Bevrijding van Corona

Water wil vrij zijn, het wil in beweging zijn, als het stil staat raakt het vervuild. 

Wij mensen bestaan voor 75% uit water, onze behoefte is vrijheid en vooruitgang. Wanneer wij hierin worden beperkt dan kan onze geest het te zwaar krijgen. Wanneer wij kunnen meestromen met het leven dan voelen wij ons goed en gelukkig, wij ervaren de ruimte en het plezier om in het ritme van de natuur mee te bewegen. Maar momenteel ervaren we een stagnatie, het leven wordt op dit moment voor iedereen in de wereld bepaald. De oorzaak is het Corona-virus, er wordt van de mensheid verwacht om eigen verantwoordelijkheid te nemen. Wat te doen en wat niet, hoe houd je jezelf gezond en hoe ga je om met de geadviseerde aanwijzingen? Om welke zaken maak je je druk? Komt je gezondheid op de eerste plaats of is het status, geld en macht?

Misschien moeten we deze ervaring zien als een groot bewustwordingsproces? We leren in ieder geval rekening met elkaar te houden, aandacht en liefde te schenken aan de kwetsbare groepen. Respect te hebben voor de beroepsgroepen die misschien al enige tijd zijn achtergesteld? We zien dat we alles en iedereen nodig hebben wanneer het er écht op aankomt. Waarom is er verdeeldheid ontstaan? Wie heeft bepaald dat het een meer waard is dan het andere? Is het misschien tijd om hier anders mee om te gaan en dat gezondheid van mens en natuur prioriteit is geworden. 

Zal de wereldmacht hier misschien ook oog voor gaan krijgen, is er een manier dat iedereen zich vrij kan gaan voelen en het werk mag doen waar hij met hart en bezieling voor wilt gaan. Zal iedereen dan met liefde en aandacht zijn beschikbare tijd willen inzetten voor een maatschappij die hier de mogelijkheden voor creëert. Het lijkt een illusie maar alles wat met een idee begint kan werkelijkheid worden. Ik hoop dat we wijzer en gezond uit deze crisis komen en dat we mogen leren van de fouten die wij met z’n allen in het verleden hebben gemaakt. Ik hoop dat we als water kunnen zijn, doen wat we moeten doen, stromen en in beweging blijven.

Mam

Door het Corona-virus komt het gezin op de eerste plaats. Aangewezen op elkaar en hopen dat iedereen gezond blijft. Op de tweede plaats je familie, hoe zal het met ze gaan? Ik kwam van de week een gedicht tegen in mijn gedichtenbundel. Ik ontving een verzoek om mee te doen aan het verspreiden van gedichten, een soort van kettingbrief. Hier heb ik jullie ook voor uitgenodigd maar dit gedicht wil ik wel met jullie delen.

Mijn lieve moeder waar ik trots op ben

Mam goed gedaan!

Mam, hoe lastig was het de afgelopen jaren.

Hoe moeilijk is het om jouw ervaringen te verklaren.

Je hebt ons geleerd ons eigen gang te gaan.

Wees trots, want ik geloof dat we dit allen hebben gedaan.

We zijn één grote familie en met elkaar.

Indien nodig staan we voor elkaar klaar.

Dit is iets wat we de nieuwe generatie zullen leren.

Zodat we jouw wens altijd zullen eren.

Deze familieband wordt nu, in moeilijke tijden, op de proef gesteld. Hoe gaat de toekomst er voor iedereen uit zien? Hebben wij genoeg van je geleerd om met minder genoegen te nemen? Om allemaal de handen te laten wapperen en kijken wat er straks gedaan moet worden? Hoe doen we dit met elkaar? Wie is goed in wat? Wat moet er gerealiseerd worden?

Ik schrijf dit nu voor het gezin en de familie maar dit geldt natuurlijk voor de hele wereld, we zitten met z’n allen in een vreselijk moeilijke tijd en we weten nog niet wat er op ons afkomt. Toch verwacht ik dat we solidair zullen zijn met elkaar en gaan doen wat nodig is. In ieder geval wens ik iedereen sterkte en hopelijk blijven we gezond.

Corona-virus

We gaan een bijzondere levensfase in. De wereld zit in de greep van het CORONA-virus. Er worden steeds meer beperkingen opgelegd aan de samenleving. In veel landen is al een lockdown ingesteld maar in Nederland is dit nog niet het geval. Dagelijks worden we via radio en televisie geïnformeerd en we worden aangesproken op onze eigen verantwoordelijkheid. Er wordt van ons gevraagd om de aanwijzingen op te volgen en de kwetsbare groepen zoveel mogelijk te vermijden. Ook zelf sociale onthouding toe te passen.

Magisch toverwoord ABRACADABRA

Ik heb voor mezelf een amulet gemaakt met het magische woord ABRACADABRA. Het schijnt dat deze spreuk vroeger (ca. 90-150 na Chr.) door een gnostische sekte Basilides in Alexandrië werd gebruikt om de hulp in te roepen van weldadige geesten tegen ziekte en ongeluk. Het dragen van het amulet zou de mens beschermen tegen een hoop ellende.

Natuurlijk heb ik geen idee of het mij gaat helpen maar momenteel kan ik voor mezelf wel wat hulp gebruiken. Of het mij kan beschermen tegen het CORONA-virus dat moet nog blijken. Baadt het niet, het zal mij ook niet schaden. Het virus blijkt namelijk niet te stoppen te zijn hooguit te remmen. We zitten in een nieuwe crisis, een die ons allemaal gaat raken op het gebied van gezondheid en economie. Saamhorigheid, daadkracht en eendracht zal ons overeind houden.

Kolonisatie

Kolonisatie betekent oorspronkelijk: het vestigen van een deel van de eigen bevolking in een landstreek die nog niet door het eigen volk bewoond wordt. Dat kan in een onbewoond, onontgonnen gebied zijn, maar het kan ook een vestiging zijn in ‘vreemd’ gebied tussen de daar al aanwezige ‘vreemde’ bevolking.

Ik vroeg mezelf het volgende af: hoe kan het nu zo ver komen dat je vreemden je land laat innemen? Ben jezelf dan te zwak of te goed van vertrouwen om hier weerstand tegen te bieden? Laat je ze vrijwillig binnen en geef je ze teveel macht? Wanneer ik op zoek ga dan concludeer ik dat dit al zolang de wereld bestaat gebeurt en volgens mij is het inderdaad het recht van de sterksten.

Alexander de Grote veroverde in 340 v. Chr. diverse landen, volgens de geschiedenis is hij toch een held. Voor zover ik het begrijp gaat het in een kolonie om de samenwerking en verbondenheid het doel is om met elkaar aan iets te bouwen, bijvoorbeeld dorpen, steden en wegen. Het is ook niet altijd zo dat er oorlog wordt gevoerd, heel vaak gaat het om een gebied waar nog geen mensen wonen.

Misschien een raar vergelijk maar ik moest denken aan een mierenkolonie. 

Wanneer het vrouwtje een kolonie overneemt, heet dit ‘sociaal parasitisme’. Ze wordt opgenomen door vreemde soortgenoten en geniet dezelfde status als de eerste koningin. Het voordeel hiervan is dat het volk nu twee of meerdere koninginnen heeft en de kolonie sneller en veiliger kan groeien. De term koningin is op zich wat misleidend, ze ‘regeert’ niet echt. De mieren worden eerder geleid door hun uitgekiende systeem van samenwerking.

Kolonisatie is niet meer van deze tijd want er is weinig land meer vrij. Maar het innemen van grond en huisvesting vindt momenteel om andere redenen plaats. Hoe kunnen we hier nu respectvol mee omgaan zodat het niet uit de hand loopt. Ik vergelijk het maar met een ziekte in je lichaam, hier kom je soms te laat achter en dan vraag je jezelf af hoe heeft dit kunnen gebeuren? De natuur geeft ons voor heel veel zaken het voorbeeld, het wil ons laten zien hoe we ons leven vorm kunnen geven. Natuurlijk ben je niet blij als zich opeens een kolonie op jouw grondgebied vestigt. Het leven is soms een raadsel en we kunnen niet alles begrijpen.

Nu worden er excuses aangeboden omdat we inzien dat ons gedrag en handelen misschien in het verleden onjuist is geweest, hoewel soldaten die hierbij aanwezig waren er een ander beeld van hebben. Waar het mij om gaat is dat we met elkaar inzien dat we door de eeuwen heen en van dag tot dag fouten maken en dat het de bedoeling is dat we hier allemaal van leren. Hoe kunnen we met elkaar komen tot begrip voor zaken die tot het verleden behoren en het in de toekomst met elkaar beter gaan doen?

Het kapitalisme werkt min of meer hetzelfde, worden we niet allemaal enigszins onderdrukt, zijn we geen slaaf van degene die ons inhuurt om het werk te doen wat van je wordt verwacht. Er is een verandering gaande, er ontstaan organisaties die hun werknemers een bepaalde vorm van vrijheid bieden en ze laat mee profiteren met de groei van het bedrijf. Volgens mij moeten we nog wat geduld hebben maar met kleine stapjes gaan we in de goede richting.

Energie

Soms heb ik het gevoel dat ik op een eiland woon. Mijn gedachtengang gaat zijn eigen weg. Ik vraag me dan ook zo nu en dan af: ‘Is dit het nu?’

Synchroniciteit komt steeds vaker voor, ik denk aan iets en het is er al. De informatie die ik nodig heb komt naar mij toe. Zo heb ik een persoon leren kennen die ik enorm waardeer om het werk wat hij maakt en schrijft. Via hem kwam ik op een video van Thrive, ik kan beter zeggen een documentaire over vrije – gratis energie. Super interessant met prachtige duidelijke beelden die het verhaal bevestigen. http://www.youtube.com/watch?v=U25AtWcERko).

Beoordeel zelf of deze video is wat het is.

Waar het in het kort om gaat is dat alles is opgebouwd vanuit een torus, vergelijkbaar met een donut. Repeterende vormen zoals de Goddelijke geometrie ook aangeeft. Een opbouw vanuit het nulpunt en deze gaat zijn weg van buiten naar binnen. Om weer terug te komen in het krachtcentrum of ook weer het nulpunt.

Ik kon mij zo vinden in hetgeen werd verteld en mijn geest leek hiermee aan de slag te willen gaan. Het komt er op neer dat de wereld zo onderdrukt wordt dat het ware potentieel niet tot volledige bloei kan komen. Wij zijn afhankelijk gemaakt op allerlei gebied. Huisvesting, werk, gezondheid, geld en nu zijn we bezig met de energievoorziening. Er zijn wijze koppen die hier mogelijkheden voor hebben gevonden maar deze worden tegengewerkt want anders zou de wereld wel eens op zijn kop kunnen komen te staan. Wanneer we wakker worden dan konden we wel eens voor ons zelf willen opkomen, en dan ….?

Dit zelfde gebeurd met het persoonlijke proces. Je wordt je leven lang zoveel wijs gemaakt dat je zaken gaat geloven. Je vormt jezelf met al deze wijsheid. Maar wat als je besluit om op te staan en je eigen zoektocht begint. Je steeds meer kennis tot je krijgt en jezelf steeds meer bevrijdt van zaken die er niet toe doen. Langzamerhand word je steeds meer jezelf, je komt dichter bij de bron die er echt toe doet. Je komt in je kracht, deze mensen noemen ze geloof ik wel eens vrijdenkers of vrije geesten. Ze hebben de tegenpolen in hun leven herkent en erkent en weten de weg naar het hart te vinden. Ze leven en handelen vanuit hun hart, volgen hun hart en komen daar waar ze moeten zijn. Dit is de universele energie die ook wel liefde wordt genoemd. Het is ook lichtenergie dat weer kracht is.

Om deze energie gaat het, de universele energie die vrij en gratis gebruikt mag worden mits we ons en de wereld vrijmaken van onderdrukking.

Het vrijmaken gaat niet van zelf, meestal gaat hier een crisis aan vooraf. Iets groots waardoor je wakker wordt gemaakt en beseft dat het zo niet verder kan. Wat zal onze crisis voor de wereld zijn? Is het de angst die ons nu via het Corona-virus bereikt? Houden wij het hoofd koel en laten we ons niet gek maken? De farmaceutische industrie is er weer mee gebaad, de ziektekostenverzekeringen ook en wie worden er nog meer beter van? Weet jij het? is het misschien toch beter om op een eiland te zitten, misschien onbewoond? Ik weet het niet, ik volg mijn hart!

Vernieuwing

Telkens weer komt er een nieuwe fase in je leven waar je aandacht aan moet besteden. Dit doe ik natuurlijk altijd door op zoek te gaan en er komt altijd wel weer iets interessants op mijn pad. Dit keer liep ik aan tegen een paar video’s van Jan Verhaar. Dit is een van de veertig regels van liefde, ik vond hem wel geschikt voor mijn thema vernieuwing.

Één van de veertig regels van liefde Jan Verhaar

Ik heb Jan bedankt voor de prachtige video’s en ze zijn te zien op zijn youtube-kanaal De oude Cheng https://www.youtube.com/user/deoudecheng. Ook deelt Jan zijn inspirerende boekjes die gratis te downloaden zijn, wanneer je interesse hebt bezoek dan zijn website http://Www.chetana.net.

Ik heb in ieder geval genoten van zijn boek Lessen van de oude Cheng, je wordt meegenomen op een prachtige reis door China en Cheng deelt zijn wijsheid op een eenvoudige en begrijpende manier. Op dit moment geniet ik van het boek Aforismen van de oude Cheng die met prachtige foto’s wordt weergegeven. Maar ik zou zeggen: ‘Kijk zelf maar of het iets voor je is.’

Zoals ik al schreef heb ik genoten van de lessen van de oude Cheng. Ik probeer zijn wijsheden weer toe te passen in mijn leven want hij laat mij geloven dat het leven simpel en eenvoudig geleefd kan worden en dat is wat ik wil. Volgens hem creëren wij zelf met ons ingewikkeld denken een complexe wereld. De wereld op zich zelf is mooi en in harmonie, de natuur weet wat het wil. Als wij tegen de natuur ingaan dan ontstaat er onrust en disharmonie met klachten tot gevolg. 

Alles heeft zijn tijd

Thema’s: soefi-trail, alles heeft zijn tijd, voltooid leven en Aswoensdag.

Hoe bijzonder, de thema’s vallen mij weer toe. Jaren geleden heb ik een workshop bij de Soefi-gemeenschap gevolgd, deze had het thema: ‘De zeven sleutels tot het hart’. Deze avonden hebben mij het inzicht gegeven dat een rust of stiltemoment per dag je dichter bij jezelf brengt. Ik ben dit ook gaan doen, ik heb zo mijn eigen altaar en rituelen en sluit schrijvend af in mijn schrift: ‘Schrijvend naar bewustzijn’. Ik ben mij bewust geworden van veel zaken die er toe doen, inzichten in moeilijke situaties, helderheid in denken en ik ging ook veel meer letten op mijn gedrag en dat van anderen. Ik leerde dat ik mezelf kon veranderen en hetgeen ik niet kon veranderen leerde ik te accepteren. Dit alles heeft mijn leven een stuk aangenamer gemaakt. Ik heb geleerd vrede te vinden in mezelf en deze tevredenheid uit te dragen in mijn omgeving.

Het volgende thema ‘Aswoensdag’ heeft ook bijgedragen aan mijn spirituele ontwikkeling. Via een digitale workshop van Christine de Vries ging ik de vastentijd veertig dagen schrijven. Aan de hand van opdrachten werd je uitgedaagd tot zelfreflectie. Sindsdien ben ik dit jaarlijks gaan doen en dit begint weer op Aswoensdag 26 februari a.s.

Iets heel anders maar wel relevant is het thema ‘Alles heeft zijn tijd’. Bij mij komt de vraag op: ‘Wat is de levenstijd?’, niemand die het weet. Misschien is dat maar goed ook want anders zou je misschien gaan leven in angst. Ook dit is weer niet voor iedereen het geval. Ik heb laats een televisieprogramma gevolgd ‘Over mijn lijk’, de deelnemers waren allemaal terminaal maar stonden heel positief in het leven. Wat ze hun omgeving duidelijk wilden maken was dat je liefde en aandacht met elkaar moet delen. Dat je luistert naar de behoefte van elkaar en hier ben ik het volkomen mee eens. Wanneer je leeft in tevredenheid en je weet dat je alles hebt gedaan wat binnen je mogelijkheden ligt, je oog hebt voor je omgeving, dan kom je in een levensfase waar genieten een belangrijk deel van je leven is geworden. Dan komt natuurlijk weer de vraag: ‘Hoeveel tijd is je gegeven?’

Hier werd ik vorige week woensdag onverwachts mee geconfronteerd. Tijdens een korte wandeling kreeg ik opeens een zware druk op mijn borst, na wat rust te hebben genomen en hierna een lichte inspanning werd ik klam en licht in mijn hoofd, spierpijn in schouders en rug. Dit bleken signalen te zijn van hartproblemen, voor ik het wist ging ik, via de huisarts, per ambulance naar het ziekenhuis voor onderzoek. Gelukkig mocht ik na onderzoek weer naar huis met enige medicatie ter voorzorg. Maar ik ben mij wel bewust geworden dat het leven écht geleefd moet worden, je hebt geen garantie van tijd. 

Dan mijn laatste thema. Ik heb mijn man en familie laten weten dat ik mezelf geen zorgen maak en dat zij dat ook niet hoeven te doen. Ik vind dat ik een voltooid leven heb, ik heb alles gedaan wat ik wilde doen. Ik ben blij dat ik mijn verhaal en inzichten in boekvorm heb kunnen uitgeven. Natuurlijk wil ik nog heel lang genieten van mijn gezin en familie en van de volkstuin, deze wil ik namelijk omvormen tot een waar paradijsje. Als het werkelijk mijn tijd blijkt te zijn, wat ik niet kan voorstellen, dan hoop ik tussen de plantjes te vallen. Met andere woorden ik zal veel tijd en aandacht geven aan de volkstuin. Hier geniet ik enorm en ik ben begonnen met het manuscript: ‘Passie voor tuinieren’. Ik heb al enkele mensen benaderd waarmee ik straks in gesprek ga, hun ervaringen en verhalen zullen mij weer inspiratie geven. 

Pluk de dag, leef in het moment, doe wat je moet doen en stel niets uit tot morgen! Met dit gegeven leef ik nu. Natuurlijk hoop ik dat iedereen dit doet maar bang voor de dood ben ik absoluut niet. Ik leef in vreugde en zal dit blijven doen zolang mij de tijd is gegeven.

LANG LEVE HET LEVEN

Bloemenzee

Vanochtend in onze  plantine van de volkstuin bladerde ik in een tijdschrift van Landleven. Ik stuitte op een afbeelding die mij aansprak, de gedachte die bij mij opkwam was: ‘Mijn hoofd lijkt wel een bloemenzee.’

Corinne Boureau schildert het onlosmakelijke

Het is namelijk zo dat ik in gedachten al bezig ben met mijn bloementuin die ik rond het terras van onze moestuin wil creëren. Ik wil heel graag lathyrus ook wel pronk- of geurerwt genoemd. Deze bloemen schijnen een heerlijke zoete geur af te geven en zijn geschikt als snijbloem. Ook heb ik zaad voor zomerbloeiers aangeschaft en ben ik in mijn hoofd al bezig hoe ik de ruimte kan scheppen om van de zomer van deze bloemen te kunnen genieten. 

De hortensia die afgelopen jaar enorm was gegroeid en veel te vol was geworden heb ik zojuist gesnoeid en uitgedund. Ik heb ook besloten om de Italiaanse Aronskelk eruit te halen, ik wil deze als het even kan uitroeien want hij is gewoon aan het woekeren. Ik heb met de kweker afgesproken ze in potjes te doen en hem voor de verkoop aan te bieden. Ik werd verrast door een medetuinder, hij bood mij drie stuks Acanthus Mollis aan. Ik heb met hem afgesproken dat ik ze kom ophalen zodra ik hier ruimte voor heb gemaakt want dit hebben ze nodig en ook nog een zonnige plek. Het is nog steeds winter maar de natuur laat iets anders zien, de vliegen en mieren vliegen en kruipen alweer in het rond en de planten lopen al uit. Ik ben aan het voorzaaien want wil ik een paradijsje creëren dan moet ik mij bewust zijn van het zaad dat ik wil zaaien. Ieder zaadje is en wordt wat het moet zijn als ik het maar tijd, ruimte en aandacht geef om tot ontwikkeling te komen. Alles vormt een eenheid hoewel ze verschillen van kleur, vorm, hoogte en grootte, hopelijk wordt het van de zomer een bloemenzee.

Delen

Waarom wil ik zo graag delen?

Dit is een vraag die mij al een lange tijd bezighoudt. De kennis die tot mij is gekomen had ik niet ontvangen als anderen er niet over hadden geschreven. Wanneer je met iets worstelt dan wil je een verklaring over het waarom en zoek je naar informatie om uit een bepaalde situatie te komen. Dus het delen van anderen heeft mij doen groeien. Het heeft mij ook een drive gegeven om mijn ervaringen en geluksmomentjes te willen delen. Ik hoop dat ik ook anderen hiermee kan inspireren of helpen. 

Dit is zo’n geluksmomentje

Delen vind ik bijzonder belangrijk. Zo heb ik besloten om nu op zoek te gaan naar medetuinders die hun ervaring en kennis maar ook hun beleving van het tuinieren met mij willen delen. Ik zie het als een leuke bezigheid, tuinieren is mijn nieuwe passie en ik vind het leuk om hierover te schrijven. Ik ga met de personen in gesprek en probeer eruit te halen wat erin zit. Wanneer je met iemand over zijn passie praat dan geeft dat energie. Als je goed kunt luisteren en dingen weet aan te nemen dan kan je een hoop leren. Het is dan de liefde die er doorheen stroomt en dat wil ik vangen in een verhaal. Om heel eerlijk te zijn popel ik al van ongeduld maar ik moet nog even pas op de plaats maken want het tuinseizoen is nog niet begonnen.

Ondertussen zijn we zelf, als het weer het toelaat, weer met de voorbereidingen van de volkstuin bezig. Plannen maken, wat willen we weg, wat kan anders, wat willen we zaaien en planten? Het lijken wel weer de lentekriebels. Inspiratie, ik moet er iets mee en gelukkig kan ik er vorm aan geven. Een van de belangrijkste factoren is voor mij zien, waarnemen en luisteren. 

Wat wil iemand je laten zien en waarom? Is het kennisoverdracht? Heeft het je interesse of niet? Hoe ga je hiermee om? Waarom heeft iemand deze behoefte? Alles is goed, we doen namelijk allemaal de dingen in ons leven vanuit een bepaalde behoefte. Ik ben nieuwsgierig en leergierig en daarom heb ik nu de behoefte om mensen te ontmoeten die dezelfde passie hebben. 

  • Wat is hun verhaal?
  • Wat zijn hun ervaringen?
  • Wat kan ik van ze leren?

Iedereen is een leraar in de levensschool, we zijn ook allemaal student. Het zou mooi zijn als we dat allemaal eens konden beseffen, dat we elkaar verder kunnen helpen. Maar alles begint met delen, wat wil en kan je delen. Hoe en met wie?

De verbinding

Wanneer je volledig tot bloei bent gekomen en jezelf volledig durft open te stellen dan kan je mooie dingen ervaren.

De herrijzing

Er zijn mensen die dit hebben meegemaakt en hierover hebben geschreven maar toch blijft het iets abstracts. Men noemt ze ook wel mystici. Een mysticus is eigenlijk iemand die verbonden is met zijn eigen bron van wijsheid. Het wordt gezien als de kroon op je levenswerk. Een mooi boekje: ‘Mensen in Perspektief – van de tweeheid naar de eenheid’ geschreven door Freek Simon.

Wat zijn deze ervaringen dan en wat kan je ermee? Ik denk dat ze je duidelijk maken dat het belangrijk is dat je de samenleving verder helpt. Door dienstbaarheid, verdraagzaamheid, tolerantie en begrip te hebben voor elkaar. De zintuigen werken net iets anders, je voelt sneller het onrecht wat een ander wordt aangedaan, je streeft naar harmonie en vrede. Je wilt dit alles graag veranderen maar daarin sta je machteloos, het enige wat je kunt doen is de ander laten zien of voelen wat woorden doen. 

Alles wat je geeft kan je namelijk terug ontvangen, voordat je praat zou je jezelf moeten afvragen: ‘Wat wil ik met mijn woorden bereiken?’ Woorden komen voort uit je gedachte en ze zetten iets in beweging. Het spreekwoord luidt niet voor niets: ‘Tel eerst tot tien!’ Ik ben mij hier de laatste tijd steeds meer van bewust geworden. Hoe vaak heb ik in het verleden de consequenties van mijn impulsieve woorden moeten ervaren? We kennen ook het spreekwoord: ‘De daad bij het woord voegen’, dat wil zeggen onmiddellijk doen wat je zegt, het niet bij woorden laten zitten.

Ook hier heb ik ervaring mee, inmiddels weet ik dat het verstandig is om alles wel in overleg, doordacht en onderbouwd tot stand te brengen. Ik ben er wel van overtuigd dat als je iets wilt bereiken dit in de materie moet worden gezet omdat het anders niet tot stand kan komen.