het niet, ik volg mijn hart!